Interpelacja w sprawie funkcjonowania świadczenia wspierającego
Data wpływu: 2026-02-16
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy niewydolności systemu orzekania o świadczeniu wspierającym, gdzie postępowania trwają zbyt długo, a osoby ciężko chore umierają przed otrzymaniem decyzji. Posłanka pyta o efekty przeglądu przepisów, działania ministerstwa na rzecz usprawnienia systemu oraz możliwość wydawania decyzji wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie funkcjonowania świadczenia wspierającego Interpelacja nr 15372 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie funkcjonowania świadczenia wspierającego Zgłaszający: Aleksandra Leo, Ewa Szymanowska, Bożenna Hołownia, Barbara Okuła, Norbert Pietrykowski Data wpływu: 16-02-2026 Szanowna Pani Minister, Hania B. była dzieckiem. Zaledwie 18-letnią dziewczyną, ciężko chorą, całkowicie niesamodzielną, wymagającą stałej opieki. Złożyła wniosek o świadczenie wspierające, jednak decyzji komisji nie doczekała – zmarła w trakcie trwającego postępowania. Ta tragedia nie jest przypadkiem odosobnionym.
Od wejścia w życie ustawy o świadczeniu wspierającym, tj. od 1 stycznia 2024 r., do posłów, mediów oraz organizacji społecznych napływa coraz więcej sygnałów wskazujących na poważną niewydolność systemu orzekania. Postępowania prowadzone przez wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności trwają miesiącami, a czas oczekiwania na wyznaczenie komisji oraz wydanie decyzji w praktyce często przekracza granice, które trudno uznać za humanitarne.
Szczególnie dramatyczne są przypadki osób w stanie terminalnym, osób całkowicie niesamodzielnych, leżących, często niezdolnych do komunikacji, wobec których – mimo kompletnej i jednoznacznej dokumentacji medycznej – nadal przeprowadza się wizyty komisji w miejscu zamieszkania. Wizyty te, które stanowią większość postępowań, w praktyce nie wnoszą nowych ustaleń, a jedynie znacząco wydłużają procedurę. Zdarzają się również sytuacje, w których komisja wyznaczana jest już po śmierci wnioskodawcy.
Ustawa o świadczeniu wspierającym została przygotowana przez poprzedni rząd, jednak jej faktyczne wdrażanie i funkcjonowanie przypada na okres obecnej kadencji. Jesienią 2024 r. zapowiadano przegląd obowiązujących przepisów oraz ocenę ich skutków, w szczególności w zakresie efektywności systemu i dostępności świadczenia dla osób najbardziej potrzebujących. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: 1. Jakie są konkretne efekty jesiennego przeglądu przepisów dotyczących świadczenia wspierającego – jakie decyzje zostały podjęte, jakie zmiany są planowane oraz w jakim terminie zostaną wdrożone? 2.
Jakie działania podjęło ministerstwo od wejścia ustawy w życie 1 stycznia 2024 r. w celu usprawnienia systemu, skrócenia czasu postępowań i zapobieżenia sytuacjom, w których osoby ciężko chore nie dożywają wydania decyzji? 3. Czy istnieje lub jest analizowana możliwość wydawania decyzji przez komisję wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej, bez konieczności przeprowadzania wizyty w miejscu zamieszkania, zwłaszcza w najbardziej skrajnych przypadkach (choroby terminalne, osoby leżące, całkowicie niesamodzielne), i jeśli nie – z jakich powodów? Z poważaniem Posłanka Aleksandra Leo
Interpelacja dotyczy zmian w dostępie do opieki zdrowotnej dla obywateli Ukrainy ze statusem UKR, które doprowadziły do utraty możliwości korzystania ze świadczeń finansowanych przez NFZ dla osób, które nie mogą podjąć pracy z powodu ciężkiej choroby. Poseł pyta o analizę sytuacji pacjentów z chorobami przewlekłymi i rozważane rozwiązania systemowe, które zapewnią im dostęp do opieki zdrowotnej.
Posłowie pytają o postęp prac nad umożliwieniem realizacji tzw. recept rocznych w różnych aptekach, ponieważ mimo obietnic Ministerstwa Zdrowia, pacjenci nadal napotykają trudności. Wyrażają zaniepokojenie brakiem konkretnych działań i harmonogramu wdrożenia obiecanych rozwiązań.
Posłowie interweniują w sprawie trudności w dostępie do refundowanych glukometrów mówiących dla osób niewidomych, wskazując na luki w systemie refundacji. Pytają, czy ministerstwo planuje wyodrębnić te urządzenia jako odrębne, refundowane wyroby medyczne i jak zapewnia równe możliwości dostępu do technologii wspierających leczenie cukrzycy dostosowanych do potrzeb osób niewidomych.
Posłowie wyrażają sprzeciw wobec planów budowy kopalni cynku i ołowiu na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, kwestionując decyzję o uznaniu złoża za strategiczne. Pytają ministerstwo o ocenę wpływu inwestycji na środowisko, działania na rzecz ochrony zasobów i zdrowia mieszkańców, oraz o wsparcie dla wpisania Jury na listę UNESCO.
Poseł interweniuje w sprawie braku zatrzymań pociągów dalekobieżnych na stacji Białośliwie, co pogłębia wykluczenie komunikacyjne mieszkańców regionu. Pyta ministra o możliwość zatrzymywania się przynajmniej jednego pociągu dalekobieżnego na tej stacji i gotowość do podjęcia rozmów z przewoźnikiem.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punktach 1, 2 i 3. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawkami nr 2 i 3. Celem ustawy jest prawdopodobnie usprawnienie systemu rehabilitacji i zatrudniania osób niepełnosprawnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.