Interpelacja w sprawie wprowadzenia nowego środka karnego w Kodeksie karnym dotyczącego zakazu korzystania z platform cyfrowych w celu ochrony dzieci
Data wpływu: 2025-06-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o stanowisko Ministerstwa Sprawiedliwości w sprawie wprowadzenia nowego środka karnego - zakazu korzystania z platform cyfrowych dla osób popełniających przestępstwa wobec dzieci w Internecie, wyrażając jednocześnie obawę o potencjalne nadużycia. Poseł dopytuje o szczegóły implementacji i zabezpieczenia prawne, które mają chronić przed nieproporcjonalnym ograniczeniem praw obywatelskich.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia nowego środka karnego w Kodeksie karnym dotyczącego zakazu korzystania z platform cyfrowych w celu ochrony dzieci Interpelacja nr 10150 do ministra sprawiedliwości w sprawie wprowadzenia nowego środka karnego w Kodeksie karnym dotyczącego zakazu korzystania z platform cyfrowych w celu ochrony dzieci Zgłaszający: Janusz Cieszyński Data wpływu: 09-06-2025 Szanowny Panie Ministrze, w nawiązaniu do wystąpienia Rzeczniczki Praw Dziecka Moniki Hornej-Cieślak z 18 maja 2025 roku, skierowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości, proszę o przedstawienie stanowiska resortu w sprawie propozycji wprowadzenia nowego środka karnego do Kodeksu karnego.
Propozycja ta zakłada umożliwienie sądom orzekania zakazu korzystania z określonych platform cyfrowych lub innych usług społeczeństwa informacyjnego, a w szczególnych przypadkach nawet zakazu wszelkiej aktywności w sieci polegającej na rozpowszechnianiu informacji, w sytuacji gdy przestępstwo zostało popełnione w środowisku cyfrowym, a pokrzywdzonymi były dzieci lub młodzież. Rzeczniczka Praw Dziecka wskazała na rosnącą liczbę czynów zabronionych popełnianych w Internecie, takich jak nawoływanie do przestępstw, szerzenie agresji, nienawiści czy wykorzystywanie seksualne dzieci, co stanowi poważne zagrożenie dla małoletnich.
Podkreśliła również, że część sprawców, nawet po odbyciu kary, powraca do nielegalnej działalności w sieci, często na tych samych platformach, zakładając nowe konta. Obecne przepisy Kodeksu karnego nie odnoszą się wprost do aktywności w Internecie jako narzędzia przestępstwa, co Rzeczniczka uznaje za lukę prawną, szczególnie w kontekście wytycznych Komitetu Praw Dziecka ONZ dotyczących ochrony dzieci w środowisku cyfrowym.
Ochrona dzieci i młodzieży przed zagrożeniami w Internecie jest konieczna, jednocześnie jednak zwracam uwagę na potrzebę precyzyjnego określenia zasad stosowania potencjalnego nowego środka karnego, aby zapobiec jego nadużyciom lub wykorzystaniu w innych kontekstach, które mogłyby ograniczać prawa obywatelskie w sposób nieproporcjonalny. W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1.
Jakie jest stanowisko Ministerstwa Sprawiedliwości wobec propozycji Rzeczniczki Praw Dziecka dotyczącej wprowadzenia nowego środka karnego w postaci zakazu korzystania z platform cyfrowych w przypadku przestępstw popełnionych w środowisku cyfrowym? 2. Czy ministerstwo planuje ograniczenie stosowania tego środka karnego wyłącznie do spraw, w których pokrzywdzonymi są dzieci i młodzież, czy też rozważa jego szersze zastosowanie? Jeśli tak, jakie inne kategorie przestępstw mogłyby być objęte tym środkiem? 3.
Jakie zabezpieczenia prawne i proceduralne ministerstwo zamierza wprowadzić, aby zapobiec nieprawidłowemu wykorzystaniu nowego środka karnego, np. w kontekstach innych niż ochrona dzieci, takich jak ograniczenie wolności słowa czy działalności politycznej? 4. Czy ministerstwo rozważa konsultacje z organizacjami społecznymi, ekspertami ds. praw cyfrowych oraz przedstawicielami platform cyfrowych w celu wypracowania zasad stosowania nowego środka karnego, które zapewnią równowagę między ochroną dzieci a poszanowaniem praw innych użytkowników Internetu? 5.
Jakie mechanizmy egzekwowania zakazu korzystania z platform cyfrowych ministerstwo planuje wprowadzić, uwzględniając trudności techniczne związane z weryfikacją tożsamości użytkowników w Internecie oraz możliwość zakładania nowych kont przez skazanych? Z wyrazami szacunku Janusz Cieszyński
Poseł pyta Ministra Finansów o kryteria blokowania reform w ochronie zdrowia, argumentując to stabilizacją finansową NFZ. Kwestionuje brak analizy długoterminowych oszczędności wynikających z cyfryzacji i pyta o plan naprawczy NFZ.
