Interpelacja w sprawie planu finansowego Funduszu Pracy na rok 2026
Data wpływu: 2026-02-16
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Iwona Karolewska wyraża zaniepokojenie znacznym zmniejszeniem środków Funduszu Pracy na aktywizację zawodową w 2026 roku, co może sparaliżować działania urzędów pracy i stoi w sprzeczności z celami ustawy o rynku pracy. Pyta ministerstwo o plany zwiększenia środków, uruchomienia rezerwy Funduszu Pracy i zapewnienia adekwatnego finansowania samorządom powiatowym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie planu finansowego Funduszu Pracy na rok 2026 Interpelacja nr 15384 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie planu finansowego Funduszu Pracy na rok 2026 Zgłaszający: Iwona Karolewska Data wpływu: 16-02-2026 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją w sprawie planu finansowego Funduszu Pracy na rok 2026, który – zgodnie z informacjami przekazywanymi przez przedstawicieli publicznych służb zatrudnienia – budzi poważne zaniepokojenie wśród dyrektorów powiatowych urzędów pracy, samorządów oraz środowisk lokalnych, w szczególności w województwie kujawsko-pomorskim.
Z informacji przekazanych przez Konwent Dyrektorów Powiatowych Urzędów Pracy Województwa Kujawsko-Pomorskiego wynika, że planowane środki krajowe na aktywizację zawodową w 2026 roku zostały zmniejszone o ponad 40% w stosunku do roku 2025 – z poziomu ok. 3,6 mld zł do ok. 2,1 mld zł. W praktyce, po uwzględnieniu środków europejskich oraz zobowiązań z lat ubiegłych, oznacza to, że część powiatowych urzędów pracy będzie dysponowała środkami, które wystarczą jedynie na realizację podstawowych zobowiązań w pierwszym kwartale roku, a w niektórych regionach jedynie na obsługę umów zawartych wcześniej.
Sytuacja ta stoi w wyraźnej sprzeczności z celami ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, która wprowadziła nowe instrumenty wsparcia oraz rozszerzyła zakres działań publicznych służb zatrudnienia, w szczególności wobec osób biernych zawodowo, kobiet oraz seniorów. Wprowadzenie nowych, ambitnych zadań bez zapewnienia adekwatnego finansowania rodzi uzasadnione obawy o realną możliwość realizacji zapisów ustawowych i podważa zaufanie obywateli do instytucji państwa.
Szczególny niepokój budzi fakt, że przy jednoczesnym drastycznym ograniczeniu środków na aktywizację zawodową na rachunku Funduszu Pracy gromadzone są znaczące nadwyżki finansowe. Zgodnie z projektem ustawy budżetowej stan środków Funduszu Pracy na początek 2026 r. ma wynosić ok. 25,5 mld zł, a na koniec roku nawet 27,8 mld zł. Wpływy ze składek pracodawców mają przekroczyć 11 mld zł, podczas gdy wszystkie planowane wydatki Funduszu Pracy wynoszą ok. 10,1 mld zł. Same odsetki od zgromadzonych środków mają sięgnąć ok.
420 mln zł, co stanowi ponad połowę kwoty, którą wszystkie powiaty w Polsce mają przeznaczyć na aktywizację zawodową poza środkami EFS+. W ocenie dyrektorów urzędów pracy oraz samorządów oznacza to w praktyce ograniczenie refundacji kosztów zatrudnienia, brak środków na szkolenia dopasowane do potrzeb lokalnego rynku pracy, brak dopłat do wynagrodzeń oraz osłabienie wsparcia dla lokalnych przedsiębiorców, co w dobie wyzwań demograficznych i gospodarczych może mieć poważne konsekwencje społeczne i ekonomiczne.
