Interpelacja w sprawie systemowej dyskryminacji płacowej pracowników specjalistycznych ośrodków wsparcia oraz braku spójnych standardów finansowania infrastruktury terapeutycznej w systemie przeciwdziałania przemocy domowej
Data wpływu: 2026-03-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o dyskryminację płacową pracowników SOW w porównaniu do innych jednostek pomocy społecznej oraz o brak funduszy na infrastrukturę terapeutyczną. Domaga się interwencji rządu w celu ujednolicenia zasad przyznawania dodatków motywacyjnych i poprawy warunków finansowania ośrodków wsparcia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie systemowej dyskryminacji płacowej pracowników specjalistycznych ośrodków wsparcia oraz braku spójnych standardów finansowania infrastruktury terapeutycznej w systemie przeciwdziałania przemocy domowej Interpelacja nr 15727 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie systemowej dyskryminacji płacowej pracowników specjalistycznych ośrodków wsparcia oraz braku spójnych standardów finansowania infrastruktury terapeutycznej w systemie przeciwdziałania przemocy domowej Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz Data wpływu: 02-03-2026 Szanowny Panie Premierze, zwracam się z interpelacją w sprawie pilnej potrzeby interwencji w zakresie zasad przyznawania dodatków motywacyjnych dla pracowników specjalistycznych ośrodków wsparcia dla osób doznających przemocy domowej (SOW) oraz krytycznej sytuacji finansowej kadry merytorycznej w tych placówkach.
Obecny sposób wdrażania uchwały nr 62 Rady Ministrów z dnia 19 czerwca 2024 r. w sprawie programu „Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027” doprowadził do powstania głębokich i nieuzasadnionych różnic w traktowaniu pracowników sektora publicznego realizujących tożsame zadania państwa. Przykładem ilustrującym ten ogólnopolski problem jest sytuacja Tarnowskiego Ośrodka Interwencji Kryzysowej i Wsparcia Osób Doznających Przemocy Domowej (TOIKIWODPD).
Placówka ta łączy funkcje ośrodka interwencji kryzysowej (OIK) oraz specjalistycznego ośrodka wsparcia (SOW). Mimo że specjaliści (psycholodzy, pedagodzy, prawnicy) w obu tych segmentach wykonują pracę o identycznym stopniu odpowiedzialności i obciążenia psychofizycznego, interpretacja przepisów sprawia, że dodatek motywacyjny wypłacany jest jedynie w ramach pracy na rzecz OIK. Za zadania realizowane w ramach SOW pracownicy nie otrzymują dodatku w ogóle, co stanowi rażący przejaw niesprawiedliwości. Taka praktyka ignoruje dorobek orzeczniczy sądów powszechnych. Sąd Rejonowy w Jarosławiu w prawomocnym wyroku z dnia 12 grudnia 2025 r.
wskazał, że uzależnianie prawa do dodatku motywacyjnego wyłącznie od konkretnego aktu prawnego, na podstawie którego wydawane są decyzje, „raziłoby swoją sztucznością”. Sąd podkreślił, że pojęcie „zadania z zakresu pomocy społecznej” należy interpretować funkcjonalnie i szeroko, uwzględniając cel świadczenia, a nie tylko jego formalną podstawę. Praca w placówkach takich jak SOW wiąże się z całodobową gotowością do niesienia pomocy ofiarom tragedii ludzkich: samobójstw, żałoby, przemocy czy handlu ludźmi.
Obecny system wynagradzania doprowadził do niebezpiecznego zjawiska zrównania płac wykwalifikowanych specjalistów z płacą minimalną pracowników obsługi, co uniemożliwia utrzymanie stabilnej kadry merytorycznej. Dodatkowo, systemowe finansowanie SOW całkowicie pomija potrzeby w zakresie infrastruktury terapeutycznej. Placówki te muszą ubiegać się o wsparcie u darczyńców prywatnych na cele tak podstawowe, jak rewitalizacja ogrodów czy budowa mini placów zabaw dla dzieci przebywających w ośrodkach.
