Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie zakazu chowu i hodowli zwierząt futerkowych (z wyjątkiem królików) w celach komercyjnych w Polsce, z okresem przejściowym do 1 stycznia 2029 r. dla istniejących hodowli. Ustawa przewiduje także zasady przyznawania odszkodowań podmiotom i rolnikom za straty majątkowe wynikające z zaprzestania tej działalności. Celem jest poprawa dobrostanu zwierząt futerkowych i przeciwdziałanie negatywnym zjawiskom związanym z ich hodowlą, jednak budzi to sprzeciw środowisk rolniczych. Opinia prawna wskazuje, że projekt podlega notyfikacji Komisji Europejskiej i jest zgodny z prawem UE, jednak Krajowa Rada Izb Rolniczych wyraża stanowczy sprzeciw.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ BIURO EKSPERTYZ I OCENY SKUTKÓW REGULACJI KANCELARII SEJMU BEOS-WPEIM-1379/24 Warszawa, 27 czerwca 2024 r. SEKRETARIAT Z-CY SZEFA KS L.dz. DS. 1120.254.2014 (2) Data wpływu 28.06.201 Opinia Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie zgodności z prawem Unii Europejskiej poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (przedstawiciel wnioskodawców: poseł Małgorzata Tracz) Na podstawie art. 34 ust. 9 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 roku – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Monitor Polski z 2022 r. poz.
990, ze zm.) sporządza się następującą opinię: 1. Przedmiot projektu ustawy Projekt przewiduje dodanie ust. 4c w art. 12 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt¹ (dalej: u.o.z.). Nowelizacja wprowadza zakaz chowu lub hodowli w celach komercyjnych zwierząt futerkowych, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich² (dalej: u.o.h.), z wyjątkiem królika (Oryctolagus cuniculus), w szczególności z celu pozyskania z nich futer lub innych części zwierząt. Zgodnie z art.
2 projektu podmioty i rolnicy prowadzący w dniu wejścia w życie proponowanej ustawy działalność polegającą na chowie lub hodowli w celach komercyjnych zwierząt futerkowych będą mogli ją prowadzić do 1 stycznia 2029 r. na podstawie przepisów dotychczasowych. W art. 3-10 określono zasady przyznania podmiotom lub rolnikom odszkodowania za poniesioną stratę majątkową wynikającą z konieczności zaprzestania chowu lub hodowli zwierząt futerkowych w celach komercyjnych. Odszkodowanie obejmie wyrównanie straty majątkowej, bez korzyści, które podmiot lub rolnik mógłby osiągnąć, gdyby strata nie powstała. ¹ Dz. U. z 2023 r. poz. 1580, ze zm. 2 Dz.
U z 2021 r. poz. 36. ul. Zagórna 3, 00-441 Warszawa tel. (22) 694 27 62, 694 17 27, faks (22) 694 18 65 Proponowana ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2. Stan prawa Unii Europejskiej w materii objętej projektem ustawy Ze względu na przedmiot projektu ustawy należy przywołać następujące akty prawa Unii Europejskiej: art. 13, art. 49 i art. 52 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TfUE); dyrektywę Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącą ochrony zwierząt hodowlanych³ (dalej: dyrektywa 98/58); dyrektywę 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (dalej: dyrektywa 2015/1535). 2.1. Artykuł 49 TfUE stanowi, że ograniczenia swobody przedsiębiorczości obywateli jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego są zakazane. Swoboda przedsiębiorczości obejmuje podejmowanie i wykonywanie działalności prowadzonej na własny rachunek, jak również zakładanie i zarządzanie przedsiębiorstwami na warunkach określonych przez ustawodawstwo państwa przyjmującego dla własnych obywateli.
Swoboda przedsiębiorczości umożliwia zatem obywatelom UE trwałe i ciągłe uczestniczenie w życiu gospodarczym innego państwa członkowskiego niż państwo ich pochodzenia. Możliwość stosowania przepisów o swobodzie przedsiębiorczości warunkuje stała obecność w przyjmującym państwie członkowskim, wskazująca na zintegrowanie z jego życiem gospodarczym. Korzystanie z podstawowych swobód rynku wewnętrznego nie ma jednak charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom na mocy prawa UE, jak i prawa krajowego.
Artykuł 52 TfUE dopuszcza przyjmowanie przepisów krajowych przewidujących szczególne traktowanie cudzoziemców uzasadnione względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. Ponadto, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) dopuszcza uregulowania krajowe, których skutkiem mogłoby być utrudnienie lub zniechęcenie do korzystania ze swobód traktatowych, w tym ze swobody przedsiębiorczości. Muszą one jednak być (1) niedyskryminujące 3 Dz. Urz. UE L 221 z 8.8.1998, s. 23, ze zm. 4 Dz. Urz. UE L 241 z 17.9.2015, s. 1. 5 W motywie 41.
preambuły do dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, s. 36) zaznaczono, że pojęcie porządku publicznego obejmuje ochronę przed rzeczywistym lub wystarczająco poważnym zagrożeniem jednego z podstawowych interesów publicznych i może dotyczyć szczególnie kwestii związanych z godnością ludzką, ochroną nieletnich i dorosłych wymagających opieki oraz dobrostanem zwierząt.