Interpelacja w sprawie wpływu decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA na bezpieczeństwo surowcowe i odporność państwa
Data wpływu: 2026-02-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie brakiem inwestycji rozwojowych w Grupie Azoty Kopalni i Zakładach Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA oraz ryzykiem luki w wydobyciu siarki, co może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo surowcowe i odporność państwa. Pyta ministra obrony narodowej o analizę skutków tej sytuacji oraz o ewentualne działania podjęte w celu zabezpieczenia krajowych zdolności wydobywczych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wpływu decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA na bezpieczeństwo surowcowe i odporność państwa Interpelacja nr 15282 do ministra obrony narodowej w sprawie wpływu decyzji inwestycyjnych Grupy Azoty SA dotyczących Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA na bezpieczeństwo surowcowe i odporność państwa Zgłaszający: Anna Krupka Data wpływu: 11-02-2026 Szanowny Panie Premierze, z informacji medialnych, stanowisk strony społecznej oraz dokumentów korporacyjnych Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” SA wynika narastający rozdźwięk pomiędzy deklarowaną strategią rozwoju tej spółki a faktycznymi decyzjami inwestycyjnymi podejmowanymi w ramach Grupy Azoty SA, które mogą mieć istotne znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa surowcowego oraz odporności państwa.
Z ostatniego dostępnego sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z działalności Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki „Siarkopol” SA za 2024 rok wynika, że nakłady inwestycyjne o charakterze rozwojowym wyniosły zaledwie 214 tysięcy złotych, przy jednoczesnym braku nakładów na inwestycje mandatowe oraz koncentracji wydatków na inwestycjach o charakterze utrzymaniowym, na które przeznaczono ponad 7 milionów złotych. Jednocześnie spółka odnotowała w 2024 roku stratę netto w wysokości blisko 59,5 mln zł, spadek aktywów ogółem o ponad 12% oraz istotny spadek środków pieniężnych.
Dane te wskazują na systematyczne ograniczanie potencjału produkcyjnego spółki bez równoległego zabezpieczania jej długoterminowych zdolności wydobywczych. W tym samym czasie przedstawiciele Grupy Azoty publicznie potwierdzają, że eksploatowane obecnie złoże siarki „Osiek” ulega wyczerpaniu, a dostęp do nowego złoża w Rudnikach koło Połańca przewidywany jest – według publicznie prezentowanych harmonogramów Grupy Azoty – dopiero około roku 2030, przy czym decyzja inwestycyjna dotycząca budowy nowej kopalni ma zapaść najwcześniej w 2027 roku. Oznacza to realne ryzyko kilkuletniej luki w krajowych zdolnościach wydobycia siarki.
Siarka jest surowcem o szerokim zastosowaniu w przemyśle chemicznym, energetycznym oraz w sektorach mających znaczenie dla obronności państwa, w tym w procesach technologicznych i materiałowych wykorzystywanych przez przemysł zbrojeniowy. Ograniczenie krajowego wydobycia tego surowca może prowadzić do zwiększenia zależności od importu oraz obniżenia odporności państwa na zakłócenia w międzynarodowych łańcuchach dostaw w sytuacjach kryzysowych.
Kwestia ta jest podnoszona również przez stronę społeczną, która wskazuje na znaczenie siarki nie tylko dla gospodarki, lecz także dla bezpieczeństwa państwa w wymiarze nawozowym, surowcowym i przemysłowym. Pomimo powyższego z informacji przekazywanych przez Grupę Azoty wynika, że środki planowane do pozyskania w drodze emisji akcji Grupy Azoty mają zostać przeznaczone w przypadku „Siarkopolu” przede wszystkim na rozbudowę infrastruktury logistycznej, a nie na inwestycje wydobywcze, które warunkują utrzymanie krajowych zdolności produkcyjnych w zakresie surowców o potencjalnym znaczeniu strategicznym.
Jednocześnie, według informacji publicznych oraz wypowiedzi przedstawicieli Grupy Azoty, w aktualizowanej strategii Grupy Azoty na lata 2025–2030 „Siarkopol” nie został jednoznacznie wskazany jako beneficjent kluczowych inwestycji rozwojowych w obszarze wydobycia. Rodzi to pytania o spójność decyzji inwestycyjnych z długoterminowymi potrzebami państwa w zakresie bezpieczeństwa i odporności surowcowej.
