Interpelacja nr 15745

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie dramatycznego spadku punktualności PKP Intercity w styczniu 2026 r. oraz kar umownych w ramach umowy PSC Interpelacja nr 15745 do ministra infrastruktury w sprawie dramatycznego spadku punktualności PKP Intercity w styczniu 2026 r. oraz kar umownych w ramach umowy PSC Zgłaszający: Michał Moskal Data wpływu: 03-03-2026 Szanowny Panie Ministrze, na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, zwracam się z interpelacją w sprawie dramatycznego spadku punktualności PKP Intercity w styczniu 2026 r. oraz kar umownych w ramach umowy PSC.

Według oficjalnych danych i branżowych opracowań styczeń 2026 r. był jednym z najgorszych miesięcy pod względem punktualności pociągów PKP Intercity w ostatnich latach – wskaźnik punktualności w rozumieniu dojazdu do stacji końcowej z opóźnieniem nie większym niż 5 minut i 59 sekund spadł do około 50%. Oznacza to, że blisko co drugi pociąg w skali miesiąca dojeżdżał do stacji końcowej z istotnym opóźnieniem, a w wielu przypadkach dochodziło także do całkowitego odwoływania kursów. [1] Dla porównania: • w I kwartale 2025 r. punktualność pociągów PKP Intercity wynosiła 78,9% [2] , • w całym 2025 r.

punktualność na przybyciu wyniosła 76,3% [3] , • średnia punktualność w styczniu w latach 2022–2025 przekraczała 75%. Styczeń 2026 r. oznacza zatem spadek punktualności o ponad 25 punktów procentowych w porównaniu z rokiem poprzednim, co jest bezprecedensowym pogorszeniem jakości usług świadczonych przez państwowego przewoźnika. Jednocześnie media wielokrotnie informowały o paraliżu ruchu dalekobieżnego – odwoływaniu całych serii pociągów oraz wielogodzinnych opóźnieniach, sięgających ponad 200–300 minut, m.in. w rejonie Poznania, Wrocławia i na odcinkach linii kolejowej nr 3 [4][5][6] . Sytuacje te wiązano m.in.

z oblodzeniem sieci trakcyjnej, awariami i niewydolnością zarządzania kryzysowego po stronie spółek kolejowych. Skala utrudnień powodowała, że tysiące pasażerów godzinami oczekiwały na dworcach, często pozbawione rzetelnej informacji pasażerskiej, a w niektórych przypadkach także zapewnienia adekwatnej komunikacji zastępczej [5][6][7] . W dniu 20 stycznia 2026 r. w wyniku awarii sieci trakcyjnej w Zbąszynku odwołano łącznie 76 pociągów, w tym liczne połączenia międzynarodowe i krajowe dalekobieżne [8] . W dniu 25 stycznia 2026 r.

PKP Intercity wydało komunikat o odwołaniu kolejnych dziesiątek połączeń z powodu oblodzenia sieci trakcyjnej na terenie całego kraju [4][5][7] . Zgodnie z brzmieniem umowy PSC zawartej między Ministerstwem Infrastruktury a PKP Intercity ministerstwo może nałożyć kary przewoźnikowi za nienależyte wykonywanie usługi przewozowej.

Katalog kar obejmuje m.in.: • kary za spadek punktualności poniżej progów 90% na wyjeździe i 85% na przybyciu – po 132 680 zł miesięcznie za każde naruszenie, • dodatkowe kary za punktualność poniżej 75% na wyjeździe i przybyciu – po około 14 700 zł miesięcznie, • kary za odwołanie pociągu bez zapewnienia komunikacji zastępczej – około 45 000 zł za każdy odwołany kurs, • kary za odwołanie pociągu z zapewnieniem komunikacji zastępczej – 5 897 zł za każdy odwołany kurs, • kary za przepełnienie pociągu – 6 000–9 000 zł za każde zdarzenie, • kary za nieprawidłowe zestawienie składu – około 6 000 zł za każde zdarzenie, • kary za brak wymaganych wymogów komfortu – około 2 200 zł za każde stwierdzone naruszenie, • kary za brak udzielenia asysty osobie z niepełnosprawnością – około 110 000 zł za każdy przypadek.

W związku z powyższym powstaje uzasadnione pytanie, jaka jest realna skala sankcji finansowych wobec PKP Intercity w sytuacji stycznia 2026 r., gdy: • punktualność na przybyciu spadła do poziomu około 50%, wyraźnie poniżej progów zapisanych w PSC, • liczba odwołanych i wielogodzinnie opóźnionych pociągów dalekobieżnych była wyjątkowo wysoka, • media i pasażerowie informowali o całkowitym wstrzymywaniu ruchu na kluczowych odcinkach sieci.

W mojej ocenie brak jest przejrzystej informacji o tym, jakie dokładnie kary za tak dramatyczny spadek jakości usług zostały faktycznie naliczone, to rodzi poważne wątpliwości co do skuteczności egzekwowania postanowień umowy PSC przez ministra infrastruktury. Jeżeli pomimo najgorszych od lat parametrów punktualności i licznych odwołań pociągów kary byłyby symboliczne lub niższe niż w latach wcześniejszych, oznaczałoby to faktyczne przyzwolenie na drastyczne obniżenie standardu usług kosztem pasażerów.