Interpelacja w sprawie zaprzestania deportacji cudzoziemców do Afganistanu i Pakistanu w związku z trwającym konfliktem zbrojnym
Data wpływu: 2026-03-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Franciszek Sterczewski pyta o deportacje do Afganistanu i Pakistanu w kontekście trwającego konfliktu zbrojnego, wyrażając obawę, że deportacje naruszają prawo międzynarodowe i nie uwzględniają aktualnej sytuacji w tych krajach. Kwestionuje zasadność kontynuowania deportacji pomimo konfliktu i braku gwarancji bezpieczeństwa.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaprzestania deportacji cudzoziemców do Afganistanu i Pakistanu w związku z trwającym konfliktem zbrojnym Interpelacja nr 16187 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie zaprzestania deportacji cudzoziemców do Afganistanu i Pakistanu w związku z trwającym konfliktem zbrojnym Zgłaszający: Franciszek Sterczewski Data wpływu: 25-03-2026 Szanowny Panie Ministrze! W centrum uwagi opinii publicznej znajduje się teraz hasło „bezpieczeństwo”. Mówi się o nim w kontekście zbrojeń, ochrony cywilów i obrony granic.
W całej tej dyskusji pojawia się również wątek migracji, niestety często pozbawiony elementów humanitaryzmu. Przykładem tego problemu jest decyzja o dopuszczeniu deportacji do Afganistanu i Pakistanu, mimo trwającego konfliktu zbrojnego. Przepisy prawa międzynarodowego, w tym konwencji, których Polska jest stroną, zabraniają deportacji migrantów do miejsc niegwarantujących bezpieczeństwa. Niestety, w ramach walki rządu z nielegalną migracją to zobowiązanie nie zawsze jest dotrzymywane. W zeszłym roku przestały istnieć wytyczne w postaci tzw.
listy państw niebezpiecznych, która umożliwiała Straży Granicznej i Urzędowi do Spraw Cudzoziemców weryfikację, czy państwo pochodzenia danej osoby zapewnia bezpieczeństwo. Z nieoficjalnych informacji wynikało wówczas, że na liście pozostawiono tylko Ukrainę. Deportacje do innych państw muszą natomiast być każdorazowo badane pod kątem bezpieczeństwa, mimo przewlekłych problemów, np. konfliktów zbrojnych czy systemowych naruszeń praw człowieka. Właśnie w tym kontekście w ostatnich tygodniach media poinformowały o planowanych deportacjach do Afganistanu, który od przejęcia władzy przez talibów w 2021 r.
„pozostaje państwem z ograniczonym uznaniem międzynarodowym, cierpiącym z powodu biedy, niedoborów pomocy humanitarnej, napięć z sąsiadami i działania grup ekstremistycznych, co wpływa na codzienne życie mieszkańców”. Legalizowane są tam także naruszenia praw człowieka – 7 stycznia 2026 r. weszły w życie przepisy formalizujące bicie i inne brutalne kary cielesne, a nowy kodeks karny pozwala mężom na fizyczne karanie żon i dzieci, o ile nie powoduje to złamań kości ani otwartych ran. W nocy z 26 na 27 lutego 2026 r. rząd Pakistanu ogłosił „otwartą wojnę” z reżimem talibów w Kabulu. Starcia nadal trwają.
Dodać należy, że bezpieczeństwa nie zapewniają również deportacje do Pakistanu. Tymczasem 3 lutego 2026 r., przed wybuchem konfliktu z Afganistanem, polskie służby deportowały tam 25 osób, powołując się na złamanie przez nie przepisów prawa jako powód wydalenia z kraju. Jednak organizacje pozarządowe wskazują, że organy Straży Granicznej nie uznały tych Pakistańczyków w momencie ich zatrzymania za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa czy porządku publicznego. Istnieje zatem obawa, że podobne nieuzasadnione deportacje będą trwały, pomimo zapewnień Straży Granicznej o indywidualnym rozpatrywaniu każdej sprawy.
W tym kontekście jest dla mnie również niezrozumiałe, dlaczego wyznaczane są terminy deportacji do Afganistanu cudzoziemców przebywających w Polsce. Jak wskazują organizacje pozarządowe, zgodnie z prawem, jeśli pojawiają się nowe okoliczności (a za takie należy uznać konflikt zbrojny), placówki Straży Granicznej, które prowadzą zobowiązania do powrotu Afgańczyków, powinny wszcząć ponownie postępowania w sprawie wyrażenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych i rozpatrzyć nowe przesłanki. W związku z powyższym zwracam się do ministerstwa z następującymi pytaniami: 1.
Ile deportacji do Afganistanu i Pakistanu zostało zaplanowanych od 27 lutego 2026 r. do dnia odpowiedzi na interpelację? 2. Ile takich deportacji zostało przeprowadzonych? 3. Jeśli deportacje nadal trwają – dlaczego? Czy trwający konflikt nie jest powodem do zmiany decyzji lub odroczenia deportacji? Na jakiej podstawie ministerstwo uznaje takie deportacje za uzasadnione? Z poważaniem Franciszek Sterczewski
Poseł pyta o postęp prac nad implementacją dyrektyw UE dotyczących przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i transparentności wynagrodzeń, wyrażając obawę o dotrzymanie terminów transpozycji. Interpelacja kwestionuje tempo wdrażania unijnych przepisów w Polsce.
