Interpelacja w sprawie dostępności komunikatów alarmowych i ostrzegawczych dla osób głuchych i niedosłyszących
Data wpływu: 2026-02-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o dostępność komunikatów alarmowych dla osób głuchych i niedosłyszących, wskazując na niedostateczne rozwiązania i brak tłumaczeń na język migowy. Interpelacja dotyczy planów MSWiA w zakresie zapewnienia pełnej dostępności informacji o zagrożeniach oraz monitorowania realizacji obowiązków dostępności przez instytucje.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dostępności komunikatów alarmowych i ostrzegawczych dla osób głuchych i niedosłyszących Interpelacja nr 15468 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie dostępności komunikatów alarmowych i ostrzegawczych dla osób głuchych i niedosłyszących Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Monika Rosa Data wpływu: 19-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP kieruję do Pana Ministra interpelację w sprawie dostępności komunikatów alarmowych i ostrzegawczych dla osób głuchych i niedosłyszących.
Obowiązujące przepisy, w tym rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 2025 r. w sprawie alarmów i komunikatów ostrzegawczych (Dz. U. 2025 poz. 645) oraz funkcjonowanie Regionalnego Systemu Ostrzegania (RSO), przewidują publikowanie komunikatów w formie dźwiękowej, tekstowej i wizualnej. W praktyce jednak okazuje się, że dostępność tych informacji dla osób głuchych i niedosłyszących jest niewystarczająca i wymaga pilnych działań.
Stosowany wizualny znak alarmowy w postaci żółtego trójkąta, choć stanowi element wizualnego ostrzeżenia, nie zapewnia pełnej informacji o charakterze zagrożenia ani o koniecznych działaniach , zwłaszcza w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji. Komunikaty w mediach, aplikacjach mobilnych i systemach SMS nie są tłumaczone na polski język migowy (PJM), co znacząco ogranicza możliwość ich odbioru przez osoby głuche. Dodatkowo brak możliwości korzystania z połączeń wideo z tłumaczem PJM w aplikacji Alarm112 sprawia, że osoby te mają ograniczone możliwości zgłaszania zagrożeń i otrzymywania informacji w czasie rzeczywistym.
Doświadczenia z ostatnich lat pokazują, że problemy z dostępnością komunikatów mają realne konsekwencje. Podczas powodzi w 2022 roku wiele komunikatów lokalnych nie było przekazywanych w formie wizualnej ani pisemnej, co utrudniło osobom głuchym skuteczne reagowanie. Podczas pandemii COVID‑19 ostrzeżenia sanitarne i informacyjne były często publikowane wyłącznie w formie audio lub tekstowej w aplikacjach, bez tłumaczenia na PJM, co skutkowało barierą informacyjną i zwiększało ryzyko wykluczenia społecznego.
W związku z powyższym proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy MSWiA planuje wprowadzenie systematycznego tłumaczenia komunikatów alarmowych i ostrzegawczych na polski język migowy (PJM)? Jakie działania zostały podjęte, aby zapewnić osobom głuchym i niedosłyszącym pełny dostęp do informacji o zagrożeniach, w tym poprzez PJM, napisy lub wizualne alerty? Czy istnieją plany ustanowienia standardów dostępności komunikatów alarmowych, a jeśli tak, w jakim terminie? Czy przewidziano modernizację aplikacji Alarm112 i innych narzędzi powiadamiania, tak aby umożliwiały połączenia wideo z tłumaczem PJM?
W jaki sposób MSWiA monitoruje realizację obowiązków dostępności komunikatów przez instytucje uczestniczące w systemie powiadamiania (RSO, media, władze lokalne)? Czy przewidziano działania edukacyjne lub informacyjne, które zwiększyłyby świadomość i skuteczność odbioru komunikatów alarmowych przez osoby głuche i niedosłyszące? Jakie są plany wdrożenia kompleksowych rozwiązań dostępności w komunikatach alarmowych na poziomie ogólnopolskim i lokalnym, aby zapewnić równy dostęp do informacji w sytuacjach kryzysowych?
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wzrostem popularności pojazdów niewymagających prawa jazdy i ich wpływem na bezpieczeństwo ruchu drogowego, szczególnie w kontekście kierowców bez uprawnień lub z ograniczeniami. Pytają ministra o monitoring tego zjawiska, analizę wypadków i rozważenie zmian legislacyjnych dotyczących wymagań dla kierujących mikrosamochodami.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Posłanka interweniuje w sprawie problemów z ciągłością uprawnień wynikających z kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, pytając o stanowisko ministerstwa oraz potencjalne działania mające na celu poprawę sytuacji osób oczekujących na nową kartę. Wyraża zaniepokojenie sytuacjami, w których osoby uprawnione czasowo tracą możliwość korzystania z miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.
Posłanki Kozłowska i Wojciechowska interweniują w sprawie rolników z wieloletnim stażem pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych, którzy napotykają trudności w udowodnieniu tego stażu do celów pracowniczych. Pytają, czy ministerstwo zamierza doprecyzować przepisy i usprawnić procedury, aby zapewnić rolnikom sprawiedliwe traktowanie i uwzględnienie ich dorobku zawodowego.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Przedstawiony dokument to raport Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) dla Marszałka Sejmu, dotyczący realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Raport, przygotowany na podstawie ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji z 2018 roku, odnosi się do art. 18a ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji i obejmuje analizę możliwości zwiększenia poziomu udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami wzroku lub słuchu w kwartalnym czasie nadawania programu. Głównym celem raportu jest ocena dotychczasowego stanu wdrażania udogodnień i przedstawienie ewentualnych rekomendacji w zakresie ich rozszerzenia.
Projekt ustawy ma na celu wzmocnienie bezpieczeństwa dokumentów publicznych i znaków akcyzy poprzez przyznanie Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych S.A. (PWPW) prawa wyłącznego do wytwarzania blankietów niektórych dokumentów publicznych oraz znaków akcyzy. Argumentuje się to koniecznością ochrony przed fałszerstwami, zagrożeniami hybrydowymi i dywersyjnymi działaniami ze strony wrogich państw. Zmiana ma dostosować przepisy do aktualnych realiów geopolitycznych i wzmocnić suwerenność technologiczną państwa, ograniczając zależność od podmiotów zagranicznych. Projekt przewiduje również zmiany dostosowawcze w ustawie o podatku akcyzowym, aby zapewnić spójność regulacji.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.