Interpelacja w sprawie skutków finansowych, budżetowych oraz gospodarczych decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA
Data wpływu: 2026-02-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie sytuacją finansową i inwestycyjną Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA oraz potencjalnymi negatywnymi skutkami dla budżetu państwa. Pyta o analizę wpływu ograniczonych inwestycji wydobywczych na dochody budżetu i kontrolę cen transferowych w Grupie Azoty.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie skutków finansowych, budżetowych oraz gospodarczych decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA Interpelacja nr 15280 do ministra finansów i gospodarki w sprawie skutków finansowych, budżetowych oraz gospodarczych decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA Zgłaszający: Anna Krupka Data wpływu: 11-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, z informacji medialnych, stanowisk strony społecznej oraz dokumentów korporacyjnych Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” SA wynika narastający rozdźwięk pomiędzy deklarowaną strategią rozwoju tej spółki a faktycznymi decyzjami inwestycyjnymi podejmowanymi w ramach Grupy Azoty SA, które mogą rodzić istotne konsekwencje finansowe oraz gospodarcze zarówno dla samej spółki, jak i dla interesu fiskalnego Skarbu Państwa.
Z ostatniego dostępnego sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z działalności Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” SA za 2024 rok wynika, że nakłady inwestycyjne o charakterze rozwojowym wyniosły jedynie 214 tysięcy złotych, przy jednoczesnym braku nakładów na inwestycje mandatowe oraz koncentracji wydatków na inwestycjach o charakterze utrzymaniowym, na które przeznaczono ponad 7 milionów złotych. Jednocześnie spółka odnotowała w 2024 roku stratę netto w wysokości blisko 59,5 mln zł, spadek aktywów ogółem o ponad 12% oraz istotny spadek środków pieniężnych.
Powyższe dane wskazują na postępujące kurczenie się potencjału majątkowego spółki oraz brak działań inwestycyjnych, które mogłyby w średnim i długim okresie odwrócić negatywny trend finansowy. Sytuacja ta rodzi pytania o trwałość modelu biznesowego spółki oraz o skuteczność zarządzania majątkiem Skarbu Państwa w ramach Grupy Azoty.
W tym samym czasie przedstawiciele Grupy Azoty publicznie potwierdzają, że eksploatowane obecnie złoże siarki „Osiek” ulega wyczerpaniu, a dostęp do nowego złoża w Rudnikach koło Połańca przewidywany jest – według publicznie prezentowanych harmonogramów – dopiero około roku 2030, przy czym decyzja inwestycyjna dotycząca budowy nowej kopalni ma zapaść najwcześniej w 2027 roku. Oznacza to realne ryzyko kilkuletniej luki w krajowych zdolnościach wydobycia siarki, a tym samym potencjalną utratę przychodów, zmniejszenie bazy podatkowej oraz wzrost zależności od importu tego surowca.
Pomimo powyższego z informacji przekazywanych publicznie przez Grupę Azoty wynika, że środki planowane do pozyskania w drodze emisji akcji mają zostać przeznaczone – w odniesieniu do „Siarkopolu” – przede wszystkim na rozbudowę infrastruktury logistycznej, a nie na inwestycje wydobywcze stanowiące podstawę przyszłych przychodów spółki. Takie decyzje inwestycyjne mogą prowadzić do dalszego pogorszenia wyników finansowych, ograniczenia wpływów podatkowych oraz osłabienia krajowej bazy produkcyjnej w sektorze chemicznym.
Wątpliwości te są podnoszone również przez stronę społeczną, która wskazuje, że planowane podwyższenie kapitału Grupy Azoty w drodze emisji akcji, szacowane publicznie na kwotę do 1,3 mld zł, nie znajduje obecnie odzwierciedlenia w decyzjach dotyczących zabezpieczenia przyszłych źródeł przychodów w obszarze wydobycia siarki.
W debacie publicznej podnoszone są również kwestie dotyczące relacji handlowych wewnątrz Grupy Azoty, w tym wolumenów odbioru surowca oraz stosowanych cen transferowych, które – choć formalnie określane jako rynkowe – w zestawieniu z pogarszającą się sytuacją finansową Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” SA oraz sytuacją na globalnym rynku siarki rodzą uzasadnione pytania o ich wpływ na wynik finansowy spółki i dochody budżetu państwa.
Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że Grupa Azoty oraz jej spółki zależne stanowią istotny element majątku Skarbu Państwa i źródło dochodów publicznych, zasadne jest uzyskanie jednoznacznej informacji o stanowisku ministra finansów i gospodarki w zakresie skutków fiskalnych obecnych decyzji inwestycyjnych oraz relacji finansowych w ramach Grupy Azoty. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie brakiem inwestycji rozwojowych w Grupie Azoty Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki "Siarkopol" SA oraz potencjalną luką w wydobyciu siarki. Pyta ministra aktywów państwowych o nadzór właścicielski i decyzje inwestycyjne dotyczące spółki w kontekście strategii Grupy Azoty.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie brakiem inwestycji rozwojowych w Grupie Azoty Kopalni i Zakładach Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA oraz ryzykiem luki w wydobyciu siarki, co może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo surowcowe i odporność państwa. Pyta ministra obrony narodowej o analizę skutków tej sytuacji oraz o ewentualne działania podjęte w celu zabezpieczenia krajowych zdolności wydobywczych.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie decyzjami inwestycyjnymi Grupy Azoty dotyczącymi "Siarkopolu", wskazując na ryzyko ograniczenia wydobycia siarki i negatywny wpływ na bezpieczeństwo nawozowe i żywnościowe Polski. Pyta ministra rolnictwa o analizy i działania podjęte w celu zabezpieczenia interesów sektora rolnego w tej sytuacji.
Posłowie kwestionują spójność procesu legislacyjnego dotyczącego akcyzy na e-papierosy, zwracając uwagę na ryzyko podwójnego opodatkowania, nierównego traktowania podmiotów i chaosu interpretacyjnego wynikającego z procedowania dwóch projektów ustaw (UD308 i UD363) regulujących ten sam obszar. Pytają, dlaczego nie przygotowano jednego spójnego aktu prawnego i czy analizowano skutki rynkowe selektywnego opodatkowania.
Posłowie interweniują w sprawie niezadowolenia społecznego z obecnych przepisów dotyczących renty wdowiej, wskazując na niewystarczające kwoty świadczeń, powolny wzrost udziału drugiego świadczenia i dyskryminujący warunek wspólności majątkowej. Pytają, czy ministerstwo planuje przyspieszenie podwyższenia wskaźnika łączenia świadczeń, zniesienie warunku wspólności majątkowej oraz zwiększenie limitu łącznej wysokości świadczeń.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ma na celu dostosowanie przepisów do wymogów Krajowego Planu Odbudowy (KPO) oraz wprowadzenie szeregu zmian technicznych i doprecyzowujących w zakresie finansów publicznych. Nowelizacja dotyczy m.in. klasyfikacji dochodów i wydatków publicznych, zasad planowania i wykonywania budżetu, gospodarowania środkami europejskimi, a także kontroli nad wydatkami inwestycyjnymi. Wprowadza się obowiązek sporządzania oceny inwestycji dla projektów finansowanych ze środków publicznych powyżej określonej kwoty, a także zmiany w zakresie rezerw celowych i dotacji. Celem jest zwiększenie efektywności i transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.