Interpelacja w sprawie potrzeby wprowadzenia systemowych rozwiązań dotyczących zarządzania populacją kormorana czarnego (Phalacrocorax carbo) oraz ograniczenia jego wpływu na zasoby ichtiofauny i gospodarkę rybacko-wędkarską
Data wpływu: 2026-02-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Małgorzata Pępek zwraca uwagę na rosnącą presję kormoranów na ichtiofaunę i gospodarkę rybacką w Polsce, pytając Ministerstwo Klimatu i Środowiska o planowane działania mające na celu rozwiązanie tego problemu. Pyta o analizy, prace legislacyjne, strategię zarządzania populacją kormoranów i ujednolicenie praktyki organów terenowych w tym zakresie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie potrzeby wprowadzenia systemowych rozwiązań dotyczących zarządzania populacją kormorana czarnego (Phalacrocorax carbo) oraz ograniczenia jego wpływu na zasoby ichtiofauny i gospodarkę rybacko-wędkarską Interpelacja nr 15673 do ministra klimatu i środowiska w sprawie potrzeby wprowadzenia systemowych rozwiązań dotyczących zarządzania populacją kormorana czarnego (Phalacrocorax carbo) oraz ograniczenia jego wpływu na zasoby ichtiofauny i gospodarkę rybacko-wędkarską Zgłaszający: Małgorzata Pępek Data wpływu: 27-02-2026 Szanowna Pani Minister!
Do mojego biura poselskiego w ostatnim czasie wielokrotnie zgłaszali się wędkarze oraz użytkownicy rybaccy, wskazując na narastającą presję żerową kormorana na ichtiofaunę w wodach śródlądowych. Zgłaszający podnoszą, że problem ma charakter ogólnopolski, a jego skutki widoczne są zarówno w jeziorach i zbiornikach zaporowych, jak i na odcinkach rzek oraz w gospodarstwach rybackich, wpływając na stan rybostanu, efektywność zarybień, a także na atrakcyjność wędkarską i lokalną turystykę. Zjawisko to znajduje potwierdzenie w dostępnych opracowaniach i komunikatach naukowych.
Przykładowo: według wyliczeń pracowników Instytutu Rybactwa Śródlądowego, kormorany żerujące na jeziorach północno-wschodniej Polski zjadają łącznie rocznie blisko 1,2 tys. ton ryb, co ma być wielkością porównywalną z odłowami rybackimi na tym obszarze i stanowi istotną część presji wszystkich zwierząt rybożernych, w odniesieniu do Zbiornika Włocławskiego wskazywano, że biomasa ryb konsumowanych przez kormorany wynosiła średnio 372,8 t rocznie, a same straty rybackie w jednym z analizowanych lat oszacowano na 980 tys.
zł, w innym opracowaniu wskazywano, że na Zbiorniku Jeziorsko zjadanie ryb przez kormorany mogło sięgać 260 t rocznie, a na Zbiorniku Włocławskim w określonym roku szacowano poziom rzędu ok. 397 t, w kontekście gospodarki stawowej podkreślano, że na wybranych stawach (na przykładzie dwóch grup rybackich) kormorany miały zjadać 65 t ryb, generując stratę rzędu ok. 1,6 mln zł. Równolegle w przestrzeni publicznej przytaczane są szacunki resortowe dotyczące kosztów ekonomicznych.
Z przekazów medialnych opartych o informacje PAP wynika, iż straty powodowane w Polsce przez kormorany szacowano na 80-200 mln zł rocznie (uwzględniając szkody bezpośrednie i pośrednie). Kormoran ( Phalacrocorax carbo ) jest w Polsce gatunkiem objętym ochroną częściową (załącznik nr 2 do rozporządzenia w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt), co implikuje obowiązywanie zakazów w szczególności w zakresie umyślnego zabijania, a także – w określonych przypadkach – płoszenia lub niepokojenia.
Jednocześnie rozporządzenie przewiduje specyficzne rozwiązania odnoszące się do miejsc żerowania zgrupowań ptaków migrujących lub zimujących w obrębach hodowlanych, co pokazuje, że prawodawca dostrzega konflikt pomiędzy ochroną gatunkową a potrzebami gospodarki rybackiej, jednak w praktyce mechanizmy te bywają oceniane jako niewystarczające lub nieadekwatne do lokalnej skali presji.
W praktyce ograniczanie liczebności (w tym odstrzał redukcyjny) odbywa się zasadniczo w drodze derogacji (odstępstw) udzielanych decyzjami organów ochrony środowiska, co wiąże się z oceną braku rozwiązań alternatywnych oraz przesłankami z ustawy o ochronie przyrody (m.in. art. 52 oraz tryb zezwoleń/odstępstw – art. 56 i art. 56a).