Tymczasem dla osób po doświadczeniu przemocy bezpieczna przestrzeń zewnętrzna jest integralnym elementem procesu zdrowienia i odzyskiwania poczucia sprawczości. W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy rząd podejmie działania w celu ujednolicenia zasad wdrażania uchwały nr 62 Rady Ministrów tak, aby pracownicy specjalistycznych ośrodków wsparcia (SOW) zostali w pełni włączeni do programu dodatków motywacyjnych na równi z pracownikami innych jednostek pomocy społecznej?
Czy rząd planuje systemową reformę wynagrodzeń pracowników merytorycznych w jednostkach całodobowego wsparcia ofiar przemocy, aby zapobiec degradacji płacowej specjalistów i zapewnić wysoką jakość świadczonych usług? Czy w ramach prac Rady Ministrów zostaną wypracowane wytyczne zobowiązujące organy administracji do stosowania funkcjonalnej wykładni „zadań z zakresu pomocy społecznej”, zgodnie z linią orzeczniczą sądów pracy? Czy rząd przewiduje uruchomienie dedykowanych funduszy na modernizację infrastruktury terapeutycznej przy placówkach całodobowego wsparcia (np.
strefy wyciszenia, terapeutyczne place zabaw), uznając je za niezbędny standard pomocy ofiarom traumy?
Poseł pyta o szczegóły dotyczące podziału środków Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg w województwie małopolskim (nabór nr 12), wyrażając wątpliwości, czy mechanizm punktacji adekwatnie uwzględnia potrzeby dużych miast, takich jak Tarnów. Prosi o wyjaśnienie kryteriów oceny i mechanizmu ustalania kwoty dofinansowania.
Poseł Piotr Górnikiewicz zwraca uwagę na lukę prawną dotyczącą formy upoważnień do odstrzału sanitarnego, gdzie brak wymogu formy pisemnej prowadzi do niejasności i problemów finansowych dla kół łowieckich. Pyta, czy resorty planują ujednolicić procedury i rozważają rozwiązania chroniące koła łowieckie przed odpowiedzialnością finansową w sporach o ryczałty.
Poseł Piotr Górnikiewicz interweniuje w sprawie drastycznych ograniczeń w dostępie do podstawowych świadczeń ginekologicznych dla kobiet z niepełnosprawnościami, szczególnie ruchowymi i intelektualnymi. Pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w celu poprawy dostępności gabinetów ginekologicznych i programów profilaktycznych dla tej grupy pacjentek.
Poseł Piotr Górnikiewicz wyraża zaniepokojenie uzależnieniem Polski od importu fosforytów i potencjalnym kryzysem związanym z ich dostępnością. Pyta o analizę ryzyka, plany dywersyfikacji źródeł, rezerwy strategiczne i wsparcie dla odzysku fosforu.
Poseł Piotr Górnikiewicz wyraża zaniepokojenie wykorzystaniem technologii deepfake do manipulacji dowodami w postępowaniach sądowych i wyłudzeń, pytając o działania ministerstw w zakresie weryfikacji autentyczności dowodów cyfrowych, szkoleń dla sędziów i prokuratorów oraz regulacji dotyczących znakowania treści generowanych przez AI. Podkreśla brak systemowych rozwiązań w tym zakresie i podważa zaufanie do wyroków sądowych.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt uchwały Sejmu RP wyraża potępienie dla działań Republiki Litewskiej, które zdaniem wnioskodawców, ograniczają prawa Polaków na Wileńszczyźnie do zachowania tożsamości i tradycji narodowej. Uchwała krytykuje likwidację Gimnazjum im. Longina Komołowskiego w Połukniu, uznając to za przejaw szowinizmu i szkodliwe dla relacji polsko-litewskich. Sejm wzywa Radę Ministrów do podjęcia działań na rzecz poprawy sytuacji Polaków na Litwie, w tym ochrony ich kultury i języka. Uzasadnienie podkreśla dysproporcję w traktowaniu mniejszości litewskiej w Polsce i polskiej na Litwie, wskazując na utrudnienia w funkcjonowaniu polskich szkół i kulturze na Litwie.