Jako posłanka reprezentująca region o strukturalnych problemach rynku pracy, a jednocześnie osoba, która przez wiele lat była zawodowo związana z publicznymi służbami zatrudnienia i pracowała w powiatowym urzędzie pracy, pragnę podkreślić, że skala planowanych ograniczeń budżetowych realnie zagraża funkcjonowaniu podstawowych instrumentów aktywnej polityki rynku pracy i może doprowadzić do faktycznego paraliżu działań urzędów pracy.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Czy ministerstwo planuje podjęcie działań zmierzających do zwiększenia limitów środków Funduszu Pracy na rok 2026 do poziomu co najmniej porównywalnego z rokiem 2025? Czy rozważane jest uruchomienie rezerwy Funduszu Pracy już w pierwszym kwartale 2026 roku w celu zapewnienia ciągłości realizacji zadań przez powiatowe urzędy pracy? W jaki sposób ministerstwo zamierza zapewnić adekwatność finansowania zadań zlecanych samorządom powiatowym w stosunku do faktycznego zakresu obowiązków wynikających z ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia?
Z jakich powodów utrzymywane są tak wysokie nadwyżki na rachunku Funduszu Pracy zamiast przeznaczenia tych środków na aktywne formy wsparcia rynku pracy? Poruszona sprawa ma bezpośredni wpływ na sytuację tysięcy osób poszukujących pracy oraz setek przedsiębiorców w regionach, w tym w województwie kujawsko-pomorskim. Fundusz Pracy, jako środki pochodzące ze składek pracodawców, powinien w pierwszej kolejności służyć realizacji celów, do których został powołany, a nie pozostawać w formie „zamrożonego kapitału”. Z wyrazami szacunku Iwona Karolewska Posłanka na Sejm RP
Posłanka Iwona Karolewska pyta Ministra Sprawiedliwości o możliwość przywrócenia Wydziału Pracy w Sądzie Rejonowym w Świeciu, zlikwidowanego w 2019 roku. Podkreśla negatywne konsekwencje likwidacji, takie jak ograniczenie dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla mieszkańców i potencjalny wzrost obciążenia sądów w związku z reformą PIP.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wprowadzeniem wyłącznie zdalnej rezerwacji wizyt w ZUS, argumentując, że utrudni to dostęp do usług seniorom i osobom wykluczonym cyfrowo. Pytają, czy ministerstwo monitoruje dostępność systemu rezerwacji i rozważa wprowadzenie puli wizyt bez wcześniejszej rezerwacji.
Posłanka interpeluje w sprawie refundacji procedury in vitro z diagnostyką preimplantacyjną PGT-M dla par będących nosicielami rzadkich chorób genetycznych, argumentując to wysokimi kosztami, ryzykiem urodzenia chorego dziecka i potencjalnymi korzyściami społecznymi. Pyta Ministerstwo Zdrowia o analizy, plany nowelizacji ustawy o leczeniu niepłodności oraz dostrzegane korzyści z refundacji tej procedury.
Posłanka Karolewska pyta o brak wdrożenia opracowanych standardów postępowania dla pracowników socjalnych w kontakcie z osobami w kryzysie samobójczym, co uważa za lukę w systemie pomocy społecznej. Kwestionuje przyczyny braku wdrożenia oraz pyta o plany ministerstwa dotyczące nadania standardom charakteru wiążącego i monitorowania ich stosowania.
Posłanka Iwona Karolewska pyta ministra spraw wewnętrznych i administracji o plany utworzenia ogólnopolskiego spisu rad młodzieżowych, argumentując, że brak takiego rejestru utrudnia komunikację i ogranicza wpływ młodzieży na politykę. Wyraża zaniepokojenie obecną sytuacją i pyta o konkretne kroki w celu stworzenia spisu.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy dotyczy informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w Polsce w latach 2022-2024. Analizuje on aspekty prawne, liczbę spółdzielni, zatrudnienie, działalność, instrumenty wsparcia oraz realizację programów publicznych przez te podmioty. Celem raportu jest monitorowanie i udoskonalanie rozwiązań prawnych i instytucjonalnych dla spółdzielni socjalnych. Informacja jest wymagana przez art. 19a ustawy o spółdzielniach socjalnych i pozwala na programowanie strategicznych rozwiązań wspierających rozwój sektora ekonomii społecznej.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.