Interpelacja w sprawie gwałtownego wzrostu zwolnień grupowych oraz pogarszającej się sytuacji młodych na rynku pracy

Szanowna Pani Minister, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora składam interpelację w sprawie narastającej fali zwolnień grupowych w Polsce, rosnącego bezrobocia – w szczególności wśród ludzi młodych – oraz działań rządu w zakresie ochrony miejsc pracy i stabilności rynku pracy.

Z dostępnych danych medialnych oraz informacji przekazywanych przez urzędy pracy wynika, że do właściwych instytucji wpłynęły zgłoszenia dotyczące likwidacji lub istotnej zmiany blisko 100 tysięcy etatów w ramach zapowiedzianych lub już wdrażanych zwolnień grupowych. Skala tych procesów obejmuje wiele regionów kraju oraz kluczowe sektory gospodarki, w tym przemysł, usługi, sektor finansowy i nowoczesne technologie. Jednocześnie obserwowany jest lawinowy wzrost bezrobocia wśród ludzi młodych, w tym absolwentów wchodzących na rynek pracy, osób zatrudnionych na umowach czasowych oraz pracowników sektora nowoczesnych usług biznesowych. Zjawisko to prowadzi do narastania niepewności społecznej, emigracji zarobkowej oraz trwałego wypychania młodego pokolenia poza stabilny rynek pracy.

Sytuacja ta stoi w rażącej sprzeczności z wcześniejszymi zapowiedziami obecnie rządzącej koalicji dotyczącymi „rozwoju gospodarczego”, „odbudowy zaufania inwestorów” oraz „wzmocnienia rynku pracy”. W praktyce coraz więcej obywateli i przedsiębiorców odczuwa skutki gwałtownego wyhamowania gospodarki, ograniczenia inwestycji oraz pogarszających się warunków prowadzenia działalności gospodarczej.

Brak szybkiej i adekwatnej reakcji rządu na narastającą falę zwolnień może doprowadzić do trwałego osłabienia rynku pracy, wzrostu obciążeń systemu pomocy społecznej oraz długofalowych negatywnych skutków dla finansów publicznych.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

Ile zgłoszeń zwolnień grupowych wpłynęło do urzędów pracy od momentu objęcia władzy przez obecnie rządzącą koalicję oraz ilu pracowników faktycznie dotyczyły te zgłoszenia – z podziałem na województwa i sektory gospodarki?

Jakie są aktualne dane dotyczące bezrobocia wśród osób do 30. roku życia, w tym dynamika wzrostu tego bezrobocia w ostatnich miesiącach?

Jakie konkretne działania osłonowe i interwencyjne zostały uruchomione przez rząd w celu przeciwdziałania zwolnieniom grupowym oraz ochrony miejsc pracy?

Czy rząd przeprowadził analizę wpływu swojej polityki gospodarczej i regulacyjnej na decyzje przedsiębiorstw o redukcji zatrudnienia, a jeżeli tak – jakie wnioski z niej wynikają?

Jakie instrumenty wsparcia dla przedsiębiorstw planuje rząd, aby zahamować dalsze zwolnienia, w szczególności w sektorach dotkniętych spadkiem inwestycji i kosztami regulacyjnymi?

Czy rząd przewiduje specjalne programy wsparcia dla ludzi młodych wchodzących na rynek pracy, aby zapobiec ich trwałemu wykluczeniu zawodowemu i emigracji?

Czy prezes Rady Ministrów uznaje obecną skalę zwolnień i wzrost bezrobocia za sygnał alarmowy dla polityki gospodarczej rządu, a jeśli tak – jakie korekty tej polityki zostaną niezwłocznie wdrożone? Z wyrazami szacunku Olga Semeniuk-Patkowska Poseł na Sejm RP