Interpelacja w sprawie uzupełnienia "Poradnika bezpieczeństwa" o informacje dotyczące zdrowia reprodukcyjnego kobiet
Data wpływu: 2026-02-24
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Franciszek Sterczewski interweniuje w sprawie braku informacji dotyczących zdrowia reprodukcyjnego kobiet, w tym procedur pomocy dla ofiar przemocy seksualnej, w "Poradniku bezpieczeństwa" wydanym przez MON. Pyta, dlaczego te informacje pominięto i czy poradnik zostanie uzupełniony.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie uzupełnienia "Poradnika bezpieczeństwa" o informacje dotyczące zdrowia reprodukcyjnego kobiet Interpelacja nr 15568 do ministra obrony narodowej w sprawie uzupełnienia "Poradnika bezpieczeństwa" o informacje dotyczące zdrowia reprodukcyjnego kobiet Zgłaszający: Franciszek Sterczewski Data wpływu: 24-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, bezpieczeństwo przez ostatnie lata stało się słowem odmienianym przez wszystkie przypadki. Pojawia się w niemal każdej debacie, bo każdy aspekt życia może być zagrożony w razie eskalacji konfliktu z Rosją.
Właśnie dlatego uważam, że wydany niedawno przez MON, MSWiA i RCB „Poradnik bezpieczeństwa“ musi uwzględniać informacje dotyczące praw reprodukcyjnych kobiet. Na przełomie grudnia 2025 r. i stycznia 2026 r. Poczta Polska zaczęła rozsyłać do kolejnych gospodarstw domowych przygotowany przez rząd „Poradnik bezpieczeństwa“. Wobec regularnych informacji o kolejnych rosyjskich atakach oraz rosnącego niepokoju społecznego (dochodzącego momentami do granic paniki) takie działanie jest formą uspokojenia obywateli. Ma pokazać im, że są sprawdzone i zaplanowane działania, które w razie ataku podejmą odpowiednie służby.
Daje także poczucie kontroli, ponieważ poradnik wskazuje możliwości przygotowania siebie i bliskich na sytuację kryzysową. Jest w nim opisany skład plecaka ewakuacyjnego, sygnały alarmowe czy instrukcja znalezienia najbliższego schronu. Zdaję sobie sprawę, że taka broszura nie może być długa i jest raczej pigułką wiedzy niż szczegółowym kompendium. Jednak nie da się zaprzeczyć, że poradnik nie uwzględnia w wystarczającym stopniu newralgicznego tematu zdrowia reprodukcyjnego kobiet.
Jest tragicznym faktem, że zbrodnie wojenne często obejmują przemoc seksualną i poradnik przygotowujący obywatelki na sytuacje kryzysowe powinien odpowiadać na tę możliwość. Tymczasem w rozdziałach związanych ze zdrowiem opisano jedynie pierwszą pomoc i „higienę w kryzysie“, koncentrując się na potencjalnym braku dostępu do bieżącej wody. A przecież kluczowe jest, aby w sytuacji kryzysowej obywatelki wiedziały, gdzie zgłosić się po informację, opiekę medyczną, dostęp do antykoncepcji awaryjnej i realnie działające procedury po przemocy seksualnej.
Międzynarodowe standardy humanitarne (ONZ, WHO, UNFPA) jasno mówią, że opieka po przemocy seksualnej – w tym tabletka „dzień po“, pomoc medyczna, informacja o możliwościach prawnych i wsparcie psychologiczne –powinna być elementem pierwszej reakcji państwa w sytuacji kryzysowej. Te standardy są stosowane operacyjnie w konfliktach, ale rzadko przekładane na język państwowych poradników dla ludności cywilnej. Przykładem jest Minimum Initial Service Package (MISP) – globalny standard stosowany przez ONZ, WHO i organizacje humanitarne w konfliktach zbrojnych. MISP zakłada m.in.
natychmiastowy dostęp do opieki medycznej po gwałcie, dostęp do antykoncepcji awaryjnej, informację o możliwości przerwania ciąży zgodnie z obowiązującym prawem oraz wsparcie psychologiczne i bezpieczne ścieżki zgłoszenia przemocy. Polska ma szansę być tym krajem, który pokaże, jak to robić dobrze. Kolejna edycja czy swoisty suplement do poradnika może być przełomem i dać kobietom podstawowe informacje.
Byłaby to krótka, wyraźna sekcja dotycząca tego, co zrobić w przypadku przemocy seksualnej, gdzie i jak najszybciej uzyskać pomoc medyczną, przekazująca informacje o antykoncepcji awaryjnej, podstawowych procedurach prawnych i dostępnych formach wsparcia, numerach alarmowych i instytucjach pomocowych. Takie uzupełnienie zwiększyłoby realne bezpieczeństwo kobiet w sytuacjach kryzysowych i byłoby zgodne z międzynarodowymi standardami ochrony ludności cywilnej. W związku z powyższym zwracam się do ministerstwa z następującymi pytaniami: 1. Dlaczego w poradniku nie uwzględniono powyższych informacji? 2.
Jak, zgodnie z obecnymi planami, mają wyglądać procedury pomocy dla ofiar przemocy seksualnej w razie wojny lub destabilizacji państwa? 3. Czy poradnik zostanie uzupełniony o te informacje? Jeśli tak – kiedy i w jakiej formie, jeśli nie – dlaczego? Z poważaniem Franciszek Sterczewski
Poseł pyta o powody wprowadzenia zmian umożliwiających umieszczanie dzieci powyżej 15 lat w strzeżonych ośrodkach dla cudzoziemców bez konsultacji i debaty, oraz o działania ministerstwa w celu zapewnienia bezpieczeństwa tych dzieci i uniknięcia umieszczania tam dzieci poniżej 15 roku życia. Krytykuje wprowadzenie zmian "tylnymi drzwiami" i domaga się wycofania przepisów.
Poseł Sterczewski wyraża zaniepokojenie niewystarczającą ochroną ofiar przemocy domowej przez Policję, wskazując na nieskuteczne egzekwowanie prawa, stereotypowe podejście funkcjonariuszy i opóźnienia w procedurach. Pyta ministra o plany poprawy sytuacji, w tym weryfikację zakazów zbliżania, szkolenia policjantów i konsekwencje dla funkcjonariuszy dopuszczających się nieprawidłowości.
Poseł Sterczewski pyta ministra sprawiedliwości o planowane działania i finansowanie w celu poprawy systemu ochrony osób doświadczających przemocy domowej, zwracając uwagę na niewystarczające wsparcie i egzekwowanie istniejących przepisów. Interpelacja ma na celu zwiększenie nakładów na edukację, szkolenia, system zabezpieczeń oraz tworzenie ośrodków wsparcia.
Poseł Franciszek Sterczewski pyta ministerstwo o promocję metody Barnahus, plany stworzenia urzędu chroniącego dzieci, działania na rzecz zwiększenia dostępności danych o dzieciach w kryzysie oraz współpracę z organizacjami pozarządowymi w zakresie zmian w systemie ochrony dzieci. Poseł podkreśla zatrważające statystyki dotyczące przemocy wobec dzieci w Polsce i apeluje o ponadpartyjne działania w tej sferze.
Poseł Franciszek Sterczewski pyta Ministra Infrastruktury o planowane działania w celu oszacowania liczby nielegalnych pseudorowerów elektrycznych w Polsce oraz o rozważenie zmian prawnych ułatwiających pociąganie do odpowiedzialności ich właścicieli. Poseł wyraża zaniepokojenie rosnącą liczbą nielegalnych rowerów elektrycznych i ich wpływem na bezpieczeństwo na drogach.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.