Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w 50. rocznicę powstania pierwszego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Polsce.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Przedstawiony dokument to projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie upamiętnienia 50. rocznicy powstania pierwszego uniwersytetu trzeciego wieku w Polsce. Uchwała wyraża uznanie dla dorobku uniwersytetów trzeciego wieku, podkreślając ich znaczenie dla integracji społecznej, budowania więzi międzyludzkich i aktywizacji osób starszych. Sejm pragnie wyrazić wdzięczność wszystkim osobom zaangażowanym w tworzenie i rozwój ruchu uniwersytetów trzeciego wieku w Polsce.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 1913 SPRAWOZDANIE KOMISJI KULTURY, DZIEDZICTWA NARODOWEGO I ŚRODKÓW PRZEKAZU o poselskim projekcie uchwały w 50. rocznicę powstania pierwszego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Polsce (druk nr 1895) Marszałek Sejmu, zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu skierował w dniu 4 listopada 2025 r. powyższy projekt uchwały do Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu do pierwszego czytania.
Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu uchwały na posiedzeniu w dniu 20 listopada 2025 r. wnosi: Wysoki Sejm podjąć raczy załączony projekt uchwały. Warszawa, dnia 20 listopada 2025 r. Sprawozdawca Przewodniczący Komisji (-) Urszula Augustyn (-) Piotr Adamowicz Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia w sprawie upamiętnienia 50.
rocznicy powstania pierwszego uniwersytetu trzeciego wieku w Polsce W 2025 roku przypada pięćdziesiąta rocznica powołania pierwszego w Polsce uniwersytetu trzeciego wieku. Placówka ta powstała na warszawskich Bielanach z inicjatywy prof. Haliny Szwarc i od pół wieku nieprzerwanie prowadzi działalność edukacyjną i społeczną. Jej powstanie zapoczątkowało ruch, który z czasem objął niemal cały kraj. Oznaczało to początek jednej z najbardziej wyjątkowych form edukacji dorosłych na świecie.
Uniwersytety trzeciego wieku stworzyły nową przestrzeń dla aktywności osób starszych oraz połączyły w sobie misję kształcenia, integracji i solidarności społecznej. Dziś działa w Polsce prawie siedemset takich organizacji, skupiających ponad dwieście tysięcy słuchaczy. Są one nie tylko instytucjami edukacyjnymi, ale także miejscami budowania więzi międzypokoleniowych, otwartymi na współpracę z uczelniami wyższymi, samorządami, instytucjami kultury i organizacjami obywatelskimi. Od początku swojej działalności uniwersytety trzeciego wieku kształtowały nowe spojrzenie na rolę seniorów w społeczeństwie.
Zmieniały stereotypowy obraz starości oraz podkreślały aktywność, kompetencje i społeczne zaangażowanie osób starszych. Wniosły znaczący wkład w rozwój polityki senioralnej w Polsce, szczególnie po roku 1989. Uczyniły z seniorów współtwórców życia publicznego i uczestników kultury obywatelskiej. Wkład ruchu uniwersytetów trzeciego wieku jest widoczny zarówno w obszarze edukacji ustawicznej, jak i w kształtowaniu solidarności międzypokoleniowej.
Dzięki tej działalności setki tysięcy osób starszych mogły rozwijać swoje zainteresowania, zdobywać nowe umiejętności, utrzymywać aktywność intelektualną i społeczną, a zarazem dzielić się doświadczeniem z młodszymi pokoleniami. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża najwyższe uznanie dla dorobku uniwersytetów trzeciego wieku. Podkreśla ich znaczenie dla umacniania wspólnoty obywatelskiej, integracji społecznej oraz budowania więzi międzyludzkich. Edukacja i aktywizacja osób starszych, realizowane przez uniwersytety trzeciego wieku, stanowią wzór solidarności i dowód, że rozwój człowieka nie kończy się wraz z upływem czasu.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pragnie wyrazić wdzięczność wszystkim osobom, które przez pięćdziesiąt lat współtworzyły i rozwijały ruch uniwersytetów trzeciego wieku w Polsce wykładowcom, organizatorom i słuchaczom. Ich praca i zaangażowanie budują trwały fundament społeczeństwa opartego na szacunku, dialogu i współpracy pokoleń.