Z perspektywy zgłaszających problem (wędkarzy i użytkowników rybackich) szczególne kontrowersje budzą: rozproszenie praktyki decyzyjnej, zróżnicowanie kryteriów między regionami, długotrwałość postępowań oraz brak jednolitych, transparentnych standardów opartych o aktualne dane monitoringowe (ratio legis: równoważenie ochrony gatunku i ochrony zasobów ryb, bonum commune wód publicznych).
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka interweniuje w sprawie projektowanych zmian w ustawie o usługach hotelarskich, uwzględniając obawy Rady Miasta Ustroń dotyczące wpływu limitu 6 lokali na małe pensjonaty i standardy przeciwpożarowe. Pyta, czy ministerstwo przeanalizuje skutki tych zmian i rozważy alternatywne kryteria, aby uniknąć negatywnego wpływu na lokalne budżety i konkurencyjność.
Posłanka pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w sprawie komercjalizacji parkingów przy szpitalach publicznych i ich wpływu na dostęp do świadczeń zdrowotnych, szczególnie w kontekście wysokich opłat i braku regulacji systemowych. Domaga się wprowadzenia jednolitych standardów i rozważenia ustawowego zagwarantowania bezpłatnego parkowania dla pacjentów.
Posłanka Pępek pyta o potrzebę nowelizacji ustaw samorządowych w celu określenia maksymalnego terminu publikacji nagrań z sesji, argumentując, że brak regulacji prowadzi do opóźnień i ogranicza jawność. Pyta również, czy ministerstwo planuje inicjatywę legislacyjną lub inne działania w tej sprawie.
Posłanka Małgorzata Pępek zwraca uwagę na problem nieodpłatnych praktyk studenckich w sądach i prokuraturach, które mogą ograniczać dostęp do doświadczenia zawodowego studentom z mniej zamożnych środowisk. Pyta, czy Ministerstwo Sprawiedliwości rozważa wprowadzenie odpłatności za te praktyki oraz analizuje możliwość zmian w prawie w tym zakresie.
Projekt ustawy ma na celu uproszczenie procedur administracyjnych poprzez wprowadzenie mechanizmu milczącej zgody w różnych obszarach prawa. Wprowadza się terminy, po których upływie brak decyzji administracyjnej będzie traktowany jako zgoda na wniosek. Dotyczy to m.in. opinii gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ulg w podatku rolnym, umorzeń zaległości podatkowych, wpisów do rejestrów działalności gospodarczej, pozwoleń na imprezy masowe oraz przedłużania zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Ma to przyspieszyć procesy decyzyjne i zmniejszyć obciążenie administracyjne dla obywateli i przedsiębiorców.
Projekt ustawy ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej dotyczącego zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki, ze szczególnym uwzględnieniem rozporządzenia 2023/1805 w sprawie stosowania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w transporcie morskim. Wprowadza zmiany w ustawie o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz w ustawie Prawo ochrony środowiska. Nowelizacja dotyczy m.in. definicji, obowiązków armatorów i dyrektorów urzędów morskich, monitorowania emisji gazów cieplarnianych, kar pieniężnych za niezgodność z przepisami oraz zasilania statków energią elektryczną z lądu. Celem jest zmniejszenie wpływu transportu morskiego na środowisko poprzez promowanie stosowania paliw alternatywnych i ograniczenie emisji.
Projekt ustawy ma na celu wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze oraz innych ustawach (Prawo energetyczne, Prawo ochrony środowiska, ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych), aby zapewnić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Określa obowiązki i kary dla operatorów statków powietrznych, zarządzających lotniskami i dostawców paliw lotniczych w zakresie SAF oraz tworzy mechanizmy wsparcia finansowego dla produkcji i rozwoju SAF.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie zmian w przepisach dotyczących usuwania skutków powodzi i gospodarowania wodami. Główne zmiany dotyczą wykupu nieruchomości przez Skarb Państwa w związku z likwidacją skutków powodzi, zwiększenia limitu wydatków na ten cel w roku 2026 oraz doprecyzowania zasad monitorowania i korygowania tych wydatków przez ministra właściwego ds. gospodarki wodnej. Ustawa ma na celu usprawnienie procesu usuwania skutków powodzi i efektywne wykorzystanie środków na ten cel, szczególnie w kontekście wykupu nieruchomości.
Projekt ustawy ma na celu implementację rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zapewnienia równych warunków działania dla zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze, Prawie energetycznym, Prawie ochrony środowiska oraz ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, aby umożliwić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Ustawa określa obowiązki i uprawnienia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie monitorowania i egzekwowania przepisów dotyczących SAF. Projekt wprowadza również kary pieniężne za niedopełnienie obowiązków wynikających z rozporządzenia ReFuelEU Aviation.