Interpelacja w sprawie zaopatrzenia jednostek WOT w sprzęt do szkolenia z zakresu samoobrony oraz technik interwencyjnych
Data wpływu: 2026-03-04
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Michał Woś interweniuje w sprawie niedostatecznego wyposażenia jednostek WOT w sprzęt do szkolenia z samoobrony i technik interwencyjnych oraz pyta o plany Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie poprawy tej sytuacji. Podkreśla znaczenie tych umiejętności dla bezpieczeństwa żołnierzy i obywateli w kontekście zagrożeń hybrydowych i działań w terenie zurbanizowanym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaopatrzenia jednostek WOT w sprzęt do szkolenia z zakresu samoobrony oraz technik interwencyjnych Interpelacja nr 15768 do ministra obrony narodowej w sprawie zaopatrzenia jednostek WOT w sprzęt do szkolenia z zakresu samoobrony oraz technik interwencyjnych Zgłaszający: Michał Woś Data wpływu: 04-03-2026 Szanowny Panie Ministrze, w ostatnim czasie zgłosił się do mnie oficer Wojsk Obrony Terytorialnej, zwracając moją uwagę i wskazując na istotne braki w zakresie wyposażenia jednostek WOT w sprzęt do prowadzenia szkoleń z samoobrony oraz braki w dostępności szkoleń z technik interwencyjnych w podległej mu jednostce, jak też innych jednostkach WOT.
Z przekazanych informacji wynika, że mimo rosnących oczekiwań i wymagań wobec żołnierzy – w szczególności w zakresie reagowania kryzysowego, wsparcia służb porządkowych oraz działań w terenie zurbanizowanym – poziom zabezpieczenia sprzętowego do zapewnienia właściwego poziomu szkolenia w zakresie walki wręcz oraz użycia środków przymusu bezpośredniego pozostaje niewystarczający. W wielu armiach państw NATO szkolenia z samoobrony stanowią podstawowy element przygotowania żołnierza.
Przykładowo w Armée de Terre szkolenia z zakresu technik interwencyjnych, walki wręcz oraz użycia pałki teleskopowej i innych środków przymusu bezpośredniego są standardem i prowadzone są systemowo. Żołnierze posiadają nie tylko przygotowanie strzeleckie, lecz również realne kompetencje w zakresie obezwładniania przeciwnika, obrony przed atakiem nożem czy działania w bliskim kontakcie fizycznym. Biorąc pod uwagę obecne wyzwania, jakie stawiane są przed żołnierzami, konieczne jest zapewnienie odpowiedniego zaplecza zarówno szkoleniowego, jak i sprzętowego jednostek, do zadań których należy zapewnienie bezpieczeństwa ludności cywilnej.
W kontekście stale powiększających się zagrożeń hybrydowych, działań nieregularnych, ochrony infrastruktury krytycznej oraz możliwych sytuacji kryzysowych w kraju zasadne wydaje się wzmocnienie kompetencji żołnierzy również w tym obszarze.
Przykładowa lista niezbędnego wyposażenia szkoleniowego: 1) maty treningowe (o zwiększonej grubości) do prowadzenia bezpiecznych ćwiczeń technik rzutów i obaleń; 2) tarcze i worki treningowe do ćwiczeń uderzeń; 3) ochraniacze na przedramiona, golenie, tułów i głowę; 4) kaski ochronne z przyłbicą do symulacji działań interwencyjnych; 5) atrapy pałek teleskopowych (szkoleniowe, bezpieczne); 6) atrapy noży i broni krótkiej do symulacji zagrożeń; 7) kamizelki ochronne typu „RedMan” do realistycznych scenariuszy; 8) kajdanki szkoleniowe (treningowe); 9) sprzęt do symulacji działań w ograniczonej przestrzeni (np.
makiety pomieszczeń); 10) środki do rejestracji i analizy szkolenia (kamery treningowe). Ponadto zasadne wydaje się zwiększenie liczby instruktorów i godzin przeznaczonych na ćwiczenia w tym zakresie. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: 1. Czy Ministerstwo Obrony Narodowej posiada jednolite standardy szkolenia żołnierzy w zakresie samoobrony i technik interwencyjnych? Jeśli tak – to jaki jest poziom efektywności tych szkoleń. 2. Jakie środki finansowe zostały przeznaczone w latach 2023–2025 na zakup wyposażenia do tego rodzaju szkoleń? 3.
Czy planowane są zwiększenie bądź zmiana finansowania w tym zakresie, w szczególności dla jednostek Wojsk Obrony Terytorialnej? 4. Czy MON analizowało rozwiązania stosowane w innych armiach państw NATO, w tym w Armée de Terre, w zakresie obowiązkowego szkolenia z walki wręcz i technik obezwładniania? 5. Czy rozważane jest wprowadzenie systemowego, certyfikowanego programu szkoleniowego obejmującego walkę wręcz, obronę przed nożem, użycie pałki teleskopowej oraz techniki zatrzymań? 6. Czy przeprowadzany jest centralny audyt potrzeb sprzętowych jednostek w zakresie szkolenia z samoobrony? Jeśli tak, jakie wnioski z niego wynikają? 7.
