Obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy o zmianie Kodeksu karnego ma na celu wzmocnienie ochrony prawnokarnej wolności sumienia i religii. Wprowadza zmiany w art. 195 i 196 kk, mające na celu objęcie karalnością szerszego spektrum zachowań naruszających wolność religijną, w tym likwidację znamienia "złośliwości" w art. 195 i rozszerzenie znamion przestępstwa w art. 196 o publiczne lżenie lub wyszydzanie dogmatów lub obrzędów kościoła. Dodatkowo, wprowadza art. 27a, który ma chronić prawo do wyrażania przekonań i opinii związanych z wyznawaną religią, o ile nie naruszają one wolności sumienia i wyznania innych osób oraz nie nawołują do przestępstwa.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 29 Warszawa, 20 listopada 2023 r. Panie i Panowie Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Uprzejmie przekazuję wniesiony w IX kadencji w dniu 4 października 2022 r., na podstawie art. 118 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2, art. 4 ust. 3 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli, a także na podstawie art. 32 ust. 1 regulaminu Sejmu, obywatelski projekt ustawy - o zmianie ustawy - Kodeks karny. Projekt ustawy został wniesiony zgodnie z postanowieniami art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 2 oraz art. 10 ust.
2 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli. Do reprezentowania Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej – na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli – został wskazany Pan Mateusz Wagemann, a jako osoba uprawniona do jego zastępstwa w pracach nad projektem ustawy wskazany został Pan Marcin Warchoł. MARSZAŁEK SEJMU (-) Szymon Hołownia Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt z dnia 24 czerwca 2022 r. USTAWA z dnia ......................................... 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny Art. 1. W ustawie z dnia z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu: „Art. 27a. Nie popełnia przestępstwa, kto wyraża przekonanie, ocenę lub opinię, związane z wyznawaną religią głoszoną przez kościół lub inny związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej, jeżeli nie stanowi to czynu zabronionego przeciwko wolności sumienia i wyznania lub publicznego nawoływania do popełnienia przestępstwa lub pochwały jego popełnienia."; 2) art. 195 i art. 196 otrzymują brzmienie: „Art. 195 § 1.
Kto przeszkadza publicznemu wykonywaniu aktu religijnego kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Tej samej karze podlega, kto przeszkadza pogrzebowi, uroczystościom lub obrzędom żałobnym. Art. 196 § 1. Kto publicznie lży lub wyszydza kościół lub inny związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej, jego dogmaty lub obrzędy, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2.
Tej samej karze podlega, kto publicznie znieważa przedmiot czci religijnej lub miejsce przeznaczone do publicznego wykonywania obrzędów religijnych. Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. -2- UZASADNIENIE 1.Wstęp Zasadniczym założeniem, które legło u podstaw prac nad niniejszym projektem była potrzeba wzmocnienia ochrony prawnokarnej przed czynami godzącymi w tak fundamentalną wartość, jaką jest wolność sumienia i religii. Państwo Polskie uznaje niezbywalną i przyrodzoną godność osoby i z niej wywodzi wolności i prawa człowieka i obywatela (art. 30 Konstytucji RP).
Poszczególne gwarancje wolności sumienia i religii zostały wpisane w treść Konstytucji RP, umów międzynarodowych oraz ustaw. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia każdemu człowiekowi wolność sumienia i religii (art. 53 ust. 1). a także wolność uzewnętrzniania swojej religii (art. 53 ust. 2). Rodzice mają konstytucyjnie gwarantowane prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami (art. 48 oraz art. 53 ust. 3 Konstytucji). Zgodnie z art.
53 ust 5 Konstytucji, wolność uzewnętrzniania religii może być ograniczona jedynie w drodze ustawy i tylko wtedy, gdy jest to konieczne do ochrony bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego, zdrowia, moralności lub wolności i praw innych osób. Niedopuszczalne są zatem próby ograniczania albo wręcz likwidowania wolności uzewnętrzniania religii w sposób i w zakresie innym niż wprost wskazane w ustawie.. Wolność wyznania jest - obok wolności myśli i wolności sumienia – jedną z trzech wolności chronionych na gruncie art. 9 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja).
Powołany przepis odnosi się do sfery „przekonań osobistych i religijnych jednostki”. Art. 9 ust. 1 tej konwencji chroni ponadto wolność uzewnętrzniania – indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie swego wyznania lub przekonań. W świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w odniesieniu do art. 9 Konwencji na państwie ciąży obowiązek zapewnienia pokojowego współistnienia wszystkich religii i osób nieutożsamiających się z żadną religią.