Poseł Janusz Cieszyński pyta ministra spraw zagranicznych o możliwość umieszczenia w paszportach kodu QR z informacjami konsularnymi, podobnie jak w paszportach amerykańskich, w celu ułatwienia dostępu do pomocy konsularnej w sytuacjach zagrożenia za granicą. Poseł wyraża zaniepokojenie niską świadomością systemu Odyseusz i pyta o działania MSZ w tym zakresie.
Poseł pyta o efektywność i koszty stacjonarnego leczenia uzależnień od narkotyków finansowanego przez NFZ, zwracając uwagę na długi czas terapii i wysoki wskaźnik nawrotów w porównaniu z leczeniem uzależnień od alkoholu. Domaga się przedstawienia danych dotyczących liczby pacjentów, skuteczności leczenia, kosztów oraz analizy porównawczej z leczeniem uzależnień od alkoholu.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w Kodeksie postępowania karnego, modyfikując katalog przestępstw, w których możliwe jest stosowanie określonych procedur. Zmiany te dotyczą przestępstw wymienionych w rozdziałach XVI i XVII Kodeksu karnego oraz szeregu innych artykułów. Dodatkowo, ustawa zawiera przepisy przejściowe regulujące postępowanie w sprawach wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, a także określa datę wejścia w życie ustawy na 14 dni po jej ogłoszeniu.
Projekt ustawy wprowadza do Kodeksu karnego nowy artykuł 255b, który penalizuje publiczne rozpowszechnianie w sieci teleinformatycznej treści przedstawiających popełnianie określonych czynów zabronionych, takich jak przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, wolności seksualnej, znęcanie się nad zwierzętami (w tym głowonogami), naruszenie nietykalności cielesnej prowadzące do poniżenia oraz przestępstwa skarbowe związane z hazardem. Ma to na celu zwalczanie tzw. patostreamingu, który jest zjawiskiem szkodliwym społecznie, szczególnie dla dzieci i młodzieży. Ustawa przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, z wyłączeniem przypadków, gdy czyn został popełniony w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej lub naukowej. Dodatkowo, penalizowane jest również rozpowszechnianie treści przedstawiających pozorowane popełnienie tych czynów, jeśli są one przedstawiane jako autentyczne.
Projekt ustawy ma na celu zaostrzenie ochrony gatunków zwierząt zagrożonych wyginięciem poprzez wprowadzenie całkowitego zakazu importu trofeów myśliwskich niektórych gatunków, w tym słonia afrykańskiego, lwa afrykańskiego, żyrafy i nosorożca białego południowego. Nowe przepisy penalizują wprowadzanie tych okazów na terytorium Polski, przewidując karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Wyjątki od zakazu dotyczą ogrodów zoologicznych i instytucji naukowych. Uzasadnieniem jest dążenie do ochrony bioróżnorodności, zapobieganie polowaniom na trofea, które negatywnie wpływają na populacje zwierząt, oraz implementacja zasady ostrożności w polityce ochrony środowiska.
Projekt ustawy o zarządzaniu danymi ma na celu implementację rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/868 (akt w sprawie zarządzania danymi). Ustawa określa organy odpowiedzialne za funkcjonowanie pojedynczego punktu informacyjnego, właściwy podmiot udzielający pomocy, organy właściwe do spraw usług pośrednictwa danych oraz rejestracji organizacji altruizmu danych. Dodatkowo ustawa reguluje tryb udostępniania informacji, rozpatrywania wniosków o ponowne wykorzystywanie danych oraz nakładania kar za naruszenia przepisów rozporządzenia. Ustawa wprowadza również zmiany w ustawie o statystyce publicznej oraz ustawie o ochronie danych osobowych w celu dostosowania ich do wymogów rozporządzenia.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy NIS2 oraz powiązanych rozporządzeń UE w polskim prawie, szczególnie w ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Wprowadza on definicje nowych podmiotów, takich jak "CSIRT sektorowy", "dostawca chmury obliczeniowej", "dostawca usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa", rozszerza zakres Krajowego Planu Reagowania na Incydenty i sytuacje kryzysowe w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę, oraz ustanawia obowiązki dla podmiotów kluczowych i ważnych w zakresie cyberbezpieczeństwa, w tym prowadzenie wykazu tych podmiotów. Określa również kryteria identyfikacji podmiotów kluczowych i ważnych, dostosowując je do wymogów unijnych oraz definiuje obowiązki i sposób działania podmiotów w ramach krajowego systemu cyberbezpieczeństwa.