Przedstawiony przez Prezydium Sejmu projekt uchwały w rocznicę apogeum zbrodni ludobójstwa na Wołyniu na ludności polskiej oraz pacyfikacji Michniowa.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu RP ma na celu uczczenie pamięci ofiar zbrodni ludobójstwa na Wołyniu i pacyfikacji Michniowa w czasie II wojny światowej. Podkreśla bestialstwo, z jakim ukraińscy nacjonaliści i niemieccy okupanci mordowali Polaków, równając wsie z ziemią. Uchwała ma na celu upamiętnienie 200 tysięcy ofiar ludobójstwa na Kresach i ofiar pacyfikacji polskich wsi przez Niemców. Ma to być wyraz hołdu pomordowanym mieszkańcom wsi i przypomnienie o tragicznych wydarzeniach.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 541 Warszawa, 11 lipca 2024 r. uchwały: Prezydium Sejmu na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu wnosi projekt - w rocznicę apogeum zbrodni ludobójstwa na Wołyniu na ludności polskiej oraz pacyfikacji Michniowa. Projekt przedstawia Wicemarszałek Sejmu Piotr Zgorzelski. MARSZAŁEK SEJMU Szymon Hołownia Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2024 r.
w rocznicę apogeum zbrodni ludobójstwa na Wołyniu na ludności polskiej oraz pacyfikacji Michniowa W 81 rocznicę Krwawej Niedzieli na Kresach Wschodnich my, posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, pamiętamy 0 ofiarach bestialskiego ludobójstwa. W czasie II wojny światowej wydano na Polaków wyrok wykonany przez oddziały ukraińskich nacjonalistów oraz niemieckiego okupanta w setkach polskich wsi, których symbolem jest wieś Michniów w województwie świętokrzyskim i Parośla w województwie wołyńskim. Eksterminacyjna polityka okupantów wobec narodu polskiego rozpoczęła się niemal z dniem wybuchu II wojny światowej. Już we wrześniu 1939 r.
bez jakiegokolwiek związku z działaniami wojennymi niemieccy najeźdźcy spalili 476 polskich wsi, a do czasu utworzenia w październiku tego roku Generalnego Gubernatorstwa zamordowano 16 336 osób, w większości mieszkańców wsi. Już we wrześniu 1939 r. ukraińskie bojówki mordowały cywilnych uchodźców z zachodniej i centralnej Polski, a także polskich żołnierzy. Na zajętych we wrześniu 1939 r. przez Armię Czerwoną ziemiach II Rzeczypospolitej w czterech falach deportacji wywieziono w głąb Związku Sowieckiego około miliona polskich obywateli.
Mieszkańcy Kresów Rzeczypospolitej Polskiej stali się w czasie II wojny światowej ofiarami ludobójstwa przeprowadzanego przez ukraińskich nacjonalistów. Wśród tych ofiar było około 200 tysięcy osób narodowości polskiej. Wsie zamieszkałe przez Polaków były równane z ziemią, a ich mieszkańcy - bestialsko mordowani. Miejsca ich wiecznego spoczynku do tej pory nie są znane, a ich pamięć - godnie uczczona. Symbolem losów polskich wsi pod okupacją niemiecką jest spacyfikowana w dniach 12 i 13 lipca 1943 r. wieś Michniów w Górach Świętokrzyskich.
Tu jak w soczewce skupiły się wszelkie formy represji stosowanych przez okupanta wobec mieszkańców polskich wiosek za ich przywiązanie do polskości, wolności i niepodległości. Wieś została doszczętnie spalona, a jej mieszkańcy - zabici lub spaleni żywcem. Ci, którzy przeżyli, zostali wywiezieni do obozów koncentracyjnych lub na roboty przymusowe. Ogrom ofiar, które poniosła w czasie II wojny światowej polska wieś, domaga się ciągłego przypominania i najwyższego szacunku. Jednak „nie o zemstę, lecz o pamięć wołają ofiary", dlatego Sejm Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd pomordowanym mieszkańcom polskich wsi.