Interpelacja w sprawie praktycznego funkcjonowania systemu świadczenia wspierającego oraz skutków przyjętych kryteriów oceny poziomu potrzeby wsparcia dla osób z niepełnosprawnością słuchu
Data wpływu: 2026-03-20
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie praktycznego funkcjonowania systemu świadczenia wspierającego oraz skutków przyjętych kryteriów oceny poziomu potrzeby wsparcia dla osób z niepełnosprawnością słuchu Interpelacja nr 16101 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie praktycznego funkcjonowania systemu świadczenia wspierającego oraz skutków przyjętych kryteriów oceny poziomu potrzeby wsparcia dla osób z niepełnosprawnością słuchu Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Henryka Krzywonos-Strycharska, Joanna Frydrych, Monika Rosa Data wpływu: 20-03-2026 Na podstawie art.
192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zwracam się z interpelacją dotyczącą praktycznego funkcjonowania systemu świadczenia wspierającego oraz skutków przyjętych kryteriów oceny poziomu potrzeby wsparcia dla osób z niepełnosprawnością słuchu. Świadczenie wspierające zostało wprowadzone jako nowy instrument pomocy dla osób z niepełnosprawnościami i ma stanowić istotny element budowy bardziej sprawiedliwego systemu wsparcia, w którym pomoc trafia bezpośrednio do osoby wymagającej wsparcia.
Uzyskanie świadczenia uzależnione jest od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia wydawanej przez wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON-y). Ocena ta odbywa się w oparciu o system punktowy w skali od 0 do 100 punktów, przy czym prawo do świadczenia przysługuje osobom, które osiągną co najmniej 70 punktów w tej skali.
W ostatnich miesiącach coraz częściej pojawiają się jednak sygnały ze strony środowisk osób z niepełnosprawnościami, organizacji społecznych oraz ekspertów wskazujące, że przyjęta metodologia oceny potrzeb w wielu przypadkach nie uwzględnia właściwie specyfiki niepełnosprawności sensorycznych, w szczególności głuchoty i poważnego niedosłuchu.
System oceny opiera się w dużej mierze na analizie trudności w wykonywaniu czynności fizycznych związanych z mobilnością czy samoobsługą, podczas gdy osoby głuche często funkcjonują samodzielnie w tych obszarach, lecz napotykają poważne bariery w komunikacji społecznej, dostępie do informacji, kontaktach z instytucjami publicznymi czy systemem ochrony zdrowia. W konsekwencji rzeczywiste potrzeby tej grupy nie zawsze przekładają się na odpowiednią liczbę punktów w systemie oceny.
Wskazuje się również, że konstrukcja tabel punktowych może powodować sytuację, w której osoby niesłyszące, mimo poważnych ograniczeń w zakresie komunikacji i funkcjonowania społecznego, mają ograniczoną możliwość uzyskania liczby punktów pozwalającą na przekroczenie progu uprawniającego do świadczenia wspierającego. W praktyce oznacza to, że osoby głuche mogą pozostawać poza systemem wsparcia, chyba że towarzyszą temu inne schorzenia lub dodatkowe niepełnosprawności.
Osoby głuche wielokrotnie podkreślają, że ich niepełnosprawność nie zawsze jest widoczna w tradycyjnych schematach oceny sprawności fizycznej, jednak konsekwencje społeczne braku słuchu są ogromne. Niemożność swobodnej komunikacji z urzędami, lekarzami czy instytucjami publicznymi powoduje realne wykluczenie społeczne i utrudnia samodzielne funkcjonowanie. Brak dostępu do informacji w sposób dostępny językowo oraz konieczność korzystania z tłumaczy języka migowego czy wsparcia osób trzecich generują dodatkowe koszty i ograniczenia życiowe. Tymczasem obecny system oceny potrzeb może nie uwzględniać tych barier w wystarczającym stopniu.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej prowadzi analizy dotyczące liczby osób głuchych oraz z niedosłuchem, które uzyskały decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia poniżej progu uprawniającego do świadczenia wspierającego? Jakie są dane dotyczące liczby osób z niepełnosprawnością słuchu, które uzyskały decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia oraz ilu z nich przyznano świadczenie wspierające?
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka zwraca uwagę na problem braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami podczas oczekiwania na wydanie nowej karty, co utrudnia im codzienne funkcjonowanie. Pyta ministra o analizę problemu, dane dotyczące czasu oczekiwania i ewentualne plany legislacyjne zapewniające ciągłość uprawnień.
Posłowie kwestionują art. 26c ustawy o emeryturach i rentach z FUS, który umożliwia wybranej grupie osób ponowne przeliczenie emerytury w sposób nieuwzględniający wcześniejszych wypłat, co prowadzi do nierówności. Pytają o liczbę beneficjentów, koszt tego rozwiązania i plany ujednolicenia zasad przeliczania świadczeń.
Posłowie zwracają uwagę na problem niejednolitej rejestracji łodzi ratowniczych, gdzie brak wyodrębnionej kategorii "łodzi ratowniczej" prowadzi do chaosu i utrudnień dla służb ratowniczych. Pytają, czy ministerstwo planuje uregulowanie tej kwestii i ujednolicenie praktyk rejestracyjnych.
Posłowie pytają o niejasności w przepisach dotyczących uprawnień do prowadzenia łodzi motorowych przez ratowników wodnych i strażaków, szczególnie w kontekście wykonywania obowiązków służbowych, a nie działalności komercyjnej. Interpelacja dotyczy potencjalnej potrzeby doprecyzowania przepisów i stworzenia odrębnej ścieżki kwalifikacyjnej dla służb ratowniczych.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu dotyczącym Raportu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) z realizacji obowiązku zapewnienia udogodnień w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Komisja, po rozpatrzeniu Raportu KRRiT, wnosi o jego przyjęcie przez Wysoki Sejm. Sprawozdanie nie wprowadza bezpośrednich zmian prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie raportu oceniającego realizację istniejących obowiązków związanych z dostępnością programów telewizyjnych.
Projekt ustawy ma na celu wygaszenie rozwiązań prawnych, które zostały wprowadzone w związku z pomocą obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym. Jednocześnie wprowadza zmiany w szeregu innych ustaw, regulujących m.in. system oświaty, udzielanie cudzoziemcom ochrony, świadczenia rodzinne i opiekę zdrowotną. Celem jest dostosowanie przepisów do zmieniającej się sytuacji oraz zakończenie stanu nadzwyczajnego wprowadzonego w związku z kryzysem uchodźczym. Nowe przepisy regulują m.in. zasady nadawania numeru PESEL, wygaszania ochrony czasowej oraz dostępu do usług cyfrowych dla beneficjentów ochrony czasowej.