Interpelacja w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo
Data wpływu: 2026-03-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o odpowiedzialność karną za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo, zwracając uwagę na masowy charakter tego zjawiska i wątpliwości co do skuteczności obecnych przepisów. Interpelacja dotyczy działań prokuratury w takich przypadkach oraz ewentualnych zmian legislacyjnych w celu skuteczniejszego ścigania tego typu czynów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo Interpelacja nr 15813 do ministra sprawiedliwości w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo Zgłaszający: Monika Rosa, Jolanta Niezgodzka, Dorota Łoboda, Alicja Łepkowska-Gołaś Data wpływu: 06-03-2026 Szanowny Panie Ministrze, w związku z doniesieniami medialnymi dotyczącymi masowego rozpowszechniania w przestrzeni internetowej nagrania wideo dokumentującego akt zabójstwa, do którego doszło w miejscowości Kadłub, zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą działań podejmowanych przez organy wymiaru sprawiedliwości wobec zjawiska wtórnego rozpowszechniania materiałów dokumentujących najpoważniejsze przestępstwa.
Z przekazów medialnych oraz informacji docierających do mojego biura poselskiego wynika, że przedmiotowe nagranie jest intensywnie przesyłane pomiędzy użytkownikami Internetu za pośrednictwem komunikatorów oraz platform mediów społecznościowych. Zjawisko to ma charakter masowy i dynamiczny, a jego skala rodzi poważne wątpliwości co do skuteczności obecnych instrumentów prawnokarnych w reagowaniu na tego rodzaju zachowania.
Rozpowszechnianie materiałów przedstawiających akt pozbawienia życia człowieka nie jest wyłącznie problemem natury etycznej czy obyczajowej, lecz może prowadzić do wtórnej wiktymizacji ofiar, utrwalania przemocy w przestrzeni publicznej oraz naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego. W tym kontekście istotne jest pytanie, czy i w jakim zakresie tego rodzaju działania mogą i powinny podlegać odpowiedzialności karnej, niezależnie od odpowiedzialności sprawcy pierwotnego czynu.
W debacie publicznej pojawiają się wątpliwości, czy obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w wystarczającym stopniu uwzględniają specyfikę cyfrowego, masowego rozpowszechniania treści dokumentujących przemoc oraz czy organy ścigania dysponują jednoznacznymi podstawami do kwalifikowania takich zachowań jako czynów zabronionych. W szczególności wskazuje się na możliwość rozważania kwalifikacji prawnych obejmujących m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok, naruszenie czci lub pamięci osoby zmarłej, bądź inne przestępstwa - w zależności od okoliczności konkretnego przypadku.
Jednocześnie powstaje pytanie, czy obecny stan prawny pozwala na skuteczne przeciwdziałanie temu zjawisku, czy też konieczne jest rozważenie zmian legislacyjnych lub wypracowanie jednolitych wytycznych dla prokuratur w zakresie kwalifikacji prawnej i ścigania tego rodzaju czynów. Zjawisko to nie powinno bowiem pozostawać poza realną reakcją państwa.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy prokuratura prowadzi lub prowadziła postępowania dotyczące odpowiedzialności karnej osób rozpowszechniających w Internecie nagrania dokumentujące zabójstwo lub inne najpoważniejsze przestępstwa? Jeżeli tak, proszę o wskazanie liczby takich spraw oraz stosowanych kwalifikacji prawnych. Jakie możliwości prawne, w ocenie Ministerstwa Sprawiedliwości, dają obecnie obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w zakresie ścigania zachowań polegających na rozpowszechnianiu materiałów przedstawiających akt zabójstwa?
Czy w praktyce prokuratorskiej rozważane są kwalifikacje prawne obejmujące m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok lub inne przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu i czci osób zmarłych w odniesieniu do takich zachowań? Czy Ministerstwo Sprawiedliwości opracowało lub planuje opracować wytyczne lub rekomendacje dla prokuratorów dotyczące kwalifikacji prawnej i ścigania czynów polegających na rozpowszechnianiu drastycznych materiałów dokumentujących przestępstwa?
Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skuteczności obowiązujących przepisów prawa karnego w przeciwdziałaniu wtórnemu rozpowszechnianiu materiałów dokumentujących przemoc? Czy rozważane są zmiany legislacyjne mające na celu doprecyzowanie lub wzmocnienie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie tego rodzaju treści, tak aby zjawisko to nie pozostawało bezkarne?
Posłowie kwestionują zasady podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności in vitro na lata 2024-2028, wskazując na nieproporcjonalnie duże finansowanie podmiotów prywatnych kosztem publicznych. Domagają się ujawnienia kryteriów i algorytmu podziału środków oraz zapewnienia transparentności i równych warunków dla wszystkich realizatorów programu.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie gwałtownym spadkiem zainteresowania programem "Czyste Powietrze" po zmianach w 2025 r., pytając o działania naprawcze i dostępność programu dla osób o niskich dochodach. Krytykują obecne tempo realizacji programu i wnoszą o poprawę jego efektywności oraz ochronę beneficjentów przed nieuczciwymi wykonawcami.
Posłowie pytają o dalsze losy pilotażu usług farmaceuty w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, który ma się zakończyć 30 czerwca 2026 r. Wyrażają zaniepokojenie brakiem jasności co do przyszłości programu i koniecznością zapewnienia ciągłości dostępu do świadczeń dla pacjentek.
Interpelacja dotyczy przypadku pacjentki w ciąży, której odmówiono aborcji mimo poważnych problemów zdrowotnych, co budzi wątpliwości co do stosowania wytycznych Ministerstwa Zdrowia. Posłowie pytają o ocenę postępowania szpitala, planowane działania nadzorcze i ochronę praw pacjentek.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o stanowisko w sprawie wprowadzenia ogólnokrajowego programu profilaktycznego wykrywania tętniaków mózgowych z wykorzystaniem badań tomograficznych, argumentując to potencjalnym ratowaniem życia i korzyściami ekonomicznymi. Domagają się rozważenia wprowadzenia programu pilotażowego oraz zabezpieczenia środków finansowych na ten cel.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w Kodeksie postępowania karnego, modyfikując katalog przestępstw, w których możliwe jest stosowanie określonych procedur. Zmiany te dotyczą przestępstw wymienionych w rozdziałach XVI i XVII Kodeksu karnego oraz szeregu innych artykułów. Dodatkowo, ustawa zawiera przepisy przejściowe regulujące postępowanie w sprawach wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, a także określa datę wejścia w życie ustawy na 14 dni po jej ogłoszeniu.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji Umowy między Polską a Ukrainą o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanej w 2025 roku. Celem Umowy jest usprawnienie wykrywania, zapobiegania i zwalczania przestępczości poprzez stworzenie lepszych ram prawnych. Umowa ma zastąpić dotychczasową umowę z 1999 roku, która okazała się niewystarczająca w obliczu nowych metod popełniania przestępstw. Nowa umowa uwzględnia także zwiększoną migrację z Ukrainy do Polski i związane z tym ryzyko wzrostu przestępczości.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Projekt ustawy ma na celu zaostrzenie ochrony gatunków zwierząt zagrożonych wyginięciem poprzez wprowadzenie całkowitego zakazu importu trofeów myśliwskich niektórych gatunków, w tym słonia afrykańskiego, lwa afrykańskiego, żyrafy i nosorożca białego południowego. Nowe przepisy penalizują wprowadzanie tych okazów na terytorium Polski, przewidując karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Wyjątki od zakazu dotyczą ogrodów zoologicznych i instytucji naukowych. Uzasadnieniem jest dążenie do ochrony bioróżnorodności, zapobieganie polowaniom na trofea, które negatywnie wpływają na populacje zwierząt, oraz implementacja zasady ostrożności w polityce ochrony środowiska.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek zawartych w uchwale Senatu. Zmiana dotyczy wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi. Celem jest usprawnienie i poszerzenie zakresu wymiany informacji w celu zwalczania przestępczości.