Interpelacja w sprawie funkcjonowania procedury "Niebieskiej Karty" oraz jej stosowania w kontekście konfliktów okołorozwodowych i realizacji kontaktów rodzicielskich
Data wpływu: 2026-04-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie doniesieniami o nadużywaniu procedury "Niebieskiej Karty" w konfliktach okołorozwodowych i pyta o dane dotyczące interwencji policji, liczby spraw, powodów umorzeń oraz analiz ministerstwa w tym zakresie. Poseł dopytuje się o statystyki związane z wykorzystaniem procedury "Niebieskiej Karty" w kontekście sporów rodzicielskich.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie funkcjonowania procedury "Niebieskiej Karty" oraz jej stosowania w kontekście konfliktów okołorozwodowych i realizacji kontaktów rodzicielskich Interpelacja nr 16326 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie funkcjonowania procedury "Niebieskiej Karty" oraz jej stosowania w kontekście konfliktów okołorozwodowych i realizacji kontaktów rodzicielskich Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 01-04-2026 Szanowna Pani Minister, w związku z niepokojącymi informacjami uzyskanymi podczas posiedzenia Zespołu „Dobry Rząd” w dniu 18 marca 2026 r., w trakcie którego przeprowadzono wysłuchanie strony społecznej dotyczące planowanych zmian w prawie rodzinnym, zwracam się z prośbą o udzielenie szczegółowych informacji.
W trakcie posiedzenia podnoszono szereg problemów związanych z funkcjonowaniem systemu realizacji kontaktów rodzicielskich oraz wykorzystywaniem procedury „Niebieskiej Karty” w sytuacjach konfliktów okołorozwodowych. Przedstawiane informacje oraz opinie budzą poważne wątpliwości co do skuteczności obecnych rozwiązań oraz ryzyka ich nadużywania. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ministerstwo dysponuje danymi dotyczącymi liczby interwencji Policji w sprawach niewydania dziecka celem realizacji kontaktu (w ujęciu rocznym za ostatnie 5 lat)? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie.
Czy ministerstwo monitoruje skuteczność tych interwencji, a jeśli tak – według jakich wskaźników oraz jakie są wyniki tych analiz? 2. Ile procedur „Niebieskiej Karty” wszczęto oraz ile z nich umorzono w sprawach, w których tłem był konflikt okołorozwodowy lub porozstaniowy między rodzicami? Proszę o przedstawienie tych danych w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat) oraz z podziałem na płeć osoby zgłaszającej i osoby, wobec której dokonano zgłoszenia. 3. Jaki jest odsetek procedur „Niebieskiej Karty” zakończonych umorzeniem, w tym w szczególności z uwagi na brak potwierdzenia przemocy lub brak zasadności podejrzenia przemocy?
Czy w ramach procedury gromadzone są dane dotyczące przyczyn zakończenia procedury (np. brak potwierdzenia przemocy, fałszywe zgłoszenie)? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat) oraz z podziałem na płeć osoby zgłaszającej i osoby, wobec której dokonano zgłoszenia. 4. Ile procedur „Niebieskiej Karty” wszczęto w sprawach, w których zgłoszenie dotyczyło sporu o realizację kontaktów z dzieckiem lub wykonywanie opieki nad dzieckiem (niezależnie od innych okoliczności)?
Proszę o przedstawienie tych danych w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat) oraz z podziałem na płeć osoby zgłaszającej i osoby, wobec której dokonano zgłoszenia. W przypadku braku gromadzenia takich danych proszę o wskazanie, czy ministerstwo planuje ich wprowadzenie. 5. Ile procedur „Niebieskiej Karty” zostało zakończonych w terminie do 3 miesięcy, 6 miesięcy oraz 12 miesięcy od ich wszczęcia? Proszę o przedstawienie danych w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat). 6. W ilu przypadkach procedura „Niebieskiej Karty” została wszczęta na podstawie zawiadomienia: a) małżonka, b) byłego małżonka, c) partnera lub byłego partnera?
Proszę również o wskazanie, w ilu przypadkach w ramach tego samego konfliktu została wszczęta procedura wobec drugiej strony. 7. Czy w systemie gromadzone są dane dotyczące zgłoszeń podejrzenia przemocy domowej, które nie skutkowały wszczęciem procedury „Niebieskiej Karty”? Jeśli tak, proszę o przedstawienie ich liczby w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat) oraz wskazanie przyczyn niewszczęcia procedury. 8. W ilu przypadkach, w toku procedury „Niebieskiej Karty”, jednostki organizacyjne pomocy społecznej, w tym w szczególności ośrodki pomocy społecznej, zawiadamiały organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa?
