Interpelacja w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN
Data wpływu: 2026-03-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy doboru technologii i partnerów w programie systemu antydronowego SAN, kwestionując stopień wykorzystania polskich rozwiązań i potencjalne ryzyka związane z zależnością od zagranicznych dostawców. Posłowie pytają o kryteria wyboru komponentów, udział krajowych firm i mechanizmy nadzoru nad partnerami projektu, dążąc do zapewnienia suwerenności serwisowej i odporności łańcucha dostaw.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN Interpelacja nr 15847 do ministra aktywów państwowych, ministra obrony narodowej w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN Zgłaszający: Jarosław Krajewski, Małgorzata Wassermann, Michał Kowalski, Wojciech Michał Zubowski, Filip Kaczyński, Małgorzata Golińska, Magdalena Filipek-Sobczak, Agnieszka Anna Soin, Waldemar Andzel, Tomasz Zieliński Data wpływu: 09-03-2026 Szanowny Panie Premierze, Szanowny Panie Ministrze, w dniu 30 stycznia 2026 r.
w Kobyłce podpisano umowy dotyczące dostawy systemów przeciwlotniczych SAN z możliwością zwalczania bezzałogowych systemów powietrznych. Po stronie państwa umowę zawarła Agencja Uzbrojenia, a po stronie wykonawczej wskazano konsorcjum z udziałem PGZ SA oraz Kongsberg Defence & Aerospace, przy czym MON i wykonawcy informowali także o kluczowej roli polskiej spółki Advanced Protection Systems SA (APS) w integracji i elementach systemu. Z komunikatów rządowych wynika, że program obejmuje 18 baterii, 52 plutony ogniowe, 18 plutonów dowodzenia oraz łącznie 703 pojazdy (ok. 400 na podwoziach Jelcz i ok.
300 na platformie Legwan), a wartość zamówienia podawano jako około 15 mld zł netto, przy deklarowanym finansowaniu m.in. z pożyczki SAFE. Jednocześnie w materiałach informacyjnych podawano, że w skład systemu wchodzą m.in. armata 35 mm (PIT-RADWAR), armata 30 mm (Kongsberg), wielolufowy karabin maszynowy 12,7 mm (ZM Tarnów), pociski 70 mm (APKWS), elementy rozpoznania oraz stacje radiolokacyjne (FIELDctrl Ultra/Follow – APS), a na szczeblu wsparcia dodatkowe sensory radiolokacyjne Xenta-M.
W dyskusji eksperckiej pojawiły się pytania, czy dobór niektórych komponentów, w tym 30 mm i określonych radarów, maksymalizuje potencjał polskich rozwiązań oraz czy struktura partnerów projektu minimalizuje ryzyka zależności łańcucha dostaw i ograniczeń eksportowych. Wątpliwości budzą także inne kwestie, w tym maksymalizacja udziału polskich rozwiązań. MON deklaruje dominujący udział krajowego przemysłu, jednak w kluczowych elementach wskazywani są także partnerzy zagraniczni, co powoduje, że nie jest publicznie jasne, które krytyczne technologie uznano za niedostępne w kraju i dlaczego.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Jaką wartość (w podziale na lata) mają umowy w programie SAN oraz jaki jest harmonogram dostaw poszczególnych modułów bateryjnych i osiągania gotowości operacyjnej – w zakresie możliwym do ujawnienia? Czy realizacja programu SAN jest w zupełności uzależniona od pozyskania środków z programu SAFE? Czy gdyby pozyskanie środków z tego źródła zawiodło MON planuje przeznaczenie na program SAN środków z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych?
