Poselski projekt ustawy o ustanowieniu Dnia Inwalidy Wojennego.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy zakłada ustanowienie dnia 12 kwietnia Dniem Inwalidy Wojennego, świętem państwowym, które ma uhonorować zasługi i poświęcenie osób, które doznały trwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku działań wojennych lub służby wojskowej. Celem jest wyrażenie szacunku dla ich cierpienia, odwagi i poświęcenia na rzecz Ojczyzny. Uzasadnieniem jest brak dotychczasowego święta państwowego dedykowanego tej grupie społecznej, a także podkreślenie znaczenia inwalidów wojennych dla Narodu i Państwa Polskiego. Ustawa ma wejść w życie po 14 dniach od ogłoszenia.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 1730 Warszawa, 2 września 2025 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o ustanowieniu Dnia Inwalidy Wojennego. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Adama Lubońskiego.
(-) Agnieszka Buczyńska; (-) Elżbieta Burkiewicz; (-) Żaneta Śliwowska; (-) Sławomir Ćwik; (-) Bożenna Hołownia; Cwalina- (-) Rafał Kasprzyk; (-) Aleksandra Leo; (-) Adam Luboński; (-) Joanna Mucha; (-) Barbara Okuła; (-) Barbara Oliwiecka; (-) Ewa Schädler; (-) Marcin Skonieczka; (-) Mirosław Suchoń; (-) Ewa Szymanowska (-) Paweł Śliz; (-) Wioleta Tomczak. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Projekt USTAWA z dnia ...... 2025 r.
o ustanowieniu Dnia Inwalidy Wojennego W uznaniu zasług i poświęcenia osób, które w wyniku działań wojennych lub służby wojskowej doznały trwałego uszczerbku na zdrowiu, wyrażając szacunek dla ich cierpienia, odwagi i poświęcenia na rzecz Ojczyzny, stanowi się, co następuje: Art. 1. Ustanawia się dzień 12 kwietnia Dniem Inwalidy Wojennego. Art. 2. Dzień Inwalidy Wojennego jest świętem państwowym. Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. -2- Uzasadnienie. Celem projektu jest ustanowienie dnia 12 kwietnia świętem państwowym Dniem Inwalidy Wojennego.
Inwalidzi wojenni to grupa społeczna szczególnie ważna dla Narodu i Państwa Polskiego Do tej pory nie zostali uhonorowani świętem o statusie państwowym. Proponuje się, aby takim dniem był 12 kwietnia obchodzony obecnie jako Dzień Inwalidy Wojennego dla upamiętnienia I Zjazdu Zjednoczeniowego Związku Inwalidów Wojennych RP, który miał miejsce w dniach 12-17 kwietnia 1919 roku. Historia Narodu Polskiego od zarania dziejów naznaczona jest licznymi konfliktami zbrojnymi, dlatego też inwalidztwo wojenne jest zjawiskiem dobrze znanym w w naszej tożsamości narodowej i państwowej.
Szczególne nasilenie walk i zwiększenie ich intensywności w XX wieku – trzy powstania śląskie, Powstanie Wielkopolskie, wojna polsko- bolszewicka, I i II Wojna Światowa – wzbudziły w społeczeństwie potrzebę utworzenia struktur, organizacji, zapewniających należną opiekę i wsparcie obrońcom Rzeczypospolitej, których życie zmieniło się na zawsze przez rany i kontuzje poniesione w imię patriotyzmu, konieczności obrony wolności i niepodległości ukochanej Ojczyzny. Faktem jest, że to Związek Inwalidów Wojennych RP pozostaje najstarszą organizacją grupującą rannych weteranów, byłych żołnierzy i partyzantów oraz członków ich rodzin.
Pierwsze koła ZIW powstały na terenie Galicji w 1917 r. początkowo jako Komitet Inwalidów Żołnierzy i Klub Oficerów Inwalidów, stanowiąc zalążki samodzielnego ruchu inwalidzkiego na ziemiach polskich. Kolejne struktury, które weszły potem w skład organizacji to powstałe w 1918 r. w Wielkopolsce Gospodarcze Zrzeszenie Poznańskich Inwalidów Wojennych i Związek Towarzystw Kalek i Byłych Wojaków Polaków. Organizacje zrzeszające inwalidów wojennych niezależnie powstawały również na terenach dawnego Królestwa Polskiego, a w następnych latach również na Kresach II RP jako Centralny Związek Inwalidów Wojennych.
Zjednoczenie szybko rozwijających się struktur dopełniło się w dniach 12-17 kwietnia 1919 roku na I Ogólnokrajowym Zjeździe Inwalidów Polskich w Warszawie, kiedy to oficjalnie powołano do życia Związek Inwalidów Wojennych RP. Inwalidzi Wojenni są szczególną grupą osób, którym z uwagi na zasługi, należy się indywidualne traktowanie, szacunek i troska ze strony Państwa Polskiego, a także szczególne -3- upamiętnienie, bo ich walka nie skończyła się wraz z końcem bitwy czy wojny, ale toczy się do końca ich dni.
Niesie to jeszcze jedno bardzo ważne przesłanie – ukazuje, że inwalidztwo nie wyklucza z życia społecznego i zawodowego, nie dyskwalifikuje z istnienia w przestrzeni publicznej, zmienia perspektywę, ale jej nie odbiera. Ci żołnierze, pomimo poniesionych ran i często znacznego uszczerbku na zdrowiu, nie poddali się, kończyli szkoły, podejmowali zatrudnienie, zakładali rodziny, brali udział odbudowie Państwa Polskiego, jednocześnie pracując społecznie na rzecz Kolegów i Koleżanek, bo jak pisał jeden z pierwszych prezesów ZIW Kol.