Poselski projekt uchwały w sprawie polityki migracyjnej i ochrony wschodniej granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu wyraża poparcie dla działań Rządu RP w zakresie uszczelnienia wschodniej granicy i wypracowania rozwiązań w polityce migracyjnej, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa państwa w obliczu presji migracyjnej. Krytykuje się brak działań poprzednich rządów w zakresie zabezpieczenia interesów Polski podczas negocjacji Paktu o Migracji i Azylu. Sejm dostrzega działania obecnego rządu w celu wzmocnienia kontroli granicznej i budowy wspólnego stanowiska w UE, jednak sprzeciwia się obecnemu brzmieniu Paktu, apelując o uwzględnienie realiów państw granicznych i wsparcie dla nich w UE.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 1274 Warszawa, 16 maja 2025 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt uchwały: - w sprawie polityki migracyjnej i ochrony wschodniej granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem uchwały upoważniamy panią poseł Agnieszkę Pomaską.
(-) Piotr Adamowicz; Chmielewski; (-) Konrad Jaskulski; (-) Marcin (-) Mateusz Bochenek; (-) Marek Jan Frysztak; (-) Włodzisław Giziński; (-) Patryk Józefaciuk; (-) Piotr Kandyba; (-) Jacek Karnowski; (-) Katarzyna Kierzek-Koperska; (-) Ewa Kołodziej; (-) Michał Krawczyk; (-) Katarzyna Królak; (-) Adam Krzemiński; (-) Jerzy Meysztowicz; (-) Jolanta Niezgodzka; (-) Tomasz Piotr Nowak; (-) Paweł Papke; (-) Karolina Pawliczak; (-) Lucjan Marek Pietrzczyk; (-) Elżbieta Anna Polak; (-) Agnieszka Pomaska; (-) Krystyna Sibińska.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ UCHWAŁA Projekt z dnia w sprawie polityki migracyjnej i ochrony wschodniej granicy Rzeczypospolitej Polskiej Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża poparcie dla działań Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz kompleksowego uszczelnienia wschodniej granicy oraz wypracowania nowych rozwiązań w zakresie polityki migracyjnej, które zapewniają bezpieczeństwo państwa i jego obywateli, a także odpowiadają na wyzwania wynikające z presji migracyjnej wykorzystywanej jako narzędzie destabilizacji przez režimy Rosji i Białorusi.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przypomina, że w październiku 2023 roku w Radzie Unii Europejskiej zakończyły się negocjacje nad Paktem o migracji i azylu, a Rada przyjęła wówczas ostatni mandat do rozmów z Parlamentem Europejskim. Prace nad Paktem toczyły się w okresie, gdy funkcję Prezesa Rady Ministrów pełnili Beata Szydło i Mateusz Morawiecki. W tym czasie nie zostały podjęte wystarczające działania na rzecz zabezpieczenia interesów Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności w zakresie uwzględnienia wyjątkowej sytuacji naszego państwa jako granicznego członka Unii Europejskiej, poddawanego presji migracyjnej inspirowanej z zewnątrz.
Zaniedbanie tych kwestii przyczyniło się wówczas do przyjęcia rozwiązań niekorzystnych z punktu widzenia bezpieczeństwa i stabilności Polski. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z uznaniem dostrzega konsekwentne działania podejmowane przez obecny Rząd Rzeczypospolitej Polskiej w celu przywrócenia skutecznej kontroli nad wschodnią granicą oraz budowy wspólnego stanowiska państw członkowskich Unii Europejskiej wobec zagrożeń hybrydowych. Działania te przyczyniają się do wzmocnienia bezpieczeństwa narodowego oraz do budowy solidarności europejskiej w oparciu o rzeczywiste wyzwania.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża sprzeciw wobec obecnego brzmienia Paktu o migracji i azylu jako nieuwzględniającego realiów państw granicznych oraz ryzyk wynikających z presji migracyjnej inspirowanej politycznie. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej apeluje o podjęcie działań na rzecz zmiany obecnych rozwiązań oraz o uwzględnienie interesów państw szczególnie narażonych na tego rodzaju zagrożenia – państw takich jak Polska. Państwa te powinny otrzymać rzeczywiste, systemowe wsparcie ze strony Unii Europejskiej – finansowe i polityczne – proporcjonalne do skali wyzwań, z jakimi się mierzą.