Poselski projekt uchwały w sprawie upamiętnienia bohaterów wydarzeń Czerwca 1976 roku w Radomiu, Płocku i Ursusie.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Uchwała ma charakter symboliczny i upamiętnia wydarzenia Czerwca 1976 r. w Radomiu, Płocku i Ursusie. Sejm oddaje hołd protestującym przeciw podwyżkom cen i represjom władz PRL. To akt pamięci historycznej bez skutków regulacyjnych.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
UCHWAŁA z dnia … w sprawie upamiętnienia bohaterów wydarzeń Czerwca 1976 roku w Radomiu, Płocku i Ursusie W dniach 24-25 czerwca 1976 roku władze PRL ogłosiły drastyczne podwyżki cen żywności, sięgające od 30 do 100 procent, przy jednoczesnym wprowadzeniu niesprawiedliwych mechanizmów rekompensat. Decyzja ta, podjęta bez rzeczywistej konsultacji społecznej, wywołała falę sprzeciwu w całym kraju. Szczególnie doniosłe znaczenie miały wydarzenia w Radomiu, Płocku i Ursusie.
W Radomiu tysiące robotników z kilkudziesięciu zakładów pracy oraz mieszkańcy miasta zgromadzili się przed siedzibą Komitetu Wojewódzkiego PZPR, domagając się natychmiastowego wycofania podwyżek. Protest został brutalnie stłumiony przez oddziały ZOMO. Uczestników bito, aresztowano i poddano represjom, w tym tzw. „ścieżkom zdrowia”. Władze PRL nazwały protestujących „warchołami”. Wielu skazano w procesach pokazowych i pozbawiono pracy, a samo miasto napiętnowano propagandowo jako „miasto z wyrokiem”. W Płocku protest rozpoczął się w Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych.
Strajkujący robotnicy, nie mogąc uzyskać decyzji o cofnięciu podwyżek, przeszli pod gmach Komitetu Wojewódzkiego PZPR, gdzie zgromadziło się kilka tysięcy osób. Demonstracja została wieczorem rozpędzona przez ZOMO. Aresztowanych sądzono w trybie przyspieszonym, a wobec wielu zastosowano zwolnienia dyscyplinarne i inne formy represji. W Ursusie robotnicy Zakładów Mechanicznych „Ursus” podjęli protest, który - podobnie jak w Radomiu i Płocku - był wyrazem sprzeciwu wobec drastycznych podwyżek cen oraz autorytarnego systemu władzy. 25 czerwca 1976 roku robotnicy przerwali pracę i wyszli na ulice, kierując się w stronę torów kolejowych.
W proteście zablokowano linię kolejową Warszawa–Łódź, co było dramatycznym i widocznym w całym kraju aktem sprzeciwu. Demonstracja została brutalnie spacyfikowana przez siły milicji i ZOMO. Uczestników bito, zatrzymano i poddano represjom. Wielu robotników zwolniono z pracy, a część skazano w procesach pokazowych. Wydarzenia w Ursusie, Radomiu i Płocku miały początkowo charakter ekonomiczny, lecz szybko nabrały wymiaru politycznego, stając się wyrazem walki o godność, prawa pracownicze i wolność. Czerwiec 1976 roku zmusił władze PRL do wycofania się z podwyżek cen.
Jednak jeszcze ważniejszym jego skutkiem było powstanie środowisk solidarności społecznej. Represje wobec robotników doprowadziły do powołania Komitetu Obrony Robotników, który niósł pomoc prześladowanym i stał się zalążkiem nowoczesnej opozycji demokratycznej w Polsce. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd uczestnikom tamtych wydarzeń oraz podkreśla, że wszyscy, którzy w czerwcu 1976 roku mieli odwagę sprzeciwić się niesprawiedliwości, dali początek drodze prowadzącej od Komitetu Obrony Robotników, przez „Solidarność”, aż do zwycięstwa wolności w roku 1989 i zbudowania niepodległej Trzeciej Rzeczpospolitej.