Przedstawiony przez Prezydium Sejmu projekt uchwały w 80. rocznicę Tragedii Górnośląskiej.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu RP ma na celu uczczenie 80. rocznicy Tragedii Górnośląskiej, czyli wkroczenia Armii Czerwonej na Górny Śląsk w styczniu 1945 roku i następujących po nim represji wobec ludności cywilnej. Uchwała oddaje cześć ofiarom zbrodni wojennych, deportacji do Związku Sowieckiego, prześladowań w obozach pracy oraz tym, którzy pielęgnowali pamięć o tych wydarzeniach. Celem jest upamiętnienie tragicznych wydarzeń i przywrócenie pamięci o nich w sferze publicznej.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 920 Warszawa, 20 grudnia 2024 r. Prezydium Sejmu na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu - po zasięgnięciu opinii Konwentu Seniorów – wnosi projekt uchwały: - w 80. rocznicę Tragedii Górnośląskiej. Projekt przedstawia Wicemarszałek Sejmu Monika Wielichowska. MARSZAŁEK SEJMU Szymon Hołownia Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej projekt UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia w 80. rocznicę Tragedii Górnośląskiej W styczniu 2025 roku mija 80 lat od wkroczenia na Górny Śląsk Armii Czerwonej i początku represji określanych współcześnie mianem Tragedii Górnośląskiej.
Pierwszym jej aktem były zbrodnie popełnione na ludności cywilnej. Wkraczające do górnośląskich miejscowości oddziały czerwonoarmistów dopuszczały się masowych mordów, gwałtów i tortur. Wielu ludzi straciło życie lub zdrowie bądź było świadkami aktów przemocy. Do rangi symbolu urosły masakry dokonane w Miechowicach pod Bytomiem, gdzie zamordowano 380 osób i podopolskich Boguszycach, gdzie zabito co najmniej 270 osób. Do tej pory nie udało się ustalić dokładnej liczby ofiar w skali całego regionu. Rozpoczęły się masowe deportacje do obozów pracy w Związku Sowieckim, z których wielu wywiezionych nigdy nie wróciło do swoich domów.
Liczbę deportowanych szacuje się na nie mniej niż 46 200 osób. Tragiczny był również los rodzin pozostawionych bez głównych żywicieli. Zbrodniom i represjom towarzyszyły masowe rabunki, podpalenia i niszczenie mienia mieszkańców regionu. Jednocześnie demontowano infrastrukturę przemysłową i wywożono ją do Związku Sowieckiego. Po zakończeniu działań wojennych prześladowania nie ustały. Komunistyczne władze Polski Ludowej, które przejęły administrację nad regionem, kontynuowały represje wobec mieszkańców Górnego Śląska.
Podejrzanych o niewłaściwe pochodzenie umieszczano w więzieniach i obozach pracy prowadzonych przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego, m.in. w Świętochłowicach-Zgodzie, Mysłowicach i Łambinowicach. Osadzonych traktowano brutalnie. Panowały głód i choroby, które powodowały wysoką śmiertelność wśród uwięzionych. Tragedia Górnośląska pochłonęła tysiące ofiar. Opisane zdarzenia w okresie Polski Ludowej były rugowane ze sfery publicznej, ale przetrwały w pamięci prywatnej, a po 1989 roku zostały przywrócone pamięci zbiorowej i wróciły na karty historii. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 80.
rocznicę Tragedii Górnośląskiej oddaje cześć represjonowanej ludności cywilnej, wszystkim, którzy wtedy stracili życie i zdrowie, oraz tym, którzy byli prześladowani za pielęgnowanie pamięci o tych wydarzeniach.