W jakim terminie MON planuje uzupełnienie braków zgłaszanych przez dowódców jednostek? Zwracam uwagę, że skuteczność żołnierza nie może opierać się wyłącznie na wyszkoleniu strzeleckim. Jednym z fundamentalnych zadań Wojsk Obrony Terytorialnej jest obrona lokalnej ludności w sytuacjach zagrożenia. Mając na uwadze również obecną sytuację geopolityczną – w sytuacjach kontaktu bezpośredniego, zwłaszcza podczas działań w terenie zurbanizowanym lub przy wsparciu służb cywilnych – umiejętność skutecznego i proporcjonalnego użycia siły fizycznej ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa zarówno żołnierzy, jak i obywateli.
Posłowie pytają Ministra Sprawiedliwości o nieprawidłowości w Okręgowym Ośrodku Wychowawczym w Pszczynie-Łące, w tym o sprawowanie opieki nad nieletnimi przez osoby pod wpływem alkoholu i o powołanie osoby pełniącej obowiązki dyrektora. Żądają wyjaśnień dotyczących procedur, kryteriów oraz ewentualnych rekomendacji politycznych przy obsadzie stanowiska.
Poseł kwestionuje rzetelność i obiektywizm raportu Komisji do spraw wyjaśnienia mechanizmów represji wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarzucając mu ideologiczny charakter i wykorzystywanie środków publicznych do celów politycznych. Pyta o koszty przygotowania raportu i szczegółowe informacje dotyczące wynagrodzeń oraz merytorycznej wartości dokumentu.
Posłowie interweniują w sprawie uciążliwego hałasu generowanego przez nowo otwarty odcinek drogi ekspresowej S1 w Jawiszowicach, który negatywnie wpływa na życie mieszkańców. Domagają się natychmiastowych działań interwencyjnych ze strony Ministerstwa Infrastruktury, bez czekania na wyniki analizy porealizacyjnej.
Poseł Michał Woś interweniuje w sprawie problemów komunikacyjnych w rejonie węzła "Żory" na autostradzie A1 oraz drogi wojewódzkiej nr 935, domagając się kompleksowej przebudowy węzła, nadania DW935 statusu drogi krajowej i rozbudowy do parametrów drogi klasy GP. Pyta o plany i analizy ministerstwa w tym zakresie oraz możliwość finansowania inwestycji ze środków krajowych.
Poseł pyta o możliwość utworzenia Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w Raciborzu, argumentując to potrzebami lokalnego środowiska i brakiem możliwości kontynuacji edukacji muzycznej na wyższym poziomie w regionie. Wyraża nadzieję na wsparcie ministerstwa w realizacji tego projektu, który miałby pozytywny wpływ na edukację i kulturę w regionie.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie działań Sił Zbrojnych RP na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa, szczególnie na polskich obszarach morskich i w rejonie Morza Bałtyckiego. Wprowadza zmiany w ustawach dotyczących ochrony granicy państwowej, Straży Granicznej, zasad użycia Sił Zbrojnych poza granicami państwa oraz Żandarmerii Wojskowej. Nowelizacja ma zapewnić skuteczniejszą obronę powietrzną, ochronę infrastruktury krytycznej na morzu (np. Baltic Pipe, morskie farmy wiatrowe) oraz wzmocnienie współpracy z sojusznikami w ramach NATO. Zmiany dotyczą m.in. procedur podejmowania decyzji o użyciu broni, uprawnień dowódców okrętów wojennych i statków powietrznych oraz zasad użycia sił zbrojnych poza granicami kraju.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie działań Sił Zbrojnych RP, szczególnie na obszarach morskich i w rejonie Morza Bałtyckiego, w obliczu zagrożeń ze strony Federacji Rosyjskiej. Ustawa ma umożliwić Siłom Zbrojnym prowadzenie szerszego zakresu operacji, zarówno w kraju, jak i za granicą, w celu monitorowania, odstraszania i reagowania na zagrożenia, zwłaszcza te skierowane przeciwko infrastrukturze krytycznej. Nowe przepisy rozszerzają również możliwości użycia sił zbrojnych w ramach samoobrony, zgodnie z prawem międzynarodowym, oraz doprecyzowują zasady użycia broni przez jednostki pływające Marynarki Wojennej i statki powietrzne Sił Zbrojnych RP.
Projekt uchwały Sejmu wzywa Radę Ministrów do przejęcia terenu przy ul. Belwederskiej 49 w Warszawie (obecnie użytkowanego przez Ambasadę Federacji Rosyjskiej), argumentując to potrzebą wzmocnienia ochrony kontrwywiadowczej i antydronowej kluczowych obiektów państwowych (MON, Belweder, kompleks Prezesa Rady Ministrów). Uzasadnienie wskazuje na nasilającą się agresję hybrydową i zagrożenie ze strony sąsiedztwa Ambasady Rosyjskiej. Przejęcie ma nastąpić z poszanowaniem Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych. Celem jest zwiększenie bezpieczeństwa państwa w obliczu współczesnych zagrożeń.