Sprawodanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie uczczenia Macieja Kazimierza Sarbiewskiego w 430. rocznicę urodzin.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu ma na celu uczczenie Macieja Kazimierza Sarbiewskiego, wybitnego polskiego poety i teoretyka literatury, w 430. rocznicę jego urodzin. Uchwała podkreśla jego znaczenie jako europejskiego intelektualisty i jednego z najbardziej znanych na świecie polskich twórców. Sejm pragnie w ten sposób przywrócić pamięć o jego twórczości współczesnym i przyszłym pokoleniom Polaków, oddając mu należny hołd. Inicjatywa ma na celu przypomnienie o jego wkładzie w kulturę i literaturę polską.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 1048 SPRAWOZDANIE KOMISJI KULTURY I ŚRODKÓW PRZEKAZU o poselskim projekcie uchwały w sprawie uczczenia Macieja Kazimierza Sarbiewskiego w 430. rocznicę urodzin (druk nr 1046) Marszałek Sejmu, zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu – skierował w dniu 20 lutego 2025 r. powyższy projekt uchwały do Komisji Kultury i Środków Przekazu do pierwszego czytania. Komisja Kultury i Środków Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu uchwały na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2025 r.
wnosi: Wysoki Sejm podjąć raczy załączony projekt uchwały. Warszawa, dnia 21 lutego 2025 r. Sprawozdawca Przewodniczący Komisji (-) Piotr Babinetz (-) Piotr Adamowicz Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia ........ 2025 r. w sprawie uczczenia Macieja Kazimierza Sarbiewskiego w 430.
rocznicę urodzin W czasach świetności Rzeczypospolitej, 24 lutego 1595 roku, w Sarbiewie pod Płońskiem urodził się Maciej Kazimierz Sarbiewski wybitny europejski intelektualista oraz jeden z najdoskonalszych przedstawicieli polskiej kultury, przez kilkaset lat najbardziej znany na świecie polski poeta oraz teoretyk literatury. Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, a w 1623 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Zdobył gruntowne wykształcenie w Polsce i w Rzymie, został doktorem filozofii i teologii, wykładał poetykę i retorykę w kolegiach jezuickich w Krożach na Żmudzi i w Połocku oraz w Akademii Wileńskiej.
Od 1635 roku był nadwornym kaznodzieją króla Władysława IV Wazy. Maciej Sarbiewski to najwybitniejszy łaciński poeta Europy XVII wieku, przedstawiciel baroku. Tworzył ody, epody i epigramaty, wzorował się na poetach antycznych i Janie Kochanowskim. Nazywano go sarmackim lub chrześcijańskim Horacym. Liczne ody poświęcił głównie tematyce religijnej, natomiast w odzie do rycerstwa polskiego, przetłumaczonej na język polski przez Samuela Twardowskiego, zwracał się z przestrogą przed „psuciem" Ojczyzny. W innych utworach opiewał piękno ojczystej ziemi i sukcesy militarne hetmana Jana Karola Chodkiewicza.
Stworzył dzieła teoretyczno-literackie, jak: poezji doskonałej, czyli Wergiliusz i Homer" i „Wykłady poetyki", w tym rozprawę „O poincie i dowcipie". Pisał też epos o dziejach Polski pt. „Lechiada". Tradycję antyczną wpisywał w kulturę i myśl chrześcijańską, m.in. w traktacie mitologicznym „Bogowie pogan". Podejmował problematykę uniwersalną, rozważał kwestię miejsca człowieka w świecie, rozdarcia między ziemią a niebem i naturą a łaską, nawiązywał do mistycznej biblijnej „Pieśni nad Pieśniami". Miał zdolności kompozytorskie, śpicwał i grał na kilku instrumentach.
Już w wieku 28 lat uhonorowany został najważniejszą nagrodą literacką – papieskim laurem poetyckim. Wcześniej otrzymało ją tylko dwóch polskich poetów: Klemens Janicki i Adam Schroeter. Przez kilkaset lat, do czasów Henryka Sienkiewicza i Ferdynanda Ossendowskiego, był polskim pisarzem, którego dzieła były najczęściej wydawane na świecie. W 1632 roku ukazała się edycja jego najpopularniejszego dzieła „Lyricorum libri IV" ozdobiona miedziorytami Petera Rubensa. Ten zbiór poezji miał w Europie i Stanach Zjednoczonych blisko sto wydań. Jeszcze w XIX wieku „Ody Kazimierza" w tłumaczeniu angielskim, były bardzo popularne w Zjednoczonym Królestwie.
Chociaż jego dorobek tłumaczono na język polski, jest twórcą w Ojczyźnie mało znanym. Maciej Sarbiewski zmarł w Warszawie w 1640 roku i został pochowany w kościele jezuitów, a po kasacie zakonu w kościele pijarów. Po Powstaniu Listopadowym, w ramach represji wobec Polski, z rozkazu Moskali przeniesiono jego szczątki do anonimowej zbiorowej mogiły pod aleją cmentarną przy kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 430.
rocznicę urodzin Macieja Kazimierza Sarbiewskiego - polskiego artysty światowej sławy i znaczenia, oddaje mu należny hołd, aby przywrócić jego twórczość współczesnym i przyszłym pokoleniom Polaków.