Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy o zmianie Kodeksu karnego wprowadza zaostrzenie kar za organizowanie nielegalnego przekraczania granicy (przemyt ludzi) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wprowadza się obowiązkową grzywnę w wysokości 100 000 zł oraz przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa, w tym pojazdów. Celem jest wzmocnienie prewencji i osłabienie ekonomicznej motywacji sprawców, którzy często działają w ramach zorganizowanych grup przestępczych. Projektodawcy wskazują na rosnącą skalę problemu nielegalnej imigracji i niewystarczające dotychczasowe środki karne.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
Druk nr 2081 Warszawa, 15 września 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o zmianie ustawy - Kodeks karny. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Przemysława Wiplera.
(-) Konrad Berkowicz; (-) Karina Anna Bosak; (-) Krzysztof Bosak; (-) Bronisław Foltyn; (-) Sławomir Mentzen; (-) Krzysztof Mulawa; (-) Bartłomiej Pejo; (-) Grzegorz Płaczek; (-) Michał Połuboczek; (-) Krzysztof Szymański; (-) Krzysztof Tuduj; (-) Witold Tumanowicz; (-) Michał Wawer; (-) Ryszard Wilk; (-) Przemysław Wipler; (-) Andrzej Tomasz Zapałowski. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt USTAWA z dnia … o zmianie ustawy – Kodeks karny Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383) w art. 264 dodaje się § 5 w brzmieniu: „§ 5.
Jeśli sprawca przestępstw określonych w § 3 i 4 działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, obok kary pozbawienia wolności sąd wymierza grzywnę w wysokości 100 000 zł oraz orzeka przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa. Jeśli do popełnienia przestępstwa użyto pojazdu mechanicznego, sąd orzeka przepadek, o którym mowa w art. 44b.”. Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 1 Konfederacja Wolność i Niepodległość | konfederacja.pl UZASADNIENIE Przedstawiony projekt wprowadza zaostrzenie odpowiedzialności karnej za przestępstwa określone w art.
264 § 3 –4 (przemyt ludzi) w przypadku sprawców, którzy popełnili je w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Projektowana regulacja wzmocni oddziaływanie n ormy penalizującej te przestępstwa w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej oraz upodobni model odpowiedzialności karnej za popełnienie tych czynów do przyjętego w innych krajach Unii Europejskiej dotkniętych poważnym zagrożeniem porządku publicznego w związku z działalnością szlaków nielegalnej imigracji. Art. 264 § 3 k.k. penalizuje organizowanie innym osobom przekraczania wbrew przepisom granicy Rzeczypospolitej Polskiej, a następujący po nim art. 264 § 4 k.k.
penalizuje dodatkowo organizowanie nielegalnego przekraczania innych państw, jeśli obowiązek ści gania takiego czynu wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą “organizowanie przekraczania granicy” rozumie się szeroko – oznacza nie tylko pomoc w fizycznym pokonaniu granicy, ale obejm uje inne wsparcie, jak np. udzielenie transportu i schronienia, już po jej przejściu, aż do osiągnięcia przez nielegalnie ją przekraczających umówionego celu podróży1. Czyny z art. 264 § 3 -4 k.k.
są zagrożone karą pozbawienia wolności w wymiarze od 6 miesięcy do lat 8; przepisy te nie przewidują kar i środków o charakterze majątkowym. Sąd stosuje je wobec skazanego, kierując się ogólnymi zasadami ich orzekania: orzeka pr zepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa oraz może orzec przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa (art. 44 § 1– 2 k.k.); jeśli przestępstwo popełniono dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub sprawca faktycznie ją z niego osiągnął, sąd może orzec obok kary pozbawienia wolności również karę grzywny (art.
33); poza tym w każdym przypadku sąd może orzec grzywnę w miejsce kary pozbawienia wolności, jeśli ta miałaby być niższa niż rok (art. 37a k.k .). W praktyce orzeczniczej sądy rzeczywiście korzystają z tych możliwości, często uznając je za bardziej rzeczywiste i odczuwalne dla sprawców – w typowym przypadku silnie motywowanych perspektywą zdobycia pieniędzy – niż np. kara pozbawienia wolności w zawieszeniu2. W przekonaniu projektodawcy, który w pełni podziela powyższy pogląd, istotną wadą aktualnej regulacji jest po pierwsze to, że orzeczenie kary grzywny i przepadku rzeczy nie jest obowiązkowe.
Drugą ważną wadą jest to, że grzywny dla sprawców czynów z art. 2 64 § 3 -4 k.k., które wymierza się w systemie stawek dziennych, mogą być – jeśli określi ustali wielkość stawki dziennej w okolicach kodeksowego minimum – ustalone w wysokości nieproporcjonalnie niskiej w stosunku do spodziewanego zarobku sprawcy. W takim przypadku sprawcy traktują grzywnę jak swego rodzaju podatek od nieostrożności, który choć ogranicza, to jednak nie przekreśla ekonomicznego sensu całego procederu. Istotą projektowanej nowelizacji jest zatem wprowadzenie kwalifikowanej postaci przestępstw z art.