Komisyjny projekt uchwały w sprawie ustanowienia Dnia Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu zakłada ustanowienie dnia 16 grudnia Dniem Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza. Celem jest upamiętnienie pierwszej głowy państwa, która zginęła w wyniku zamachu w atmosferze ostrego konfliktu politycznego, a także zwrócenie uwagi na niebezpieczeństwa związane z językiem nienawiści i eskalacją przemocy w debacie publicznej. Uchwała ma stanowić przestrogę przed negatywnymi konsekwencjami pogardy w życiu publicznym. Podkreśla się patriotyzm i zasługi Narutowicza dla odzyskania niepodległości Polski.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu Druk nr 2012 Warszawa, 20 listopada 2025 r. Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu, Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu wnosi projekt uchwały - w sprawie ustanowienia Dnia Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza. Do reprezentowania Komisji w pracach nad projektem uchwały została upoważniona poseł Daria Gosek-Popiołek .
Przewodniczący Komisji (-) Piotr Adamowicz Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia w sprawie ustanowienia Dnia Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza PROJEKT Pierwszy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Gabriel Narutowicz zginął 16 grudnia 1922 roku z rąk zaburzonego psychicznie stronnika ówczesnych nacjonalistów. Wydarzyło się to w atmosferze ostrego konfliktu politycznego. Prezydent Narutowicz był celem bezpardonowej nagonki.
Krytycy nowo wybranego prezydenta w większości wywodzący się ze środowisk narodowców dawali wówczas wyraz swego sprzeciwu w stopniu przekraczającym granice demokratycznej debaty. Prezydent Gabriel Narutowicz był głębokim patriotą, wybitnym przedstawicielem polskiej inteligencji, wywodzącym się z rodziny o szlacheckich i powstańczych tradycjach. Skończył politechnikę w Szwajcarii i tam rozwinął karierę zawodową. Był inżynierem i profesorem na Uniwersytecie w Zurichu, autorem wielu projektów industrialnych we Francji i Szwajcarii.
Wspierał Polaków na emigracji i angażował się w działalność organizacji w Szwajcarii zabiegających o odzyskanie przez Polskę niepodległości. W 1919 roku porzucił Szwajcarię i wygodne, zamożne życie na rzecz budowy nowej Polski. Wrócił do kraju i wkrótce został ministrem w rządach Rzeczypospolitej – najpierw ministrem robót publicznych, potem ministrem spraw zagranicznych. W grudniu 1922 roku został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe na stanowisko prezydenta. Spotkało się to z gwałtownym sprzeciwem znaczącej części sceny politycznej, który przerodził się w nagonkę na legalnie wybranego prezydenta.
Organizowano demonstracje, które przerodziły się w zamieszki uliczne, a w prasie pojawiały się szkalujące prezydenta artykuły. Śmierć pierwszego prezydenta niewątpliwie była efektem toczącego się wówczas sporu politycznego, w którym uruchomione zostały negatywne emocje – merytoryczny dyskurs zastąpiła nienawiść. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia dzień 16 grudnia Dniem Pamięci Prezydenta Gabriela Narutowicza dla upamiętnienia jego postaci oraz ku przestrodze, że język pogardy, uporczywe eskalowanie języka przemocy w debacie publicznej prowadzi do tragedii.