Interpelacja w sprawie funkcjonowania instytucji pełnomocnictw w postępowaniach podatkowych

Obowiązujące przepisy Ordynacji podatkowej przewidują kilka rodzajów pełnomocnictw wykorzystywanych w relacjach podatników z organami podatkowymi. Należą do nich pełnomocnictwo ogólne, pełnomocnictwo szczególne, pełnomocnictwo do doręczeń oraz pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji.

Zgodnie z obowiązującą konstrukcją prawną pełnomocnictwo szczególne umożliwia działanie w konkretnej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego i co do zasady składane jest do akt danej sprawy. W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której organy podatkowe uznają, że pełnomocnictwo tego rodzaju może odnosić się wyłącznie do ściśle określonego postępowania lub czynności procesowej. W konsekwencji pojawiają się przypadki kwestionowania pełnomocnictw udzielanych np. do wszystkich spraw dotyczących określonego podatku, jeżeli nie zostały one powiązane z konkretnym postępowaniem lub kontrolą.

Z drugiej strony alternatywą dla pełnomocnictwa szczególnego pozostaje pełnomocnictwo ogólne, które obejmuje wszystkie sprawy podatkowe oraz inne sprawy należące do właściwości organów podatkowych. W praktyce oznacza to jednak bardzo szeroki zakres umocowania, obejmujący również sprawy, które nie były przedmiotem wcześniejszych ustaleń między podatnikiem a pełnomocnikiem. W rezultacie pełnomocnik ogólny może otrzymywać korespondencję dotyczącą różnorodnych postępowań podatkowych, w tym także spraw o niewielkim znaczeniu, o których nie był wcześniej informowany.

W praktyce obrotu prawnego pojawia się potrzeba wprowadzenia rozwiązania pośredniego, które umożliwiałoby ustanowienie pełnomocnika do prowadzenia spraw określonego rodzaju, np. dotyczących konkretnego podatku lub określonego obszaru rozliczeń podatkowych podatnika.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: