Przedstawiony przez Prezydium Sejmu projekt uchwały w sprawie uczczenia 170. rocznicy urodzin Jana Ludwika Popławskiego.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu ma na celu uczczenie 170. rocznicy urodzin Jana Ludwika Popławskiego, działacza niepodległościowego i twórcy nowoczesnego polskiego ruchu narodowego. Uchwała podkreśla jego patriotyczną działalność, zaangażowanie w walkę z zaborcami, rolę w tworzeniu idei ludowo-narodowej, oraz wkład w rozwój polskiej myśli politycznej i narodowej. Sejm pragnie w ten sposób uhonorować pamięć Popławskiego za jego zasługi dla Polski.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 146 Warszawa, 18 stycznia 2024 r. Prezydium Sejmu na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu w uzgodnieniu z Konwentem Seniorów – wnosi projekt uchwały: - w sprawie uczczenia 170. rocznicy urodzin Jana Ludwika Popławskiego. Projekt przedstawia Marszałek Sejmu. MARSZAŁEK SEJMU Szymon Hołownia Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEIM Uchwała projekt Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia ................ 2024 r. w sprawie uczczenia 170. rocznicy urodzin Jana Ludwika Popławskiego Jan Ludwik Popławski urodził się 17 stycznia 1854 roku w Bystrzejowicach na Lubelszczyźnie.
Swoje życie poświęcił działalności niepodległościowej, był twórcą nowoczesnego polskiego ruchu narodowego. Od najmłodszych lat wzrastał w patriotycznej atmosferze. Został relegowany przez rosyjskich zaborców z lubelskiego gimnazjum. Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, w ich trakcie konspirował przeciwko zaborcom w środowisku patriotycznym, za co został osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Następnie skazano go na 8 lat zesłania na Syberię. Jan Ludwik Popławski powrócił do Warszawy w 1882 roku. Podjął współpracę dziennikarską ze środowiskami liberalno-postępowymi oraz z pionierami polskiego ruchu ludowego.
Na łamach prasy Popławski wyrażał swój szczery, głęboki demokratyzm i wiarę w siłę sprawczą polskiego ludu. Rok później Popławski został ponownie osadzony w cytadeli, tym razem za współpracę z kręgami socjalistycznymi. Po wyjściu z więzienia założył tygodnik „Głos", który stał się ważnym organem polskiej inteligencji żyjącej pod zaborem rosyjskim. Na łamach „Głosu" Popławski prezentował ideę ludowo-narodową, która akcentowała potrzebę nowoczesności i postępu, a jednocześnie piętnowała wyzysk polskich robotników i złą sytuację polskich chłopów.
W 1887 roku Jan Ludwik Popławski wstąpił do tajnej Ligi Polskiej, która była trójzaborową organizacją niepodległościową łączącą kręgi weteranów powstania styczniowego, niepodległościowych socjalistów, patriotów i pierwszych narodowców. Popławski został komisarzem ligi na zabór rosyjski, ściśle współpracował z tajnym patriotycznym Związkiem Młodzieży Polskiej „Zet", którym kierowali wybitny polski socjolog Zygmunt Balicki oraz przyszły mąż stanu Roman Dmowski.
Liga Polska pod kierownictwem Popławskiego organizowała liczne manifestacje patriotyczne W Warszawie, w tym dwie najważniejsze: na stulecie Konstytucji 3 maja oraz na stulecie insurekcji warszawskiej, czym budziła pragnienie niepodległości wśród Polaków. Za organizację tych demonstracji Popławski po raz trzeci został osadzony w cytadeli, stając się tym samym jednym z najczęściej osadzanych tam Polaków. Jan Ludwik Popławski uczestniczył w przekształceniu Ligi Polskiej w Ligę Narodową, która była tajną organizacją koordynującą niepodległościową działalność Polaków zwieńczoną odbudową polskiej państwowości w 1918 roku.
Jan Ludwik Popławski był autorem programu Stronnictwa Demokratyczno- Narodowego, partii związanej z Ligą Narodową, będącej pierwszą partią polityczną obozu Narodowej Demokracji. Obóz ten uznał za swój główny cel odzyskanie niepodległości przez Polskę, a środkiem do osiągnięcia tego celu miała być budowa nowoczesnego, egalitarnego, demokratycznego narodu polskiego rozumianego jako wspólnota kulturowa, historyczna i polityczna. Popławski był współtwórcą narodowo-demokratycznego programu wszechpolskiego i wszechstanowego, podkreślającego jedność polskich interesów ponad granicami zaborów i stanów społecznych.
Jego wkładem w polską myśl patriotyczną była również koncepcja powrotu Polski nad Odrę i Bałtyk. Jako dziennikarz i pisarz polityczny był niezwykle płodnym autorem, którego dorobek szacowany jest na 40 tomów po 300 stron każdy. Specjalizował się w artykułach o tematyce politycznej, społecznej, literackiej i naukowej, które przez lata były publikowane na łamach znaczących pism, takich jak „Prawda”, „Głos", „Przegląd Wszechpolski" czy „Polak". Jan Ludwik Popławski zmarł przedwcześnie, w wieku 54 lat, 12 marca 1908 roku w Warszawie. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pragnie uczcić pamięć Jana Ludwika Popławskiego w 170. rocznicę jego urodzin.