Interpelacja w sprawie luk w dokumentacji przetargowej OPZ w postępowaniu dotyczącym zakupu BSP klasy I
Data wpływu: 2025-07-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Krajewski kwestionuje braki i niejasności w dokumentacji przetargowej OPZ dotyczącej zakupu bezzałogowych statków powietrznych (BSP) klasy I, twierdząc, że mogą one prowadzić do zakupu sprzętu niespełniającego potrzeb Sił Zbrojnych RP. Pyta, czy ministerstwo planuje uzupełnienie i korektę dokumentacji przetargowej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie luk w dokumentacji przetargowej OPZ w postępowaniu dotyczącym zakupu BSP klasy I Interpelacja nr 10968 do ministra obrony narodowej w sprawie luk w dokumentacji przetargowej OPZ w postępowaniu dotyczącym zakupu BSP klasy I Zgłaszający: Jarosław Krajewski Data wpływu: 14-07-2025 Szanowny Panie Ministrze, w postępowaniu nr 1139522 z dnia 7 lipca 2025 r., dotyczącym zakupu 6300 bezzałogowych statków powietrznych (BSP) klasy I w sześciu zadaniach, dokumentacja OPZ zawiera poważne systemowe braki o charakterze techniczno-operacyjnym.
Mogą one skutkować zakupem sprzętu, który nie będzie możliwy do efektywnego wykorzystania w realiach współczesnych działań zbrojnych. Analiza dokumentacji OPZ ujawnia liczne uchybienia, które uniemożliwiają weryfikację, czy oferowane BSP spełnią rzeczywiste potrzeby Sił Zbrojnych RP.
W szczególności: - brakuje jasnego opisu zastosowania operacyjnego BSP w kontekście konkretnych misji i środowisk działania, - nie określono wymagań dotyczących odporności środowiskowej – takich jak odporność na wiatr, opady, wilgotność czy skrajne temperatury – co uniemożliwia ocenę przydatności sprzętu w warunkach polowych, - dokumentacja nie zawiera kluczowych parametrów dotyczących systemów transmisji i zabezpieczeń – brakuje informacji o pasmach pracy, standardach szyfrowania, redundancji oraz odporności na zakłócenia, - parametry systemów optycznych i wizyjnych są niepełne – nie określono kąta widzenia, przepływności (bitrate), opóźnień transmisji ani możliwości integracji z sensorami termicznymi, - nie zdefiniowano żadnych wymagań w zakresie interoperacyjności sprzętowej i programowej – w tym standaryzacji akumulatorów, kontrolerów lotu ani integracji z systemami C4ISR, - brakuje opisu procedur aktualizacji oprogramowania, zabezpieczenia danych oraz sposobów ochrony informacji w przypadku utraty BSP, - nie przedstawiono koncepcji systemu szkoleniowego, mimo że część BSP ma pełnić funkcję edukacyjną, - nie rozróżniono wymagań krytycznych i opcjonalnych, co utrudnia ocenę ofert i może prowadzić do wyboru rozwiązań nieadekwatnych do potrzeb, - szczególnie niepokojący jest całkowity brak specyfikacji dla 10 BSP klasy mini – ich opis został zupełnie pominięty w dokumentacji.
W związku z tym zwracam się z pytaniami, których sens opiera się na weryfikowalnych, obiektywnych parametrach technologicznych i których pominięcie skutkuje brakiem możliwości oceny operacyjnej przydatności systemów: Na jakiej podstawie operacyjnej dopuszczono, aby zadanie 6., obejmujące BSP klasy mini, nie zawierało ani jednego wymogu dotyczącego systemów napędowych, głowicy optoelektronicznej, rodzaju transmisji, formy startu/lądowania, parametrów łączności, masy zestawu czy jego klasy środowiskowej, co skutkuje możliwością dostarczenia 10 zupełnie różnych, niekompatybilnych platform – od zabawkowych po sprzęt bojowy klasy NATO?
Dlaczego w żadnym z zadań nie określono konkretnego pasma transmisji (np. 2.4 GHz, 5.8 GHz, 915 MHz), mocy nadawczej (w dBm), modulacji (LoRa, FHSS, DSSS), obecności redundantnych kanałów łączności (LTE, radiolinie), typu zabezpieczeń transmisji (AES, FH), co uniemożliwia ocenę odporności BSP na zakłócenia i przejęcie transmisji – czyli parametrów absolutnie podstawowych w kontekście współczesnych działań z użyciem WRE? Dla porównania: producenci komercyjni często deklarują zasięg transmisji rzędu 15 km, ale realny zasięg w terenie otwartym wynosi 7–8 km, a przy zakłóceniach 1,5–3 km.
Brak tych danych w OPZ całkowicie uniemożliwia porównanie ofert. Czy ministerstwo dopuszcza możliwość, że brak wskazania w dokumentacji OPZ takich parametrów jak: liczba portów UART, obsługa DSHOT/ProShot, rodzaj procesora FC (STM32 F4/F7/H7), firmware (Betaflight, INAV), aktualizacja przez USB/DFU oraz parametrów ESC (maksymalny prąd, PWM, chłodzenie, BLHeli_32), oznacza pełną zgodę na dostarczenie urządzeń o nieporównywalnych możliwościach — od tanich kontrolerów klasy F1 z ESC 20A PWM do nowoczesnych układów 60A DSHOT600 z aktywnym chłodzeniem?
Na jakiej podstawie przyjęto, że „czas lotu 10–40 minut” jest wystarczającym opisem parametrów energetycznych platformy, bez wskazania warunków testu (masa startowa, prędkość, wiatr), degradacji baterii (liczba cykli, typ ogniwa), sposobu zarządzania energią (BMS, telemetryka), sposobu wymiany akumulatora, oraz czasu pełnego ładowania w warunkach polowych, skoro są to kluczowe czynniki wpływające na gotowość bojową i na całkowity koszt użytkowania sprzętu w cyklu kilkuletnim? Jak MON planuje oszacować TCO (Total Cost of Ownership), skoro nie wskazano żadnych zmiennych wpływających na żywotność i eksploatację zestawów BSP?
Dlaczego dokumentacja OPZ nie zawiera żadnego systemu oceny jakości obrazu z kamer dziennych i termicznych — takich jak Field of View (FOV), latency (ms), bitrate (Mbps), spektrum IR (np. 8–14 µm), rozdzielczość sensora (np. 640x512), czułość optyczna (NETD), typ zoomu (optyczny vs cyfrowy), a
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie działań Sił Zbrojnych RP w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienie bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej dotyczy uchwały Senatu w sprawie tej ustawy. Komisja wnosi o przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punkcie 1 i 2, z zastrzeżeniem, że poprawkę nr 1 należy głosować łącznie z poprawką nr 2. Ustawa ma potencjalnie zwiększyć zdolności obronne państwa w regionie Morza Bałtyckiego.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie działań Sił Zbrojnych RP na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich i zapewnienie bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. Wprowadza on odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku działań Sił Zbrojnych RP oraz sił zbrojnych państw NATO podczas nadzoru przestrzeni powietrznej i osłony terytorium RP. Ustawa ma na celu zapewnienie, że osoby poszkodowane w wyniku legalnych działań wojskowych otrzymają odszkodowanie, nawet jeśli szkody powstały bez winy. Poprawki Senatu konkretyzują i rozszerzają odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa w związku z działaniami Sił Zbrojnych.