Interpelacja w sprawie dostępności powszechnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących
Data wpływu: 2026-02-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o dostępność powszechnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących, podkreślając potrzebę dostosowań komunikacyjnych i gotowość Polskiego Związku Głuchych do współpracy. Wyraża obawę, że brak takich dostosowań wyklucza tę grupę obywateli z idei powszechnego przygotowania obronnego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dostępności powszechnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących Interpelacja nr 15653 do ministra obrony narodowej w sprawie dostępności powszechnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Ewa Kołodziej, Anna Wojciechowska Data wpływu: 27-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, w związku z działaniami podejmowanymi na rzecz wzmacniania odporności państwa i społeczeństwa, w tym w zakresie powszechnego przygotowania obronnego obywateli, zwracam się z interpelacją dotyczącą dostępności powszechnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących.
Osoby głuche i niedosłyszące powinny mieć realną możliwość udziału w szkoleniach obejmujących m.in. podstawy zachowania w sytuacjach kryzysowych, zasady alarmowania i ewakuacji, pierwszą pomoc oraz inne elementy przygotowania obronnego. Brak dostosowań komunikacyjnych i organizacyjnych może prowadzić do faktycznego wykluczenia tej grupy obywateli, co pozostaje w sprzeczności z ideą powszechności takich działań. Jednocześnie Polski Związek Głuchych deklaruje gotowość wsparcia Ministerstwa Obrony Narodowej w organizacji szkoleń dostępnych dla osób głuchych i niedosłyszących, w tym poprzez konsultacje dostępności oraz wsparcie komunikacyjne (np.
tłumaczy PJM) i organizacyjne. Zwracam się o udzielenie odpowiedzi z uwzględnieniem planów na najbliższe miesiące oraz wskazaniem jednostek odpowiedzialnych za obszar dostępności szkoleń. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy w ramach organizowanych obecnie powszechnych szkoleń obronnych (lub innych form edukacji/szkoleń obronnych realizowanych przez struktury podległe MON) zapewniono możliwość udziału osób głuchych i niedosłyszących w formule dostępnej komunikacyjnie? Jeżeli tak – proszę o wskazanie, jakie rozwiązania dostępności zostały zastosowane (np.
tłumaczenie na PJM, napisy, materiały wizualne, pętle indukcyjne) oraz w jakich lokalizacjach i w jakiej skali takie szkolenia były realizowane. Jeżeli nie – jakie są przyczyny braku dostępnych rozwiązań oraz czy MON planuje wdrożenie standardów dostępności dla tych szkoleń (wraz z orientacyjnym harmonogramem działań)? Czy MON planuje opracowanie i upowszechnienie materiałów szkoleniowych dostępnych dla osób głuchych i niedosłyszących (np. nagrania z PJM, napisy, infografiki, e-learning dostępny cyfrowo), tak aby mogły być wykorzystywane w skali ogólnopolskiej?
Czy MON rozważa podjęcie formalnej współpracy z Polskim Związkiem Głuchych (w tym pilotaż w wybranych województwach) w celu przygotowania i wdrożenia dostępnych szkoleń obronnych dla osób głuchych i niedosłyszących? Z poważaniem Iwona Kozłowska
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka interweniuje w sprawie problemów z ciągłością uprawnień wynikających z kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, pytając o stanowisko ministerstwa oraz potencjalne działania mające na celu poprawę sytuacji osób oczekujących na nową kartę. Wyraża zaniepokojenie sytuacjami, w których osoby uprawnione czasowo tracą możliwość korzystania z miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.
Posłowie pytają o dostępność, organizację i finansowanie stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, szczególnie w Wielkopolsce, zwracając uwagę na nierówności regionalne i problemy finansowe placówek. Interpelacja kwestionuje aktualny stan systemu opieki hospicyjnej i domaga się planów poprawy dostępności i finansowania.
Posłowie pytają o dostępność, organizację i finansowanie stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, szczególnie na Dolnym Śląsku, zwracając uwagę na nierówności regionalne i problemy finansowe placówek. Interpelacja dąży do ustalenia, czy Ministerstwo Zdrowia planuje poprawę dostępności i finansowania tej opieki.
Interpelacja dotyczy nierównomiernego dostępu do stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, zwłaszcza w woj. lubelskim, oraz problemów z finansowaniem i kadrą w placówkach. Posłanka pyta o statystyki, plany Ministerstwa Zdrowia i NFZ dotyczące poprawy dostępności i finansowania opieki hospicyjnej dla dzieci.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.