Lista kandydatów na członka Rady Fiskalnej wskazanych przez stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Przedstawiony dokument to lista kandydatów na członka Rady Fiskalnej wskazanych przez stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego. Zawiera on Curriculum Vitae dwóch kandydatów: Marcina Mrowca i Jacka Tomkiewicza. Kandydaci posiadają bogate doświadczenie w analizie makroekonomicznej, finansach publicznych i zarządzaniu, co ma zapewnić Radzie Fiskalnej kompetentnych członków. Dokument prezentuje ich kwalifikacje i doświadczenie zawodowe, podkreślając ich przygotowanie do pełnienia funkcji w Radzie Fiskalnej.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 1789 Warszawa, 6 października 2025 r. Lista kandydatów na członka Rady Fiskalnej wskazanych przez stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Kandydaci na członka Rady Fiskalnej wskazani przez stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego: 1) Pan Marcin Mrowiec 2) Pan Jacek Tomkiewicz Kandydat nr 1 Curriculum Vitae Marcin Mrowiec Marcin Mrowiec SYNTEZA Mam ponad dwadzieścia lat doświadczenia w analizowaniu i prognozowaniu gospodarki oraz rynków finansowych z których dwanaście lat byłem głównym ekonomistą Banku Pekao SA.
Zbudowałem zespoły analiz makroekonomicznych i rynkowych oraz analiz sektorowych, które odpowiadały na potrzeby klientów zewnętrznych jak i wewnętrznych jednego z największych korporacyjnych banków naszego kraju. Wspólnie z zespołem oraz indywidualnie byliśmy nagradzani za trafność prognoz makroekonomicznych (m.in. najbardziej prestiżowa nagroda NBP oraz dziennika Rzeczpospolita) oraz rynkowych (wielokrotne indywidualne zdobycie tytułu najlepiej prognozującego kursy walutowe w rankingu Pulsu Biznesu). Zasadniczą częścią pracy na stanowisku głównego ekonomisty była kompleksowa analíza sytuacji makroekonomicznej i fiskalnej kraju.
Moja praca jako głównego ekonomisty w zasadniczej mierze zorientowana była na rynki stopy procentowej i na rynek walutowy. W odniesieniu do rynku stopy procentowej znaczna część analiz poświęcona była perspektywom dochodów i wydatków budżetowych, deficytu i sposobom jego finansowania oraz przełożeniu tych czynników (oraz czynników stricte makroekonomicznych) na dynamikę rynku obligacji rządowych, ich rentowności oraz kształt krzywej rentowności.
Częścią tej analizy było także obserwowanie rentowności polskich obligacji rządowych przez pryzmat sytuacji makroekonomicznej i fiskalnej w regionie Europy Środkowej oraz na głównych rynkach światowych. Ten aspekt pracy pozwolił mi zgromadzić praktyczne doświadczenie w odniesieniu do analizy rynku obligacji rządowych oraz czynników na niego wpływających, w wymagającym środowisku profesjonalnym, gdzie ewentualna pomyłka mogłaby oznaczać poważne straty na portfelach inwestycyjnych banku. Istotnym zakresem pracy głównego ekonomisty dużej instytucji finansowej są kontakty z klientami, co oznaczało m.in.
corocznie dziesiątki spotkań i prezentacji dla kadry zarządzającej przedsiębiorstwami, przedstawianie im analiz bieżącej sytuacji ekonomicznej oraz prognoz gospodarczych w sposób bezpośrednio tłumaczący przełożenie trendów makroekonomicznych na ich branże i przedsiębiorstwa. Moje prezentacje były cenione za adekwatny dobór tematów, przedstawianie złożonych tematów w sposób jasny i klarowny, oraz zdolność do generalizacji przy jednoczesnym zwracaniu uwagi na kluczowe detale.
Istotną częścią pracy były także regulame komentarze do mediów, co pozwoliło z jednej strony na zdobycie szerokiego doświadczenia w tym względzie, a z drugiej na wypracowanie rozpoznawalności i wiarygodności w mediach ekonomicznych. Jedną z moich silnych stron jest zdolność do analizy skomplikowanych, wielowymiarowych problemów; dogłębna analiza szczegółowa, po której następuje synteza.
Jednym z wyzwań analitycznych na polu ekonomii - które podjąłem w ramach pracy doktorskiej było wyjaśnienie dynamiki rozwojowej gospodarki Japonii w okresie powojennym, w tym spójne metodycznie ujęcie najpierw jej bezprecedensowego wzrostu z prawie całkowitej powojennej ruiny do jednej z największych i najprężniejszych gospodarek globu lat 70-tych, następnie okresu baniek spekulacyjnych, kolejno zaś wielu dekad stagnacji i nagromadzenia rekordowo wysokiego długu. Zdecydowałem się na analizę z teoretycznego punktu widzenia Austriackiej Szkoły Ekonomii (ASE).