Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy ma na celu deregulację w obszarze ubezpieczeń obowiązkowych. Zmiana polega na wprowadzeniu fakultatywności karania przez KNF zakładów ubezpieczeń za nieterminową likwidację szkód, opóźnienia w wypłacie odszkodowań, brak odpowiedzi na roszczenia z tytułu szkód zagranicznych i nieterminowe postępowania likwidacyjne na rzecz UFG. Aktualnie, zgodnie z obowiązującym prawem, KNF ma obowiązek nakładania kar pieniężnych w każdym przypadku naruszeń. Projekt daje KNF możliwość wyboru adekwatnego środka nadzorczego, a kara pieniężna ma być stosowana w przypadkach najpoważniejszych naruszeń.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-146-25 Druk nr 1607 Warszawa, 29 lipca 2025 r. Szanowny Panie Marszałku, Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy - o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Projekt ma charakter deregulacyjny. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Finansów i Gospodarki.
Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Projekt USTAWA z dnia o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych Art. 1. W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 367 i 1019) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyty w art. 14 w ust. 3a, w art. 83d w ust. 5 i w art. 108 w ust.
5 wyraz „stosuje” zastępuje się wyrazami „może zastosować”; 2) w art. 14 w ust. 3b: a) w pkt 1 wyraz „nakłada” zastępuje się wyrazami „może nałożyć”, b) w pkt 2 wyraz „nakłada” zastępuje się wyrazami „może nałożyć”. Art. 2. Do postępowań w sprawach kar pieniężnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
UZASADNIENIE Celem projektu ustawy jest zniesienie obligatoryjności każdorazowego karania karami pieniężnymi zakładów ubezpieczeń przez organ nadzoru za każdy przypadek nieterminowości w likwidacji szkód, nieterminowości udzielenia odpowiedzi przez zakład ubezpieczeń na zgłoszone żądanie odszkodowawcze w przypadku szkód zagranicznych oraz za każde nieterminowe postępowanie likwidacyjne prowadzone na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
Organ nadzoru w przypadku zaistnienia takich sytuacji będzie mógł, a nie musiał nakładać kary pieniężne na zakłady ubezpieczeń z tytułu wspomnianych nieprawidłowości, a tym samym zostanie wyeliminowana aktualna sytuacja, w której organ nadzoru zawsze musi nałożyć karę pieniężną. Wprowadzenie fakultatywności karania karami pieniężnymi zakładów ubezpieczeń w ww. przypadkach, wskazanych w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz.
367 i 1019), zwanej dalej „ustawą o ubezpieczeniach obowiązkowych", zapewni Komisji Nadzoru Finansowego możliwość wyboru środka lub sankcji, jaki będzie najbardziej właściwy do zastosowania w stanie faktycznym sprawy, proporcjonalnego do stwierdzonych naruszeń, a także swobodę kształtowania polityki nadzorczej w odniesieniu do podmiotów nadzorowanych. Należy podkreślić, że w razie wykrycia przypadków naruszeń prawa przez zakłady ubezpieczeń organ nadzoru może wykorzystać różne rodzaje środków nadzorczych, takie jak zalecenia wydawane na podstawie art. 361 ustawy z dnia 11 września 2005 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.
U. z 2024 r. poz. 838, z późn. zm.) czy też zalecenia wydawane w toku Badania i Oceny Nadzorczej (BION) przeprowadzanej na podstawie art. 330 tej ustawy. W ramach prowadzonych działań nadzorczych przez organ nadzoru kara pieniężna powinna być środkiem ostatecznym i dotyczyć najbardziej istotnych naruszeń prawa. Sankcje finansowe nie powinny skupiać się na wszystkich przypadkach naruszenia terminów wypłaty odszkodowań, w szczególności w sytuacji, gdy nie mają one istotnego znaczenia nadzorczego.
Należy także wskazać, że fakultatywność nakładania kar pieniężnych w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa znajduje odzwierciedlenie w niemal wszystkich przepisach sankcyjnych regulujących rynek finansowy. Przykładami takich regulacji są przepisy art. 230 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034, z późn. zm.), przepisy art. 167 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.), przepisy art. 96 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.