Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego w latach 2023-2024. Język wybranych portali administracji rządowej Rzeczypospolitej Polskiej - współczesność, poprawność i skuteczność.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Raport Rady Języka Polskiego ocenia stan ochrony języka polskiego w latach 2023-2024 na przykładzie wybranych portali administracji rządowej. Dokument skupia się na poprawności językowej, sprawności komunikacyjnej i skuteczności przekazu kierowanego do obywateli przez instytucje publiczne. Ma charakter diagnostyczny i ekspercki, a nie regulacyjny.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
Druk nr 2454 Warszawa, 8 kwietnia 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Rada Języka Polskiego DZK-89/W/2026 DZK.033.1.1.2026 Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, wypełniając swój obowiązek, zawarty w art. 12 ust. 2 Ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, Rada Języka Polskiego przy Prezydium PAN przesyła na ręce Pana Marszałka - Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego w latach 2023 -2024. Język wybranych portali administracji rządowej Rzeczypospolitej Polskiej - współczesność, poprawność i skuteczność.
Proszę przyjąć wyrazy szacunku Przewodnicząca Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN (-) dr hab. Katarzyna Kłosińska prof. UW Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego w latach 2023-2024 „Język wybranych portali administracji rządowej Rzeczpospolitej Polskiej – współczesność, poprawność i skuteczność” Prof. dr hab. Paweł Nowak Dr hab. Marcin Poprawa Członkowie Rady Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk 2 Sprawozdanie ze stanu ochrony języka polskiego obejmuje lata 2023-2024.
Oglądowi i ocenie poddano poprawność językową, sprawność komunikatywną i skuteczność komunikacyjną tekstów, formularzy i infografik kierowanych za pośrednictwem stron internetowych do obywateli przez ministerstwa i wybrane instytucje centralne. Internet jest dziś bowiem ważniejszym niż tradycyjne przekazy drukowane i równoprawnym z nimi sposobem komunikacji instytucji z obywatelami, przekazywania im ważnych informacji oraz załatwiania przez nich różnych spraw urzędowych, administracyjnych i prawnych. Obowiązujące od kilku lat rozporządzenia i ustawy (m.in.
o elektronicznym obiegu dokumentów i e-doręczeniach) wraz z kolejnymi przepisami wykonawczymi spowodowały, że w opisywanych w tym sprawozdaniu latach obustronna komunikacja internetowa urzędów i obywateli stała się podstawową, bardzo łatwą i wygodną (przynajmniej w założeniach) formą składania i odbierania dokumentów urzędowych, prawnych czy administracyjnych. W kolejnych latach wymiana tradycyjnych form komunikacji na komunikację elektroniczną, zgodnie z założeniami „Strategii Rozwoju Polski do 2035 r.
” , z „Krajową Strategią Rozwoju Regionalnego 2030” oraz z innymi ustawami i rozporządzeniami, będzie następowała coraz szybciej i w ciągu kilku lat powinna niemalże całkowicie zastąpić dokumenty drukowane.
Osoby wykluczone cyfrowo – najczęściej ze względu na wiek – będą mogły nadal korzystać z tekstów drukowanych i pośrednictwa tradycyjnej poczty, ale jeśli będą miały swoją działalność gospodarczą, to będą już musiały przejść na komunikację elektroniczną W związku z tym głównym celem tego sprawozdania, sporządzonego zgodnie z ustawowymi zadaniami Rady Języka Polskiego, jest odpowiedź na kilka pytań: • Czy internetowa komunikacja ministerstw i innych instytucji centralnych z obywatelami jest poprawna językowo i zgodna z polską kulturą języka?
• Czy przygotowane przez ministerstwa i instytucje centralne teksty, formularze i infografiki na ich strony internetowe są zgodne ze współczesną kulturą komunikacji? • Czy umieszczone na tych stronach materiały językowe, językowo-wizualne oraz językowo-wizualno- dźwiękowe są skuteczne komunikacyjnie?
Odpowiedzi na te pytania da przeprowadzona w tym sprawozdaniu analiza zgromadzonych materiałów źródłowych, ale poprzedzi ją szczegółowy opis uwarunkowań i kontekstów komunikacyjno- cywilizacyjno-kulturowych, które w mniej lub bardziej uświadomiony przez nadawców analizowanych komunikatów sposób determinują ich skuteczność na równi z ich poprawnością i komunikatywnością, na które także wpływają.