Interpelacja w sprawie terapii traumy
Data wpływu: 2026-02-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o postęp prac nad włączeniem leczenia traumy do koszyka świadczeń gwarantowanych i wyrażają obawy o ciągłość terapii po zakończeniu programu pilotażowego. Domagają się szczegółowych informacji dotyczących modelu organizacyjnego, finansowania i terminów wdrożenia docelowych rozwiązań.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie terapii traumy Interpelacja nr 15607 do ministra zdrowia w sprawie terapii traumy Zgłaszający: Anna Gembicka, Jarosław Sachajko Data wpływu: 25-02-2026 Szanowna Pani Minister, w nawiązaniu do odpowiedzi udzielonej na interpelację dotyczącą pilotażowego programu leczenia traumy zwracam się ponownie z prośbą o przedstawienie aktualnych i szczegółowych informacji dotyczących dalszych działań Ministerstwa Zdrowia w tym zakresie.
Z przekazanych przez ministerstwo danych wynika, że program realizowany jest obecnie przez 14 placówek oraz że analiza dotychczasowych doświadczeń pilotażu wskazuje na zasadność włączenia świadczeń z zakresu leczenia traumy do katalogu dodatkowych świadczeń gwarantowanych finansowanych ze środków publicznych. Jest to deklaracja niezwykle istotna z punktu widzenia pacjentów korzystających z programu. Jednocześnie program – mimo jego przedłużenia do 30 czerwca 2026 r. – nadal funkcjonuje w formule pilotażu, a brak jednoznacznie określonego harmonogramu wdrażania rozwiązań systemowych budzi uzasadnione obawy o ciągłość terapii.
Program zapewnia wyspecjalizowaną, kompleksową pomoc osobom z doświadczeniem ciężkich traum – w tym przemocy, wypadków komunikacyjnych czy doświadczeń wojennych – bez skierowania i bez rejonizacji. W praktyce stanowi on często jedyną realną formę dostępu do intensywnej, długoterminowej terapii dla osób w głębokim kryzysie psychicznym, nierzadko zagrożonych ryzykiem samobójczym. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Na jakim etapie znajdują się obecnie prace nad włączeniem świadczeń leczenia traumy do koszyka świadczeń gwarantowanych?
Czy Ministerstwo Zdrowia opracowało już wstępny model organizacyjny i finansowy docelowego rozwiązania (np. wyodrębniony zakres świadczeń, odrębna taryfa, dedykowane finansowanie)? W jakim terminie jest planowane zakończenie prac i wdrożenie nowych rozwiązań systemowych? Czy jest przewidywane utrzymanie kluczowych elementów pilotażu, takich jak brak rejonizacji oraz możliwość zgłoszenia się pacjenta bez skierowania? Czy środki finansowe przeznaczone obecnie na pilotaż zostaną zagwarantowane w budżecie NFZ jako dodatkowe finansowanie, czy też świadczenia mają zostać włączone do istniejących kontraktów psychiatrycznych?
Czy ministerstwo przewiduje mechanizmy zapewniające dalsze funkcjonowanie wyspecjalizowanych ośrodków, które zdobyły doświadczenie w leczeniu traumy w ramach pilotażu? W jaki sposób zostaną uwzględnione dane dotyczące skuteczności terapeutycznej, liczby udzielonych świadczeń oraz rekomendacje realizatorów programu przy tworzeniu rozwiązań docelowych? Zapewnienie ciągłości leczenia osobom z doświadczeniem ciężkiej traumy jest nie tylko kwestią zdrowia publicznego, ale także odpowiedzialności państwa wobec osób szczególnie wrażliwych i zagrożonych wykluczeniem.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Posłanka Anna Gembicka pyta o skalę wykluczenia cyfrowego w województwie kujawsko-pomorskim w porównaniu do średniej krajowej oraz o działania podejmowane w celu jego minimalizacji. Domaga się szczegółowych danych statystycznych dotyczących dostępu do usług powszechnych w regionie na przestrzeni lat.
Posłowie pytają Ministra Rolnictwa o rekomendacje Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w projekcie "Strategii ochrony obszarów wodno-błotnych w Polsce", wyrażając obawy co do wpływu strategii na rolnictwo i bezpieczeństwo żywnościowe. Domagają się informacji o uwzględnieniu skutków ekonomicznych dla rolników i ewentualnych rekompensatach.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o języku polskim, wprowadzając wyjątki od obowiązku używania języka polskiego. Wyjątki te dotyczą procedur wyboru projektów finansowanych ze środków europejskich oraz konkursów na projekty badań naukowych, umożliwiając używanie języków obcych w sytuacjach uzasadnionych międzynarodowym charakterem lub koniecznością oceny przez zagranicznych ekspertów. Celem jest usprawnienie procesów związanych z projektami o charakterze międzynarodowym i badaniami naukowymi. Nowelizacja nie obejmuje konkursów i wyborów rozpoczętych przed wejściem w życie ustawy.