Poselski projekt uchwały w sprawie ustanowienia roku 2025 Rokiem Generała Kazimierza Sosnkowskiego.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ma na celu ustanowienie roku 2025 Rokiem Generała Kazimierza Sosnkowskiego. Uzasanieniem jest 140. rocznica urodzin Generała Sosnkowskiego, który jest przedstawiany jako symbol walki o niepodległość Polski i orędownik spraw polskich na arenie międzynarodowej. Uchwała ma na celu upamiętnienie jego zasług i oddanie mu hołdu.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 360 Warszawa, 30 kwietnia 2024 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 33a regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt uchwały: - w sprawie ustanowienia roku 2025 Rokiem Generała Kazimierza Sosnkowskiego. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem uchwały upoważniamy pana posła Piotra Babinetza.
(-) Andrzej Adamczyk; (-) Waldemar Andzel; (-) Dorota Arciszewska- Mielewczyk; (-) Marek Ast; (-) Piotr Babinetz; (-) Anna Baluch; (-) Ryszard Bartosik; (-) Barbara Bartus; (-) Zbigniew Bogucki; (-) Joanna Borowiak; (-) Lidia Burzyńska; (-) Artur Chojecki; (-) Witold Wojciech Czarnecki; (-) Przemysław Drabek; (-) Elżbieta Duda; (-) Magdalena Filipek-Sobczak; (-) Piotr Gliński; (-) Małgorzata Gosiewska; (-) Marcin Grabowski; (-) Marek Gróbarczyk; (-) Zbigniew Hoffmann; (-) Wiesław Krajewski; (-) Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk; (-) Marzena Anna Machałek; (-) Marlena Magdalena Maląg; (-) Ewa Malik; (-) Anna Milczanowska; (-) Jan Mosiński; (-) Aleksander Mikołaj Mrówczyński; (-) Bolesław Piecha; (-) Anna Pieczarka; (-) Marcin Porzucek; (-) Zbigniew Rau; (-) Urszula Rusecka; (-) Olga Ewa Semeniuk- Patkowska; (-) Kazimierz Smoliński; (-) Krzysztof Sobolewski; (-) Krzysztof Szczucki; (-) Paweł Szrot; (-) Stanisław Szwed; (-) Jacek Świat; (-) Patryk Wicher; (-) Agata Wojtyszek; (-) Tomasz Zieliński.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia w sprawie ustanowienia roku 2025 Rokiem Generała Kazimierza Sosnkowskiego Kazimierz Sosnkowski urodził się 19 listopada 1885 roku w Warszawie. Studiował architekturę w Warszawie i we Lwowie. W 1906 roku jako komendant okręgu warszawskiego Organizacji Bojowej PPS dowodził akcją przeciwko okupantowi moskiewskiemu nazywaną „krwawą środą”.
W czerwcu 1908 roku, zainspirowany przez Józefa Piłsudskiego, założył we Lwowie tajną apolityczną organizację paramilitarną Związek Walki Czynnej, zalążek przyszłego odrodzonego Wojska Polskiego, którego nazwa nawiązywała do koncepcji Zygmunta Miłkowskiego „obrony czynnej". W oparciu o kadry ZWC powstały Związki Strzeleckie, aby po wybuchu I wojny światowej przerodzić się w Legiony Polskie. Sosnkowski został szefem sztabu I Brygady Legionów i najbliższym współpracownikiem Komendanta Piłsudskiego. Od tego czasu był nazywany w środowisku piłsudczykowskim „Szefem".
Organizował wymarsz I Kompanii Kadrowej z krakowskich Oleandrów, przeszedł cały szlak bojowy I Brygady, m.in. dowodząc nią w bitwie przeciwko Moskalom pod Łowczówkiem w Wigilię 1914 roku. Wyróżniał się zdolnością do długotrwałej pracy ponad siły innych oraz spokojem, rzeczowością oraz umiejętnością dokładnej i pełnej analizy sytuacji. Piłsudski pisał: „Szef – to sumienie moich szaleństw". Po odzyskaniu w 1918 roku przez Polskę niepodległości jako wiceminister, a później minister spraw wojskowych współorganizował Wojsko Polskie, szczególnie w obliczu dwuletniej wojny bolszewickiej.
W maju 1920 roku na czele Armii Rezerwowej, w walkach nad Autą i Berezyną, odrzucił na wschód pierwszą ofensywę wojsk sowieckich Michaiła Tuchaczewskiego. W sierpniu miał wielki wkład w zwycięstwo nad bolszewikami w Bitwie Warszawskiej, m.in. rozbudowując polską armię, współorganizując obronę Warszawy i umiejętnie koordynując współpracę Naczelnego Wodza, szefa Sztabu Generalnego generała Tadeusza Rozwadowskiego, francuskich sojuszników oraz innych dowódców Wojska Polskiego i sił politycznych.
W politycznych sporach bronił koncepcji Marszałka - Międzymorza - budowy federacji i współpracy państw i narodów Europy Środkowo-Wschodniej oraz wsparcia dla Ukraińców walczących z Rosją. W czasach II Rzeczypospolitej był m.in. ministrem spraw wojskowych i inspektorem armii. Stworzył Dowództwo Obrony Plebiscytu oraz wspierał III Powstanie Śląskie. Prowadził negocjacje zakończone sojuszami polityczno-wojskowymi z Francją i Rumunią.
Mając duże zdolności dyplomatyczne pełnił również funkcję przedstawiciela Polski przy Lidze Narodów, z poparciem brytyjskim jako przewodniczący komisji do spraw wojskowych doprowadził do zakazu używania broni bakteriologicznej oraz wywalczył ulgi w ograniczaniu zbrojeń dla państw sąsiadujących ze Związkiem Sowieckim. Przyczynił się do budowy portu w Gdyni. Pod koniec lat 30., w obliczu nadchodzącego zagrożenia ze strony Niemiec i ZSSR, proponował stworzenie ponadpartyjnego rządu obrony narodowej. We wrześniu 1939 roku dowodził Frontem Południowym w nieustępliwych walkach przeciwko Niemcom pod Lwowem.