Interpelacja w sprawie pogarszającej się sytuacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działań Ministerstwa Zdrowia, które w praktyce prowadzą do dalszego ograniczania dostępności opieki okołoporodowej w Polsce
Data wpływu: 2026-03-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działaniami Ministerstwa Zdrowia, które prowadzą do ograniczenia dostępności opieki okołoporodowej. Pyta o likwidacje oddziałów, plany zwiększenia finansowania i mechanizmy wsparcia gotowości porodówek.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie pogarszającej się sytuacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działań Ministerstwa Zdrowia, które w praktyce prowadzą do dalszego ograniczania dostępności opieki okołoporodowej w Polsce Interpelacja nr 15900 do ministra zdrowia w sprawie pogarszającej się sytuacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działań Ministerstwa Zdrowia, które w praktyce prowadzą do dalszego ograniczania dostępności opieki okołoporodowej w Polsce Zgłaszający: Barbara Bartuś Data wpływu: 11-03-2026 Polska znajduje się dziś w głębokim kryzysie demograficznym, który powinien skłaniać państwo do szczególnej troski o system opieki nad kobietą w ciąży oraz nad rodzącymi matkami.
Dostępność bezpiecznej i stabilnej opieki okołoporodowej jest jednym z podstawowych warunków budowania poczucia bezpieczeństwa rodzin oraz podejmowania decyzji o posiadaniu dzieci. Tymczasem w wielu regionach kraju obserwujemy proces odwrotny – systematyczne ograniczanie liczby oddziałów położniczych, szczególnie w szpitalach powiatowych. W efekcie kobiety w ciąży coraz częściej zmuszone są do pokonywania znacznych odległości, aby uzyskać dostęp do specjalistycznej opieki medycznej w czasie porodu.
Jedną z głównych przyczyn tej sytuacji jest niedostosowanie systemu finansowania świadczeń okołoporodowych do realnych kosztów funkcjonowania oddziałów położniczych. Dyrektorzy wielu szpitali powiatowych wskazują, że przy obecnych wycenach świadczeń oddział położniczy musiałby przyjmować ponad 1000 porodów rocznie, aby jego działalność nie generowała strat finansowych. W większości powiatów jest to liczba całkowicie nierealna do osiągnięcia. W praktyce oznacza to, że państwo oczekuje od szpitali utrzymywania oddziałów niezbędnych dla bezpieczeństwa zdrowotnego kobiet, jednocześnie nie zapewniając adekwatnego finansowania ich funkcjonowania.
Szczególnie niepokojące są także działania polegające na przygotowywaniu tzw. map funkcjonowania oddziałów położniczych, w których wskazuje się próg liczby porodów (np. 400 rocznie) jako podstawę do podejmowania decyzji o dalszym funkcjonowaniu oddziału. Tego rodzaju podejście budzi poważne wątpliwości, ponieważ w praktyce może prowadzić do systemowej likwidacji porodówek w mniejszych ośrodkach zamiast do ich wsparcia. Oddział położniczy nie jest zwykłą działalnością usługową, której sens funkcjonowania można oceniać wyłącznie w kategoriach rachunku ekonomicznego.
Jest on elementem systemu bezpieczeństwa zdrowotnego państwa, który powinien gwarantować dostęp do opieki medycznej niezależnie od miejsca zamieszkania. Dlatego szczególne zaniepokojenie budzi również kierunek zmian legislacyjnych, w tym rozporządzenie z dnia 15 stycznia 2026 r. dotyczące realizacji świadczenia opieki okołoporodowej przez położne w izbach przyjęć oraz szpitalnych oddziałach ratunkowych. Rozwiązania te mogą w praktyce prowadzić do zastępowania pełnoprawnej opieki szpitalnej rozwiązaniami o charakterze zastępczym, które nie zapewniają porównywalnego poziomu bezpieczeństwa medycznego.
W wielu obszarach funkcjonowania państwa stosuje się mechanizmy finansowania gotowości do działania, a nie wyłącznie realizacji konkretnych usług. Tak dzieje się m.in. w systemie bezpieczeństwa publicznego, gdzie jednostki ratownicze otrzymują wsparcie finansowe za utrzymywanie gotowości operacyjnej. Podobny mechanizm powinien funkcjonować również w ochronie zdrowia – w szczególności w odniesieniu do oddziałów położniczych, których obecność w danym regionie jest kwestią bezpieczeństwa kobiet i noworodków.
W sytuacji pogłębiającego się kryzysu demograficznego polityka państwa powinna koncentrować się na wzmacnianiu systemu opieki okołoporodowej, a nie na tworzeniu warunków prowadzących do dalszej likwidacji porodówek. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Ile oddziałów położniczych zostało zlikwidowanych w Polsce w latach 2020–2025 w rozbiciu na poszczególne lata oraz od początku 2026 roku? Proszę o przedstawienie danych w podziale na województwa.
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie wyceny świadczeń ginekologiczno-położniczych tak, aby funkcjonowanie oddziałów położniczych w szpitalach powiatowych było finansowo możliwe? Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie mechanizmu finansowania gotowości oddziałów położniczych, tak aby szpitale otrzymywały wsparcie finansowe za utrzymywanie infrastruktury i personelu niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa rodzącym kobietom? Jakie są rzeczywiste założenia tzw. mapy funkcjonowania oddziałów położniczych, w tym kryteria liczby porodów, które mogą decydować o dalszym funkcjonowaniu oddziałów?
Posłowie zwracają uwagę na przestarzałą definicję urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która nie uwzględnia współczesnej infrastruktury rekreacyjnej w lasach, co skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Pytają, czy ministerstwo dostrzega ten problem i rozważa zmianę przepisów w celu uwzględnienia aktualnych potrzeb w zakresie udostępniania lasów społeczeństwu.
Posłanka Barbara Bartuś pyta o konkretne działania rządu w sprawie umowy handlowej UE-Mercosur, wskazując na brak realnych zabezpieczeń dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Wyraża obawę o nieuczciwą konkurencję i destabilizację rynku rolnym w związku z niższą standardami produkcji w krajach Mercosur.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie spadającą liczbą kontraktów NFZ na leczenie uzdrowiskowe dzieci w Ciechocinku, co zagraża funkcjonowaniu placówki specjalizującej się w leczeniu chorób dróg oddechowych. Pytają ministra zdrowia o planowane działania wspierające ten rodzaj leczenia.
Posłanka Barbara Bartuś interweniuje w sprawie zakłóceń w funkcjonowaniu Funduszu Sprawiedliwości, które doprowadziły do ograniczenia lub zawieszenia działalności ośrodków pomocy pokrzywdzonym przestępstwem z powodu opóźnień w rozstrzygnięciu konkursów. Pyta o przyczyny opóźnień, trudności w ministerstwie, powierzenie oceny ofert podmiotowi zewnętrznemu oraz planowane działania naprawcze.
Interpelacja dotyczy sytuacji prawnej i finansowej Telewizji Polskiej i Polskiego Radia w likwidacji, kwestionując przedłużający się stan likwidacji i domagając się informacji o postępie likwidacji, wykorzystaniu środków publicznych oraz przyszłości tych mediów. Posłanka wyraża zaniepokojenie brakiem pluralizmu i nierównomiernym przedstawianiem aktywności organów państwa.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży w 2024 roku. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania podejmowane przez Radę Ministrów w zakresie realizacji ustawy, bazując na danych i opiniach uzyskanych od różnych ministerstw, instytucji i urzędów. Celem sprawozdania jest ocena realizacji przepisów ustawy w 2024 roku, a także pokazanie wysiłków Rady Ministrów w poprawie traktowania macierzyństwa, rozumienia kobiet w ciąży i dostępu do zabiegów przerywania ciąży w sytuacjach tego wymagających. Dokument zawiera informacje dotyczące rozwoju demograficznego Polski, opieki prenatalnej, wsparcia materialnego dla kobiet w ciąży, dostępu do metod planowania rodziny, badań prenatalnych, pomocy uczennicom w ciąży, edukacji młodzieży, procedur przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu respektowania przepisów ustawy.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Dokument to Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w 2023 roku ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Zawiera szczegółowe informacje o rozwoju demograficznym Polski, opiece prenatalnej i medycznej nad kobietami w ciąży, wsparciu materialnym dla kobiet w trudnej sytuacji, dostępie do metod planowania rodziny oraz edukacji młodzieży w tym zakresie. Sprawozdanie analizuje także dane dotyczące zabiegów przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu przestrzegania przepisów ustawy.