Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy o zmianie Kodeksu karnego ma na celu wzmocnienie ochrony autonomii seksualnej i skuteczniejsze ściganie przypadków doprowadzenia do obcowania płciowego lub innych czynności seksualnych poprzez nadużycie zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia. Proponuje się podniesienie sankcji za przestępstwo z art. 199 k.k., wprowadzenie typu kwalifikowanego dla przypadków nadużycia szczególnego zaufania (np. relacje terapeuta-pacjent, przełożony-podwładny) oraz wyeliminowanie możliwości orzekania kar w zawieszeniu w tego typu sprawach. Argumentuje się, że obecne kary są niewspółmierne do wagi naruszenia autonomii seksualnej i nie pełnią funkcji prewencyjnej, a proponowane zmiany są zgodne z Konstytucją RP, prawem UE i standardami międzynarodowymi dotyczącymi praw człowieka.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
Druk nr 2210 Warszawa, 21 stycznia 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o zmianie ustawy - Kodeks karny. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy panią poseł Annę Krupkę.
(-) Waldemar Andzel; (-) Dorota Arciszewska -Mielewczyk; (-) Anna Baluch; (-) Joanna Borowiak; (-) Bożena Borys -Szopa; (-) Przemysław Czarnek; (-) Anita Czerwińska; (-) Katarzyna Czochara; (-) Elżbieta Duda; (-) Grzegorz Gaża; (-) Kazimierz Gołojuch; (-) Zbigniew Hoffmann; (-) Paweł Hreniak; (-) Mariusz Kałużny; (-) Michał Kowalski; ( -) Anna Krupka; (-) Andrzej Kryj; (-) Anna Kwiecień; (-) Ewa Leniart; (-) Marzena Anna Machałek; (-) Antoni Macierewicz; (-) Ewa Malik; (-) Anna Milczanowska; (-) Michał Moskal; (-) Zbigniew Rau; (-) Urszula Rusecka; (-) Marek Suski; (-) Krzysztof Tchórzewski; (-) Marcin Warchoł; (-) Elżbieta Witek; (-) Grzegorz Woźniak; (-) Tadeusz Woźniak; (-) Jarosław Zieliński; (-) Wojciech Michał Zubowski.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej U S T A W A z dnia … o zmianie ustawy – Kodeks karny Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 2025 r., poz. 383 z późn. zm.) art. 199 otrzymuje brzmienie: „Art. 199 . § 1. Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. § 2.
Jeżeli czyn określony w § 1 został popełniony na szkodę małoletniego, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 2 lat do 15. § 3. Karze określonej w § 2 podlega, kto obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian ko rzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy. § 4.
Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1-3 : 1) jest osobą, od której pokrzywdzony jest szczególnie zależny, w szczególności lekarzem, terapeutą, psychologiem, nauczycielem, wychowawcą, opiekunem, duchownym, przełożonym lub inną osobą sprawującą faktyczną władzę lub kontrolę, albo 2) nadużywa zaufania wynikającego z pełnionej funkcji lub wykonywanego zawodu, podlega karze pozbawienia wolności od lat 3 do 20. Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. U Z A S A D N I E N I E 1.
Potrzeba i cel regulacji Projekt ma na celu wzmocnienie ochrony autonomii seksualnej oraz skuteczne przeciwdziałanie szczególnie nagannym zachowaniom polegającym na doprowadzeniu pokrzywdzonego do obcowania płciowego lub innych czynności seksualnych przez nadużycie stosunku zależn ości albo wykorzystanie krytycznego położenia (art. 199 k.k.). W praktyce są to czyny popełniane najczęściej w sytuacjach, w których sprawca dysponuje realną przewagą: zawodową, ekonomiczną, instytucjonalną, organizacyjną albo psychologiczną, a pokrzywdzony odczuwa, że odmowa wiąże się z dotkliwymi konsekwencjami (np.
utrata pracy, pogorszenie sytuacji życiowej, zemsta przełożonego, utrata dostępu do świadczeń, napiętnowanie). 2. Argumenty R zecznika Praw Obywatelskich (autonomia seksualna i przymus psychiczny) Rzecznik Praw Obywatelskich wielokrotnie akcentował, że ochrona przed przemocą seksualną powinna być budowana w oparciu o autonomię seksualną, a nie wyłącznie o „klasyczne” formy przemocy fizycznej czy bezprawnej groźby.
R zecznik Praw Obywatelskich wskazywał też, że przymus może przyjmować postacie rozciągnięte w czasie, wieloaktowe, oparte o wytworzenie sytuacji motywacyjnej, w której „wyjściem” staje się zachowanie seksualne, którego pokrzywdzony nie podjąłby w normalnych warunkach. W tym duchu RPO podnosił, że prawo nie powinno zawodzić wtedy, gdy do kontaktu seksualnego dochodzi bez rzeczywistej, dobrowolnej zgody, w tym także w sytuacjach, gdy ofiara nie stawia oporu z powodu lęku, zależności, wstydu, paraliżu lub przewagi sprawcy. Z perspektywy aksjologicznej czyny z art. 199 k.k.