Interpelacja w sprawie możliwości wprowadzenia odpłatności za studenckie praktyki i staże odbywane w sądach, prokuraturach oraz innych instytucjach publicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Do mojego biura poselskiego zgłaszają się studenci prawa, administracji oraz kierunków pokrewnych, wskazując, że obowiązkowe praktyki studenckie realizowane w toku studiów – w tym w sądach i prokuraturach – mają w przeważającej mierze charakter nieodpłatny, pomimo realnego wkładu pracy praktykantów w funkcjonowanie jednostek organizacyjnych.

Zgodnie z art. 67 ust. 5 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, program studiów może przewidywać obowiązek odbycia praktyk zawodowych jako elementu procesu kształcenia. W praktyce oznacza to, że studenci – aby uzyskać dyplom – zobowiązani są do odbycia określonej liczby godzin praktyk, często w instytucjach publicznych.

Jednocześnie brak jest generalnej regulacji ustawowej nakładającej na te instytucje obowiązek zapewnienia wynagrodzenia za pracę wykonywaną w ramach praktyki. Powoduje to sytuację, w której osoby znajdujące się w trudniejszej sytuacji materialnej de facto napotykają barierę w dostępie do praktyk w najbardziej prestiżowych i merytorycznie wartościowych jednostkach (sądy, prokuratury, urzędy centralne), co może rodzić wątpliwości w kontekście zasady równego dostępu do wykształcenia (art. 70 ust. 4 Konstytucji RP) oraz konstytucyjnej zasady równości (art. 32 Konstytucji RP).

Funkcjonowanie sądów powszechnych regulowane jest ustawą – Prawo o ustroju sądów powszechnych, natomiast organizację prokuratury określa ustawa – Prawo o prokuraturze. Akty te nie zawierają kompleksowych rozwiązań w zakresie odpłatności za praktyki studenckie, pozostawiając tę kwestię praktyce organizacyjnej i porozumieniom zawieranym z uczelniami.

W praktyce można wyróżnić trzy modele:

Taki stan rzeczy rodzi pytanie o spójność systemową oraz o zgodność z zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji RP), zwłaszcza w sytuacji, gdy praktykanci wykonują czynności o charakterze pomocniczym, administracyjnym lub analitycznym, które w innych okolicznościach stanowiłyby przedmiot odpłatnego zatrudnienia.

W doktrynie prawa pracy i prawa administracyjnego podnosi się, że nawet w relacjach o charakterze edukacyjnym nie można pomijać zasady ekwiwalentności świadczeń, jeżeli praktykant wykonuje czynności przynoszące wymierną korzyść organizacyjną jednostce (por. komentarze do art. 22 k.p. oraz opracowania dotyczące tzw. pozornego wolontariatu w sektorze publicznym).

Nieodpłatność praktyk:

Jednocześnie wprowadzenie systemowej odpłatności – choć wiązałoby się z określonymi kosztami budżetowymi – mogłoby przynieść korzyści w postaci zwiększenia motywacji, profesjonalizacji wsparcia administracyjnego oraz budowania kadrowego zaplecza dla wymiaru sprawiedliwości.

W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Pępek Poseł na Sejm RP