Mając na uwadze powyższe, a także znaczenie utrzymania krajowych zdolności wydobywczych surowców istotnych dla funkcjonowania państwa w warunkach kryzysowych, zasadne jest uzyskanie jednoznacznej informacji o stanowisku ministra obrony narodowej w przedmiotowej sprawie oraz o działaniach podejmowanych w ramach międzyresortowej koordynacji polityki bezpieczeństwa. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r.
o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Obrony Narodowej analizowało formalnie skutki potencjalnej luki w krajowym wydobyciu siarki w latach 2026–2030, wynikającej z harmonogramu inwestycji przedstawianego publicznie przez Grupę Azoty, w szczególności z punktu widzenia odporności państwa oraz bezpieczeństwa łańcuchów dostaw w sytuacjach kryzysowych?
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie brakiem inwestycji rozwojowych w Grupie Azoty Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki "Siarkopol" SA oraz potencjalną luką w wydobyciu siarki. Pyta ministra aktywów państwowych o nadzór właścicielski i decyzje inwestycyjne dotyczące spółki w kontekście strategii Grupy Azoty.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie decyzjami inwestycyjnymi Grupy Azoty dotyczącymi "Siarkopolu", wskazując na ryzyko ograniczenia wydobycia siarki i negatywny wpływ na bezpieczeństwo nawozowe i żywnościowe Polski. Pyta ministra rolnictwa o analizy i działania podjęte w celu zabezpieczenia interesów sektora rolnego w tej sytuacji.
Posłanka Anna Krupka wyraża zaniepokojenie sytuacją finansową i inwestycyjną Grupy Azoty Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "Siarkopol" SA oraz potencjalnymi negatywnymi skutkami dla budżetu państwa. Pyta o analizę wpływu ograniczonych inwestycji wydobywczych na dochody budżetu i kontrolę cen transferowych w Grupie Azoty.
Posłowie kwestionują spójność procesu legislacyjnego dotyczącego akcyzy na e-papierosy, zwracając uwagę na ryzyko podwójnego opodatkowania, nierównego traktowania podmiotów i chaosu interpretacyjnego wynikającego z procedowania dwóch projektów ustaw (UD308 i UD363) regulujących ten sam obszar. Pytają, dlaczego nie przygotowano jednego spójnego aktu prawnego i czy analizowano skutki rynkowe selektywnego opodatkowania.
Posłowie interweniują w sprawie niezadowolenia społecznego z obecnych przepisów dotyczących renty wdowiej, wskazując na niewystarczające kwoty świadczeń, powolny wzrost udziału drugiego świadczenia i dyskryminujący warunek wspólności majątkowej. Pytają, czy ministerstwo planuje przyspieszenie podwyższenia wskaźnika łączenia świadczeń, zniesienie warunku wspólności majątkowej oraz zwiększenie limitu łącznej wysokości świadczeń.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji umowy między Polską a Wielką Brytanią i Irlandią Północną w sprawie wygaśnięcia skutków prawnych artykułu 13 umowy o wzajemnej ochronie inwestycji z 1987 roku. Celem jest zaktualizowanie ram prawnych regulujących stosunki inwestycyjne między oboma krajami. Komisje Sejmowe rekomendują uchwalenie projektu bez poprawek. Ustawa ma na celu usunięcie przestarzałych regulacji, potencjalnie ułatwiając nowe inwestycje.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. Głównym celem jest doprecyzowanie przepisów poprzez włączenie remontów istniejących budowli przeciwpowodziowych do zakresu działania ustawy, z wyłączeniem prac utrzymaniowych i konserwacyjnych. Dodatkowo, rozszerza definicję budowli przeciwpowodziowych o rowy, kanały i pompownie o głównej funkcji przeciwpowodziowej. Wprowadza się także wymogi dotyczące dokumentacji dołączanej do wniosku o pozwolenie na realizację remontów budowli przeciwpowodziowych.