Interpelacja w sprawie skuteczności systemu wsparcia osób dorosłych doświadczających długotrwałej przemocy domowej oraz zapewnienia im realnej ochrony
Data wpływu: 2026-02-16
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu wsparcia dla dorosłych ofiar przemocy domowej, pytając, czy obecne rozwiązania zapewniają im realną ochronę. Kwestionują także adekwatność procedur i koordynacji między instytucjami w celu zabezpieczenia ofiar przemocy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie skuteczności systemu wsparcia osób dorosłych doświadczających długotrwałej przemocy domowej oraz zapewnienia im realnej ochrony Interpelacja nr 15356 do prezesa Rady Ministrów w sprawie skuteczności systemu wsparcia osób dorosłych doświadczających długotrwałej przemocy domowej oraz zapewnienia im realnej ochrony Zgłaszający: Monika Rosa, Dorota Łoboda, Katarzyna Anna Lubnauer, Alicja Łepkowska-Gołaś, Jolanta Niezgodzka Data wpływu: 16-02-2026 Szanowna Pani Minister, na podstawie doniesień medialnych portalu Zero.pl ( https://x.com/portalzeropl/status/2021568460380144067?s=46&t=gsyTsGerarz--j3vCYpHDA ) dotyczących wieloletniego przetrzymywania oraz przemocy wobec dorosłej kobiety ze Świętochłowic, która przez wiele lat miała pozostawać w faktycznej izolacji i zależności od najbliższych, zwracam się do Pani Minister z interpelacją dotyczącą skuteczności działania organów państwa oraz instytucji systemu pomocy społecznej w sprawach o szczególnie drastycznym charakterze, obejmujących przemoc domową, izolację oraz znęcanie się nad osobą pozostającą w stanie zależności.
Opisywana sprawa budzi poważne wątpliwości co do dynamiki, kompleksowości oraz terminowości podejmowanych działań przez właściwe instytucje państwowe, a także co do zakresu realnej ochrony i wsparcia udzielonego osobie pokrzywdzonej po ujawnieniu sprawy. Z dostępnych informacji wynika, że mechanizmy interwencyjne mogły nie zapewnić trwałego zabezpieczenia sytuacji życiowej osoby doświadczającej przemocy.
Z przekazów medialnych wynika, że mimo nadania statusu pokrzywdzonej oraz czasowej hospitalizacji, osoba ta miała następnie powrócić do środowiska, w którym – według relacji – przez lata doświadczała przemocy, izolacji i kontroli, a które mogło nadal stwarzać zagrożenie dla jej zdrowia i bezpieczeństwa. W przestrzeni publicznej pojawiły się również informacje o opóźnieniach w podejmowaniu czynności procesowych oraz o braku nadania określonym osobom statusu podejrzanych, co mogło wpływać na zakres możliwych działań ochronnych oraz koordynację pomiędzy instytucjami.
Sprawy dotyczące wieloletniej przemocy domowej, izolacji oraz znęcania się nad osobą pozostającą w relacji zależności należą do szczególnie trudnych zarówno dowodowo, jak i organizacyjnie. Wymagają one ścisłej, skoordynowanej współpracy Policji, prokuratury, sądu opiekuńczego, jednostek pomocy społecznej oraz systemu ochrony zdrowia.
Jednocześnie wymagają one szczególnej wrażliwości instytucjonalnej na fakt, że osoby doświadczające długotrwałej przemocy mogą – ze względu na swoją kondycję psychiczną, zdrowotną, wieloletnie podporządkowanie sprawcom lub uzależnienie emocjonalne i bytowe – nie posiadać realnej zdolności do samodzielnego zerwania relacji przemocowej ani do skutecznego zadbania o własne bezpieczeństwo, nawet po formalnym ujawnieniu sprawy.
W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera rola systemu pomocy społecznej oraz instrumentów pozostających w kompetencjach Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, w tym dostępność specjalistycznych ośrodków wsparcia, procedur interwencyjnych oraz mechanizmów koordynacji pomocy międzyinstytucjonalnej. Zasadne jest pytanie, czy obecnie obowiązujące rozwiązania prawne i organizacyjne zapewniają dorosłym ofiarom długotrwałej przemocy domowej realną, natychmiastową i długofalową ochronę, a nie jedynie formalne działania o charakterze doraźnym.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Jakie obowiązujące procedury przewidują organy państwa (Policja, prokuratura, sąd opiekuńczy, jednostki pomocy społecznej) w zakresie zapewnienia natychmiastowego, bezpiecznego miejsca pobytu osobie dorosłej będącej ofiarą długotrwałej przemocy domowej, izolacji lub znęcania się, w sytuacji gdy powrót do dotychczasowego środowiska może stwarzać zagrożenie dla jej zdrowia lub życia?
Jaki jest obecnie zakres wsparcia oferowanego przez jednostki pomocy społecznej osobom dorosłym doświadczającym przemocy domowej, w szczególności w przypadkach wymagających długofalowego zabezpieczenia bytowego, psychologicznego i socjalnego? Jakie procedury obowiązują pracowników pomocy społecznej w sytuacjach podejrzenia wieloletniej przemocy wobec osoby dorosłej, która z uwagi na swoją sytuację psychiczną, zdrowotną lub zależność od sprawcy nie jest w stanie samodzielnie przerwać relacji przemocowej?
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o stanowisko w sprawie wprowadzenia ogólnokrajowego programu profilaktycznego wykrywania tętniaków mózgowych z wykorzystaniem badań tomograficznych, argumentując to potencjalnym ratowaniem życia i korzyściami ekonomicznymi. Domagają się rozważenia wprowadzenia programu pilotażowego oraz zabezpieczenia środków finansowych na ten cel.
Posłowie pytają ministra spraw wewnętrznych i administracji o analizę możliwości wprowadzenia stref buforowych wokół szpitali w celu zapewnienia bezpieczeństwa i spokoju pacjentek oraz personelu medycznego, wobec protestów odbywających się bezpośrednio pod budynkami szpitalnymi. Podkreślają negatywny wpływ tych zgromadzeń na zdrowie i funkcjonowanie szpitali.
Posłowie pytają o skuteczność działania organów państwa w sprawach długotrwałej przemocy i izolacji, wskazując na konkretny medialny przykład. Wyrażają zaniepokojenie dynamiką i terminowością postępowania przygotowawczego oraz zakresem realnej ochrony udzielonej osobie pokrzywdzonej.
Posłowie pytają o zakres wsparcia dla ofiar przemocy domowej, skuteczność interwencji Policji oraz nadzór nad działaniami podległych służb, w szczególności w przypadkach długotrwałej izolacji i zależności ofiary. Wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu reagowania na przemoc domową w złożonych przypadkach.
Posłowie pytają o brak refundacji in vitro z diagnostyką preimplantacyjną (PGT) dla nosicieli ciężkich mutacji genetycznych, takich jak choroba Pelizaeusa-Merzbachera, co uniemożliwia im urodzenie zdrowego dziecka. Interpelacja kwestionuje powody wykluczenia tych przypadków z programu refundacyjnego i pyta o plany rozszerzenia wsparcia.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.