Jaki jest szacunkowy udział wartościowy i procentowy przypadający na wykonawców krajowych i zagranicznych, w tym w szczególności na: PGZ SA/spółki PGZ SA, APS SA, Kongsberg oraz dostawców radarów Xenta-M? Ile egzemplarzy i jakich klas sensorów (w szczególności: armat 30 mm, armat 35 mm, radarów Xenta-M, stacji FIELDctrl, środków walki elektronicznej oraz platform MEROPS) przewidziano na 18 baterii? Jakie kryteria przesądziły o wyborze zagranicznego rozwiązania w segmencie 30 mm oraz czy sporządzono porównanie z rozwiązaniami krajowymi lub możliwymi do krajowej adaptacji?
Czy MON analizował możliwość wykorzystania lub rozwoju krajowej wieży ZSSW-30 jako potencjalnego odpowiednika (po modyfikacjach) dla potrzeb C-UAS – z uwagi na deklarowaną obsługę amunicji programowalnej i dojrzałość wdrożeniową? Jeśli tak – jakie były wnioski? Jeśli nie – z jakich powodów nie wykonano takiej analizy? W odniesieniu do radaru Xenta-M: na jakiej podstawie oceniono, że parametry (w tym deklarowane przez producenta pokrycie elewacji 60°) są wystarczające dla scenariuszy zagrożeń dronowych i jakie inne rozwiązania systemowe kompensują ograniczenia w elewacji? Dlaczego w tym zakresie nie zdecydowano się na inne rozwiązania?
Jakie mechanizmy weryfikacji i nadzoru zastosowano wobec partnerów i podwykonawców w zakresie: cyberbezpieczeństwa, dostępu do informacji niejawnych, integralności łańcucha dostaw, a także możliwości serwisowania systemu w warunkach kryzysu lub wojny – w reżimie ustawy o ochronie informacji niejawnych? Czy wobec spółki Advanced Protection Systems SA dokonano procedury due-diligence pod kątem finansowo-prawnym celem zabezpieczenia realizacji programu?
Posłowie pytają o umowy i wydatki Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ) na usługi doradcze, konsultingowe i prawne po zmianie władzy w grudniu 2023 roku. Domagają się szczegółowych informacji o umowach, kosztach oraz procedurach związanych z zamawianiem usług doradczych w PGZ.
Posłowie pytają o szczegółowe dane dotyczące wpływów z daniny solidarnościowej w latach 2019-2026, w tym o planowane wpływy, koszty poboru, liczbę płatników oraz ewentualne plany zmian w ustawie. Chcą wiedzieć, jak efektywnie ministerstwo zarządzało poborem tej daniny i jakie działania podejmowało w celu zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania.
Posłowie pytają o zasadność planowanej sprzedaży aktywów energetycznych JSW KOKS SA, kwestionując jej wpływ na bezpieczeństwo energetyczne spółki i państwa oraz stabilność zatrudnienia. Wyrażają obawy co do konsekwencji ekonomicznych i strategicznych tej decyzji dla regionu i konkurencyjności spółki.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie sytuacją Fabryki Broni "Łucznik" Radom, która wkrótce zakończy realizację zamówień i może stanąć w obliczu przestoju produkcyjnego. Pytają ministrów o przyczyny opóźnień w zatwierdzaniu nowego wariantu karabinu Grot i o planowane działania mające na celu zabezpieczenie przyszłości fabryki oraz współpracujących z nią firm.
Interpelacja dotyczy dochodów budżetu państwa z podatku od niektórych instytucji finansowych w latach 2016-2026, pytając o strukturę, łączną kwotę wpływów i plany zmian w ustawie. Poseł oczekuje szczegółowej analizy i informacji na temat tego podatku oraz ewentualnych planowanych zmian.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.
Projekt ustawy dotyczy szczególnych zasad realizacji inwestycji w zakresie bezpieczeństwa i obronności w ramach Krajowego Planu Odbudowy. Dodatkowe sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej odnosi się do poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu projektu. Poprawka ta ma na celu dodanie do katalogu osób, których dotyczą przepisy ustawy, osoby zatrudnione w administracji rządowej. Zmiana ta ma zapewnić kompleksowe objęcie osób zaangażowanych w realizację inwestycji.