Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy o zmianie Kodeksu karnego ma na celu wzmocnienie ochrony autonomii seksualnej i dostosowanie polskiego prawa do standardów międzynarodowych, zwłaszcza Konwencji Stambulskiej. Kluczową zmianą jest redefinicja zgwałcenia, oparcie jej na braku świadomej i dobrowolnej zgody, a nie na oporze ofiary. Ponadto, projekt podnosi minimalne wymiary kar pozbawienia wolności za przestępstwa seksualne, traktując zgwałcenie jako zbrodnię, a nie występek. Celem jest zwiększenie skuteczności ścigania przestępstw seksualnych, podniesienie poczucia sprawiedliwości oraz zwiększenie zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 209 Warszawa, 14 lutego 2024 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o zmianie ustawy - Kodeks karny. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy panią posłankę KKP Lewicy Anitę Kucharską-Dziedzic.
(-) Daria Gosek-Popiołek; (-) Klaudia Jachira; (-) Katarzyna Kierzek- Koperska; (-) Agnieszka Maria Kłopotek; (-) Katarzyna Kotula; (-) Anita Kucharska- Dziedzic; (-) Aleksandra Leo; (-) Alicja Łepkowska-Gołaś; (-) Dorota Łoboda; (-) Dorota Marek; (-) Wanda Nowicka; (-) Barbara Okuła; (-) Elżbieta Anna Polak; (-) Renata Rak; (-) Ewa Szymanowska; (-) Katarzyna Ueberhan; (-) Joanna Wicha; (-) Aleksandra Karolina Wiśniewska; (-) Marcelina Zawisza; (-) Anna Maria Żukowska. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEIM SE Ustawa z dnia ... 2024 r. projekt o zmianie ustawy - Kodeks karny Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, poz. 1517) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł rozdziału XXV otrzymuje brzmienie: „Przestępstwa przeciwko autonomii seksualnej"; 2) w art. 197 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Kto doprowadza inną osobę do obcowania płciowego bez wcześniejszego wyrażenia świadomej i dobrowolnej zgody przez tę osobę, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3."; 3) w art. 197 § 2 wyrazy „podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8." i zastępuje się wyrazami: „podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 10."; 4) art.
198 otrzymuje brzmienie: „Art. 198. § 1. Kto wykorzystując bezradność innej osoby lub wynikający z upośledzenia umysłowego lub choroby psychicznej brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem, doprowadza ją do obcowania płciowego podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. § 2. Jeżeli sprawca osobę określoną w § 1 doprowadza do poddania się innej czynności seksualnej albo wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 10."; 5) w art. 199 § 1 i 2 otrzymują brzmienie: „§ 1.
Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. 1 § 2. Jeżeli sprawca w sytuacji określonej w § 1 doprowadza inną osobę do poddania się innej czynności seksualnej albo wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 10." Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. 2 Uzasadnienie 1.
Potrzeba i cel uchwalenia ustawy, rzeczywisty stan prawny w przedmiotowej dziedzinie Przestępstwa o charakterze seksualnym, a w szczególności zgwałcenie, zwane niegdyś zniewoleniem, należą do najbardziej drastycznych form przemocy i naruszeń elementarnych praw i wolności człowieka, które jednocześnie wprost odwrotnie do ciężaru przestępstwa, zbyt rzadko spotykają się z adekwatną reakcją organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości.
Zgłaszalność przemocy seksualnej jest na niskim poziomie, do czego przyczynia się pobłażliwość wymiaru sprawiedliwości i procent wyroków wydawanych z warunkowym zawieszeniem kary, które zniechęcają osoby pokrzywdzone do zgłaszania przestępstwa i podejmowania kroków prawnych. Bogata literatura naukowa i publicystyczna oraz presja społeczna nie wpływają na zmianę praktyki, także dokonująca się zmiana linii orzeczniczej Sądu Najwyższego bez korekty kodeksowej nie przyniosła spodziewanych efektów.
Przestępstwa o charakterze naruszenia autonomii seksualnej w weryfikowalnie znacznie większym stopniu dotykają kobiety i dziewczęta, ergo - jest to przemoc motywowana płcią i tym samym jedna z przeszkód stających na drodze do osiągnięcia faktycznej równości kobiet i mężczyzn gwarantowanej w Rzeczpospolitej Polskiej Konstytucją RP oraz aktami prawa międzynarodowego. Wśród najważniejszych aktów prawa międzynarodowego należy przywołać w tym kontekście Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzoną w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn.