Interpelacja w sprawie nieaktualnej definicji urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych
Data wpływu: 2026-03-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie zwracają uwagę na przestarzałą definicję urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która nie uwzględnia współczesnej infrastruktury rekreacyjnej w lasach, co skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Pytają, czy ministerstwo dostrzega ten problem i rozważa zmianę przepisów w celu uwzględnienia aktualnych potrzeb w zakresie udostępniania lasów społeczeństwu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie nieaktualnej definicji urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych Interpelacja nr 15954 do ministra klimatu i środowiska w sprawie nieaktualnej definicji urządzeń turystycznych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych Zgłaszający: Barbara Bartuś, Paweł Sałek Data wpływu: 12-03-2026 Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w art. 4 pkt 21 wprowadza definicję „urządzeń turystycznych” lokalizowanych na gruntach leśnych.
Definicja ta ma charakter katalogu zamkniętego i obejmuje wyłącznie obiekty wprost wymienione w przepisie (parkingi, pola biwakowe, wieże widokowe, kładki, szlaki turystyczne, ścieżki dydaktyczne i miejsca widokowe). Jednocześnie lasy pełnią również funkcje społeczne, w tym rekreacyjną i turystyczną. W ostatnich latach obserwowany jest wyraźny wzrost znaczenia tych funkcji, a udostępnianie lasów społeczeństwu stanowi jeden z istotnych elementów polityki państwa w zakresie gospodarki leśnej. W praktyce gospodarowania lasami powszechnie realizowana jest infrastruktura służąca rekreacji i wypoczynkowi, obejmująca m.in.
wiaty turystyczne, zadaszone miejsca odpoczynku, ławki, kosze na odpady czy niewielkie miejsca postoju dla turystów. Obiekty te stanowią podstawową i elementarną infrastrukturę umożliwiającą korzystanie z lasów przez społeczeństwo. Jednocześnie nie wiążą się z trwałą zmianą funkcji gruntów leśnych ani z istotną ingerencją w ich produkcyjny charakter. Pomimo tego obowiązujące przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie przewidują tych obiektów w katalogu urządzeń turystycznych.
W konsekwencji ich realizacja na gruntach leśnych wymaga uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej oraz wiąże się z naliczaniem należności i opłat. Powoduje to sytuację, w której budowa prostych, punktowych elementów infrastruktury rekreacyjnej – takich jak ławka, kosz na odpady czy niewielka wiata turystyczna – podlega procedurom przewidzianym dla inwestycji ingerujących w produkcyjną funkcję gruntów leśnych. Taki stan prawny wydaje się nie odpowiadać współczesnym potrzebom w zakresie realizacji społecznych funkcji lasów oraz praktyce zagospodarowania terenów leśnych.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega problem wynikający z zamkniętego katalogu „urządzeń turystycznych” określonego w art. 4 pkt 21 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych? Czy w ocenie ministerstwa obecna definicja urządzeń turystycznych odpowiada współczesnej praktyce udostępniania lasów społeczeństwu oraz rozwojowi infrastruktury rekreacyjnej w lasach?
Czy ministerstwo analizowało skalę przypadków, w których realizacja niewielkich obiektów infrastruktury turystycznej w lasach wymaga uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej? Czy resort rozważa zmianę przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych polegającą na rozszerzeniu katalogu urządzeń turystycznych o obiekty powszechnie stosowane obecnie w gospodarce leśnej, takie jak wiaty turystyczne, miejsca odpoczynku, ławki czy kosze na odpady?
Czy w ministerstwie analizowana jest możliwość zmiany konstrukcji definicji urządzeń turystycznych poprzez nadanie jej charakteru katalogu otwartego lub wprowadzenie bardziej elastycznej regulacji umożliwiającej dostosowanie przepisów do zmieniających się potrzeb w zakresie infrastruktury rekreacyjnej w lasach?
Posłanka Barbara Bartuś wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w szpitalach powiatowych oraz działaniami Ministerstwa Zdrowia, które prowadzą do ograniczenia dostępności opieki okołoporodowej. Pyta o likwidacje oddziałów, plany zwiększenia finansowania i mechanizmy wsparcia gotowości porodówek.
Posłanka Barbara Bartuś pyta o konkretne działania rządu w sprawie umowy handlowej UE-Mercosur, wskazując na brak realnych zabezpieczeń dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego. Wyraża obawę o nieuczciwą konkurencję i destabilizację rynku rolnym w związku z niższą standardami produkcji w krajach Mercosur.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie spadającą liczbą kontraktów NFZ na leczenie uzdrowiskowe dzieci w Ciechocinku, co zagraża funkcjonowaniu placówki specjalizującej się w leczeniu chorób dróg oddechowych. Pytają ministra zdrowia o planowane działania wspierające ten rodzaj leczenia.
Posłanka Barbara Bartuś interweniuje w sprawie zakłóceń w funkcjonowaniu Funduszu Sprawiedliwości, które doprowadziły do ograniczenia lub zawieszenia działalności ośrodków pomocy pokrzywdzonym przestępstwem z powodu opóźnień w rozstrzygnięciu konkursów. Pyta o przyczyny opóźnień, trudności w ministerstwie, powierzenie oceny ofert podmiotowi zewnętrznemu oraz planowane działania naprawcze.
Interpelacja dotyczy sytuacji prawnej i finansowej Telewizji Polskiej i Polskiego Radia w likwidacji, kwestionując przedłużający się stan likwidacji i domagając się informacji o postępie likwidacji, wykorzystaniu środków publicznych oraz przyszłości tych mediów. Posłanka wyraża zaniepokojenie brakiem pluralizmu i nierównomiernym przedstawianiem aktywności organów państwa.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, informujące o uchwałach podjętych przez Senat w dniu 4 marca 2026 r. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli RP walczących na Ukrainie, zmian w ustawach o obrocie towarami strategicznymi, CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pismo sygnalizuje potencjalną konieczność zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w związku z przyjęciem poprawek Senatu, aby zachować spójność numeracji i odesłań w aktach prawnych.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.