Interpelacja w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na okulary korekcyjne wykorzystywane w działalności gospodarczej
Data wpływu: 2026-03-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Janusz Kowalski pyta o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na okulary korekcyjne dla przedsiębiorców, szczególnie w kontekście pracy przy komputerze. Podkreśla niespójność obecnych przepisów, gdzie pracodawcy mogą finansować okulary dla pracowników, a przedsiębiorcy nie mogą ich odliczyć.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na okulary korekcyjne wykorzystywane w działalności gospodarczej Interpelacja nr 15906 do ministra finansów i gospodarki w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na okulary korekcyjne wykorzystywane w działalności gospodarczej Zgłaszający: Janusz Kowalski Data wpływu: 12-03-2026 W praktyce stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych organy podatkowe co do zasady uznają, że wydatki na zakup okularów korekcyjnych nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej ani odliczone w ramach podatku PIT.
W wydawanych interpretacjach indywidualnych wskazuje się, że tego rodzaju wydatek ma charakter osobisty, związany przede wszystkim z ochroną zdrowia podatnika, a nie z osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej. W konsekwencji przyjmuje się, że brak jest wystarczającego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem wydatku na okulary korekcyjne a uzyskiwanymi przychodami. Stanowisko to budzi jednak wątpliwości w kontekście realiów prowadzenia współczesnej działalności gospodarczej.
W wielu branżach wykonywanie obowiązków zawodowych wiąże się z wielogodzinną pracą przy komputerze i korzystaniem z monitora ekranowego, a możliwość wykonywania pracy jest w praktyce uzależniona od korzystania z okularów korekcyjnych. W świetle powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: Czy w Ministerstwie Finansów prowadzone są analizy dotyczące możliwości zmiany przepisów podatkowych w taki sposób, aby wydatki na okulary korekcyjne wykorzystywane podczas wykonywania działalności gospodarczej – w szczególności przy pracy z monitorem ekranowym – mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów?
Czy Ministerstwo Finansów planuje podjęcie działań legislacyjnych lub interpretacyjnych w celu doprecyzowania zasad kwalifikowania – na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych – wydatków ponoszonych przez osoby prowadzące działalność gospodarczą na zakup okularów korekcyjnych wykorzystywanych podczas wykonywania obowiązków zawodowych, w szczególności w sytuacji, gdy charakter działalności wymaga wielogodzinnej pracy przy monitorze ekranowym?
Czy Ministerstwo Finansów posiada dane dotyczące liczby interpretacji indywidualnych wydanych w ostatnich latach w sprawach dotyczących zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na okulary korekcyjne przez osoby prowadzące działalność gospodarczą? Czy w ocenie Ministerstwa Finansów obecna praktyka interpretacyjna organów podatkowych jest spójna z zasadą równości podatników, biorąc pod uwagę, że pracodawcy mogą finansować pracownikom okulary korygujące wzrok związane z pracą przy monitorze ekranowym, podczas gdy przedsiębiorcy wykonujący analogiczne obowiązki nie mogą zaliczyć takiego wydatku do kosztów uzyskania przychodów?
Czy Ministerstwo Finansów dopuszcza możliwość uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków na okulary korekcyjne w sytuacji, gdy zostały one zalecone przez lekarza medycyny pracy lub specjalistę w związku z wykonywaniem określonych obowiązków zawodowych w ramach działalności gospodarczej?
Poseł Janusz Kowalski kwestionuje brak precyzji w przepisach dotyczących dostępu podmiotów publicznych do danych z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), wyrażając obawę o ochronę danych przedsiębiorców. Pyta o konkretny zakres danych udostępnianych podmiotom innym niż KAS oraz o mechanizmy kontroli i nadzoru nad tym dostępem.
Poseł Janusz Kowalski pyta o funkcjonowanie pełnomocnictw w postępowaniach podatkowych, szczególnie w kontekście interpretacji pełnomocnictwa szczególnego i ogólnego. Zwraca uwagę na potrzebę wprowadzenia pełnomocnictwa "rodzajowego" obejmującego określone kategorie spraw podatkowych i pyta o plany legislacyjne Ministerstwa Finansów w tym zakresie.
Poseł pyta o interpretację ulgi termomodernizacyjnej w kontekście wydatków na modernizację dachu, kwestionując zawężające podejście organów podatkowych, które wyklucza z ulgi elementy pokrycia dachowego. Domaga się doprecyzowania przepisów i analizy wpływu obecnej interpretacji na efektywność ulgi.
Poseł pyta o interpretację i zakres wyłączenia odpowiedzialności karnej skarbowej za brak przesłania faktury do KSeF z przyczyn technicznych innych niż formalna awaria oraz o zgodność obecnych regulacji z Konstytucją RP. Kwestionuje przeniesienie ryzyka technicznego działania obowiązkowego systemu na podatników i pyta o potencjalną odpowiedzialność Skarbu Państwa.
Przedstawiony fragment dokumentu dotyczy sprawozdania Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju o uchwale Senatu w sprawie ustawy zmieniającej ustawę o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Komisje rozpatrzyły uchwałę Senatu i rekomendują Sejmowi przyjęcie większości poprawek zawartych w uchwale, odrzucając jedynie poprawki nr 3 i 14. Celem zmian jest prawdopodobnie uproszczenie i deregulacja przepisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ułatwiając przedsiębiorcom funkcjonowanie.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, przekazujące uchwały Senatu dotyczące szeregu ustaw po ich rozpatrzeniu. Dotyczą one m.in. niekaralności obywateli walczących po stronie Ukrainy, obrotu towarami strategicznymi, zmian w CEIDG, ochronie zabytków, Prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, Prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Pismo wskazuje, że przyjęcie poprawek Senatu może skutkować koniecznością wprowadzenia zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w treści ustaw. Celem jest uwzględnienie stanowiska Senatu w procedurze legislacyjnej oraz dostosowanie ostatecznego brzmienia ustaw.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie dobrowolności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Nowelizacja ma na celu odciążenie tych podmiotów od kosztów związanych z wdrożeniem i funkcjonowaniem obowiązkowego KSeF, który według wnioskodawców stanowi dodatkowe obciążenie i ryzyko dla najmniejszych firm. Autorzy argumentują, że KSeF jest niedopracowany, zagraża stabilności gospodarki i narusza zasadę zaufania do przedsiębiorcy. Zmiana ta ma być trwała i niezależna od czasowych zwolnień, przywracając stan zgodny z prawem UE, które chroni dobrowolność wyboru formy faktury.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie Ordynacja Podatkowa oraz w szeregu innych ustaw podatkowych, mające na celu uszczelnienie systemu podatkowego, usprawnienie kontroli podatkowych i postępowań podatkowych oraz dostosowanie przepisów do aktualnych potrzeb i praktyki. Kluczowe zmiany obejmują m.in. modyfikacje zasad dotyczących nadpłat podatkowych, terminy zwrotów, procedury zaliczania wpłat, a także definicje i obowiązki związane ze schematami podatkowymi (MDR). Celem zmian jest m.in. zwiększenie efektywności poboru podatków, ograniczenie możliwości unikania opodatkowania oraz zapewnienie większej jasności i spójności przepisów podatkowych. Nowelizacja ma także na celu dostosowanie polskich przepisów do prawa Unii Europejskiej w zakresie raportowania schematów podatkowych.
Projekt ustawy wprowadza obowiązek stosowania kas rejestrujących przez przewoźników i operatorów publicznego transportu zbiorowego wykonujących przewozy w transporcie kolejowym od 1 kwietnia 2027 roku. Dodatkowo, warunek otrzymania dopłaty (z art. 55 ust. 11 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym) będzie stosowany wobec tych podmiotów również od 1 kwietnia 2027 roku. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po ogłoszeniu, ale z mocą wsteczną od 1 stycznia 2026 r. Ma to na celu uszczelnienie systemu rozliczeń i ewidencji w transporcie kolejowym.