Interpelacja w sprawie wyraźnego i niepokojącego pogorszenia sytuacji na polskim rynku pracy oraz ograniczenia finansowania instrumentów aktywizacyjnych w momencie narastającego kryzysu
Data wpływu: 2026-02-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją na rynku pracy, wzrostem bezrobocia i jednoczesnym ograniczeniem finansowania instrumentów aktywizacyjnych. Pyta o przyczyny tej sytuacji oraz planowane działania ministerstwa w celu stabilizacji rynku pracy i wsparcia osób bezrobotnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wyraźnego i niepokojącego pogorszenia sytuacji na polskim rynku pracy oraz ograniczenia finansowania instrumentów aktywizacyjnych w momencie narastającego kryzysu Interpelacja nr 15504 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie wyraźnego i niepokojącego pogorszenia sytuacji na polskim rynku pracy oraz ograniczenia finansowania instrumentów aktywizacyjnych w momencie narastającego kryzysu Zgłaszający: Barbara Bartuś Data wpływu: 23-02-2026 Z dostępnych danych wynika, że stopa bezrobocia rejestrowanego na koniec grudnia 2025 r.
wyniosła 5,7%, a liczba zarejestrowanych bezrobotnych osiągnęła ok. 888,6 tys. osób. W styczniu 2026 r. stopa bezrobocia wzrosła do 6,0%, co oznacza przyrost o ok. 47 tys. osób w ciągu jednego miesiąca. Jednocześnie obserwowany jest spadek liczby ofert pracy zgłaszanych przez pracodawców. Równolegle z pogarszającymi się wskaźnikami rynku pracy rząd ogranicza środki na aktywizację bezrobotnych. W budżecie na 2026 r. zaplanowano na ten cel 2,1 mld zł, co oznacza spadek o 1,5 mld zł w stosunku do roku poprzedniego.
Według dostępnych analiz redukcja finansowania sięga nawet 40% dotychczasowych środków przeznaczanych na staże, szkolenia, doposażenie stanowisk pracy czy wsparcie osób rozpoczynających działalność gospodarczą. Taka decyzja budzi poważne wątpliwości natury ekonomicznej i społecznej. W momencie, gdy pracodawcy ogłaszają zwolnienia grupowe, a kolejne branże sygnalizują trudności finansowe, państwo powinno wzmacniać instrumenty osłonowe i prorozwojowe, a nie je ograniczać.
Brak zdecydowanej reakcji oznacza realne dramaty rodzin, pogłębianie niepewności wśród młodych ludzi wchodzących na rynek pracy oraz zahamowanie rozwoju lokalnych gospodarek – szczególnie w mniejszych miastach i powiatach. W przestrzeni publicznej słyszymy zapewnienia o „stabilności rynku pracy”, jednak dane liczbowe, rosnąca liczba rejestrujących się bezrobotnych oraz sygnały płynące od przedsiębiorców przeczą tej narracji. Oczekiwany jest więc konkretny, mierzalny i finansowo zabezpieczony plan działań, a nie uspokajające komunikaty.
W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania: Jakie są rzeczywiste przyczyny wzrostu bezrobocia od II połowy 2025 r. oraz czy ministerstwo uznaje ten trend za zjawisko alarmowe? Jak przedstawia się szczegółowa struktura osób bezrobotnych (wiek, płeć, wykształcenie, staż pracy, długość pozostawania bez pracy, miejsce zamieszkania – miasto/wieś)? W których województwach i powiatach odnotowano najwyższy wzrost bezrobocia w ujęciu procentowym i liczbowym? Czy planowane są zmiany w polityce zatrudnienia, np. nowe formy wsparcia dla przedsiębiorców tworzących miejsca pracy, ulgi podatkowe, programy inwestycyjne?
W jaki sposób ministerstwo monitoruje i przeciwdziała likwidacji miejsc pracy w kluczowych sektorach, w tym produkcyjnym, usługowym i handlu? Czy ministerstwo analizowało wpływ polityk podatkowych, regulacji rynku pracy oraz wskaźników demograficznych na obecne bezrobocie i co z tego wynika? Z jakich powodów ograniczono środki Funduszu Pracy na 2026 r. w sytuacji rosnącego bezrobocia? Jakie będą skutki redukcji środków dla liczby staży, szkoleń, dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej oraz refundacji doposażenia stanowisk pracy? Czy ministerstwo przygotowało prognozę bezrobocia do końca 2026 r., a jeśli tak – jakie są jej założenia?
Jakie działania osłonowe przewidziano dla osób objętych zwolnieniami grupowymi w sektorach produkcyjnym, handlowym i usługowym? Czy ministerstwo przygotowuje plan stabilizacji rynku pracy? Jakie środki planuje ministerstwo podjąć natychmiast, aby zatrzymać negatywne trendy i zapewnić realne wsparcie dla osób tracących pracę?
Posłowie zwracają uwagę na przestarzałą definicję urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która nie uwzględnia współczesnej infrastruktury rekreacyjnej w lasach, co skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Pytają, czy ministerstwo dostrzega ten problem i rozważa zmianę przepisów w celu uwzględnienia aktualnych potrzeb w zakresie udostępniania lasów społeczeństwu.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działaniami Ministerstwa Zdrowia, które prowadzą do ograniczenia dostępności opieki okołoporodowej. Pyta o likwidacje oddziałów, plany zwiększenia finansowania i mechanizmy wsparcia gotowości porodówek.
Posłanka Barbara Bartuś pyta o konkretne działania rządu w sprawie umowy handlowej UE-Mercosur, wskazując na brak realnych zabezpieczeń dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Wyraża obawę o nieuczciwą konkurencję i destabilizację rynku rolnym w związku z niższą standardami produkcji w krajach Mercosur.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie spadającą liczbą kontraktów NFZ na leczenie uzdrowiskowe dzieci w Ciechocinku, co zagraża funkcjonowaniu placówki specjalizującej się w leczeniu chorób dróg oddechowych. Pytają ministra zdrowia o planowane działania wspierające ten rodzaj leczenia.
Posłanka Barbara Bartuś interweniuje w sprawie zakłóceń w funkcjonowaniu Funduszu Sprawiedliwości, które doprowadziły do ograniczenia lub zawieszenia działalności ośrodków pomocy pokrzywdzonym przestępstwem z powodu opóźnień w rozstrzygnięciu konkursów. Pyta o przyczyny opóźnień, trudności w ministerstwie, powierzenie oceny ofert podmiotowi zewnętrznemu oraz planowane działania naprawcze.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy dotyczy informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w Polsce w latach 2022-2024. Analizuje on aspekty prawne, liczbę spółdzielni, zatrudnienie, działalność, instrumenty wsparcia oraz realizację programów publicznych przez te podmioty. Celem raportu jest monitorowanie i udoskonalanie rozwiązań prawnych i instytucjonalnych dla spółdzielni socjalnych. Informacja jest wymagana przez art. 19a ustawy o spółdzielniach socjalnych i pozwala na programowanie strategicznych rozwiązań wspierających rozwój sektora ekonomii społecznej.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów dla Sejmu o skutkach obowiązywania ustawy z 2016 roku o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS w latach 2022-2024. Ocenia funkcjonowanie systemu emerytalnego w kontekście reformy z 1999 roku, której celem było zapewnienie wypłat emerytur w obliczu zmian demograficznych. Analiza obejmuje liczbę emerytur, wiek przechodzenia na emeryturę oraz sytuację finansową Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS). Podkreśla się stabilną sytuację FUS w analizowanym okresie dzięki dobrej sytuacji na rynku pracy i wpływom ze składek.