Poseł pyta o realizację Europejskiej Deklaracji Rowerowej, rozwój e-rowerów i transportu "pociąg + rower", wydatki z Funduszu Klimatycznego na infrastrukturę rowerową oraz o powód likwidacji stanowiska pełnomocnika ds. rozwoju transportu rowerowego i plany dotyczące jego ponownego obsadzenia. Wyraża zaniepokojenie spowolnieniem działań rządu w zakresie polityki rowerowej.
Poseł Franciszek Sterczewski interweniuje w sprawie braku informacji dotyczących zdrowia reprodukcyjnego kobiet, w tym procedur pomocy dla ofiar przemocy seksualnej, w "Poradniku bezpieczeństwa" wydanym przez MON. Pyta, dlaczego te informacje pominięto i czy poradnik zostanie uzupełniony.
Poseł pyta o powody wprowadzenia zmian umożliwiających umieszczanie dzieci powyżej 15 lat w strzeżonych ośrodkach dla cudzoziemców bez konsultacji i debaty, oraz o działania ministerstwa w celu zapewnienia bezpieczeństwa tych dzieci i uniknięcia umieszczania tam dzieci poniżej 15 roku życia. Krytykuje wprowadzenie zmian "tylnymi drzwiami" i domaga się wycofania przepisów.
Poseł Sterczewski wyraża zaniepokojenie niewystarczającą ochroną ofiar przemocy domowej przez Policję, wskazując na nieskuteczne egzekwowanie prawa, stereotypowe podejście funkcjonariuszy i opóźnienia w procedurach. Pyta ministra o plany poprawy sytuacji, w tym weryfikację zakazów zbliżania, szkolenia policjantów i konsekwencje dla funkcjonariuszy dopuszczających się nieprawidłowości.
Projekt ustawy dotyczy niekarania obywateli RP biorących udział po stronie Ukrainy w konflikcie zbrojnym wywołanym agresją Federacji Rosyjskiej. Komisje Sejmowe Obrony Narodowej oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka rozpatrzyły uchwałę Senatu w tej sprawie i wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w niej. Celem jest ochrona prawna Polaków walczących w obronie Ukrainy przed potencjalnymi konsekwencjami prawnymi w Polsce.
Projekt ustawy obejmuje zmiany w szeregu ustaw, w tym dotyczące niekarania obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, CEIDG, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Celem jest prawdopodobnie dostosowanie prawa do aktualnej sytuacji geopolitycznej i społeczno-gospodarczej oraz usprawnienie funkcjonowania różnych obszarów administracji publicznej i gospodarki. Senat przekazuje uchwały dotyczące tych ustaw do Sejmu. Projekt przewiduje także korekty redakcyjne w celu zachowania spójności numeracji i odesłań.
Przedstawiony dokument to informacja od Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu o uchwałach podjętych przez Senat. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli walczących po stronie Ukrainy, zmian w ustawie o obrocie strategicznym, zmian w ustawie o CEIDG i ustawie o ochronie zabytków, prawie oświatowym, budowlach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym, oraz ustawie o wykonywaniu mandatu posła i senatora. Dokument sygnalizuje, że przyjęcie poprawek Senatu może skutkować koniecznością zmian redakcyjnych w celu zachowania spójności prawnej. Celem zmian jest aktualizacja i dostosowanie przepisów do bieżącej sytuacji geopolitycznej i potrzeb społeczno-gospodarczych.
Projekt ustawy zmienia definicję osoby represjonowanej z powodów politycznych, zawartą w ustawie o działaczach opozycji antykomunistycznej. Zmiana dotyczy osób poszukiwanych listem gończym, oskarżonych lub skazanych za przestępstwa, albo wielokrotnie skazywanych za wykroczenia, lub wobec których orzeczono środki poprawcze/wychowawcze za działalność na rzecz niepodległości Polski lub praw człowieka. Celem jest doprecyzowanie kryteriów uznawania za osobę represjonowaną w kontekście działań na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności. Ustawa ma na celu zapewnienie, że osoby represjonowane, nawet te, które weszły w konflikt z prawem w związku ze swoją działalnością opozycyjną, mogą być uznawane za osoby represjonowane.
Projekt ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) ma na celu określenie zasad i trybu wdrażania orzeczeń ETPC przez Polskę. Ustawa definiuje role i obowiązki różnych podmiotów publicznych w procesie wykonywania orzeczeń, w tym koordynację działań przez ministra spraw zagranicznych. Wprowadza pojęcia środków indywidualnych i generalnych oraz planów działań i raportów z wykonania, mających na celu usunięcie naruszeń Konwencji Praw Człowieka i zapobieganie im w przyszłości. Ustawa ma na celu usprawnienie i ustrukturyzowanie procesu implementacji orzeczeń ETPC w Polsce, a także dostosowanie polskiego prawa do standardów ochrony praw człowieka.