Rządowy projekt ustawy o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy reguluje działalność podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów, wprowadzając zasady prowadzenia tej działalności, prawa i obowiązki podmiotów, skutki uchybień oraz zasady nadzoru. Ustawa ma na celu wdrożenie dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) dotyczących podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów oraz ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych. Ustawa ta zmienia również szereg istniejących ustaw z zakresu prawa bankowego, ubezpieczeń, funduszy inwestycyjnych, rynku kapitałowego, kredytu konsumenckiego i hipotecznego, oraz innych ustaw związanych z rynkiem finansowym.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
USTAWA z dnia o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów 1), 2) Art. 1. 1. Ustawa określa: 1) zasady podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów; 2) prawa i obowiązki podmiotów obsługujących kredyty, dostawców usług obsługi kredytów, nabywców kredytów oraz ich przedstawicieli, o których mowa w art. 24; 3) skutki uchybienia obowiązkom przez podmioty obsługujące kredyty, dostawców usług obsługi kredytów, nabywców kredytów oraz ich przedstawicieli, o których mowa w art.
24; 4) zasady sprawowania nadzoru nad podmiotami obsługującymi kredyty, dostawcami usług obsługi kredytów, nabywcami kredytów oraz ich przedstawicielami, o których mowa w art. 24. 2. W zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1497 i ...) oraz ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (Dz. U. z 2022 r. poz. 2245 i 2339 oraz z 2024 r. poz. ...). Art. 2.
Ustawy nie stosuje się do: 1) obsługi praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub wierzytelności z tytułu nieobsługiwanej umowy o kredyt prowadzonej przez: a) bank krajowy, b) instytucję kredytową, c) oddział instytucji kredytowej, d) podmiot, o którym mowa w art. 192 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 i ...), zwanej dalej „ustawą o funduszach", w zakresie zarządzania wierzytelnościami, o których mowa w art. 183 ust.
1 ustawy o funduszach, w tym zarządzania pulą wierzytelności w rozumieniu tej ustawy, 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, ustawę z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami, ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, ustawę z dnia 12 kwietnia 2018 r. o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego, ustawę z dnia 22 listopada 2018 r.
o dokumentach publicznych oraz ustawę z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku. 1) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2167 z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów oraz w sprawie zmiany dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE (Dz. Urz. UE L 438 z 08.12.2021, str. 1); 2) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r.
ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68, Dz. Urz. UE L 169 z 30.06.2017, str. 46, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str.
296, Dz. Urz. UE L 203 z 01.08.2019, str. 10, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 64, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 29, Dz. Urz. UE L 283 z 31.08.2020, str. 2, Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 153, Dz. Urz. UE L 2023/2864 z 20.12.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1174 z 22.04.2024), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2036 z dnia 19 października 2022 r.
w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do traktowania ostrożnościowego instytucji globalnych o znaczeniu systemowym, które realizują strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych oraz w odniesieniu do metod pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2022, str. 1); 3) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1619 z dnia 31 maja 2024 r.