Proszę o przedstawienie tych danych w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat), ze wskazaniem, ile z tych spraw zakończyło się: a) wszczęciem postępowania, b) umorzeniem postępowania, c) skierowaniem aktu oskarżenia. 9. Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące wykorzystywania procedury „Niebieskiej Karty” w sporach okołorozwodowych jako narzędzia konfliktu między rodzicami? Jeśli tak – jakie są ich wnioski? 10. Czy ministerstwo dysponuje danymi dotyczącymi procedur „Niebieskiej Karty” w podziale na jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności dla miasta stołecznego Warszawy?
Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie analogicznie jak w pytaniach powyżej. Jeśli nie, proszę o wskazanie przyczyn braku takich danych. 11. Jakie formy przemocy były wskazywane jako podstawa wszczęcia procedury „Niebieskiej Karty” (w szczególności: przemoc fizyczna, psychiczna, ekonomiczna, seksualna)? Proszę o przedstawienie liczby przypadków w podziale na poszczególne formy przemocy, w ujęciu rocznym (za ostatnie 5 lat). 12. Ile procedur „Niebieskiej Karty” wszczęto wobec kobiet, a ile wobec mężczyzn, oraz ile zgłoszeń zostało dokonanych przez kobiety, a ile przez mężczyzn? Pros
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie realizacją programu zakupu czołgów K2, kwestionując brak doświadczenia Hyundai Rotem w produkcji pojazdów wsparcia i zlecanie projektów zagranicznym firmom. Pyta o koszty marż, wpływ na polski przemysł obronny i postępowania wyjaśniające w MON w związku z wysokimi prowizjami przy pierwszym kontrakcie.
Poseł Przemysław Wipler wyraża zaniepokojenie funkcjonowaniem, architekturą techniczną i bezpieczeństwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), zadając szereg pytań dotyczących wykorzystywanej infrastruktury, udziału podmiotów trzecich, cyberbezpieczeństwa i audytów systemu. Pyta również o rolę ABW i NASK w opiniowaniu systemu KSeF.
Poseł Wipler kwestionuje rozbieżności w szacunkach Ministra Finansów dotyczących oszczędności wynikających z programu SAFE i domaga się udostępnienia szczegółowej dokumentacji analitycznej oraz kalkulacji kosztów i korzyści związanych z programem. Poseł wyraża obawę, że podawane kwoty są życzeniowe i służą jedynie uwiarygodnieniu dalszego zadłużania państwa.
Przedmiotem dokumentu jest dodatkowe sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz niektórych innych ustaw. Sejm skierował projekt ponownie do Komisji w celu rozpatrzenia wniosków i poprawek zgłoszonych w drugim czytaniu. Komisja wnosi o odrzucenie projektu ustawy, jednakże zaproponowano konkretne poprawki do artykułów 5 i 7, które Komisja przyjęła. Dotyczą one m.in. brzmienia informacji o pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń oraz daty wejścia ustawy w życie.
Autopoprawka dotyczy zmiany w składzie osobowym Komisji Nadzwyczajnej Sejmu, która ma zajmować się projektami ustaw dotyczącymi statusu osoby najbliższej w związku i umowy o wspólnym pożyciu. Konkretnie, autopoprawka zastępuje kandydaturę Elżbiety Burkiewicz z Centrum kandydaturą Barbary Oliwieckiej również z Centrum. Zmiana wynika z korekty zgłoszenia kandydata przez Przewodniczącego Klubu Parlamentarnego Centrum. Celem jest zapewnienie właściwego składu komisji zajmującej się omawianą tematyką.
Projekt dotyczy powołania Komisji Nadzwyczajnej w Sejmie RP. Komisja ta ma za zadanie rozpatrzenie projektów ustaw dotyczących statusu osoby najbliższej w związku oraz umowy o wspólnym pożyciu. Wniosek o powołanie komisji został przedstawiony przez Prezydium Sejmu po zasięgnięciu opinii Konwentu Seniorów, zgodnie z Regulaminem Sejmu. Dokument zawiera listę posłów wybranych do składu osobowego tej komisji, z podziałem na przynależność partyjną.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy powołania Komisji Nadzwyczajnej do spraw ustaw regulujących status osób najbliższych, szczególnie w kontekście związków i umów o wspólnym pożyciu. Komisja ma za zadanie rozpatrzyć rządowy projekt ustawy o statusie osoby najbliższej oraz przepisy wprowadzające tę ustawę. Celem jest stworzenie ram prawnych dla osób pozostających w związkach nieformalnych i określenie ich praw i obowiązków. Uchwała wejdzie w życie z dniem podjęcia.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie sankcji karnych i kar za uporczywe utrudnianie kontaktów rodzica lub innej bliskiej osoby z małoletnim dzieckiem, lub utrudnianie sprawowania opieki nad nim, wbrew orzeczeniu sądu, ugodzie sądowej, lub ugodzie zawartej przed mediatorem. Proponuje się dodanie nowego artykułu do Kodeksu karnego, penalizującego uporczywe utrudnianie kontaktów (art. 209a), a także dodanie do Kodeksu wykroczeń przepisu, który penalizuje jednorazowe utrudnianie kontaktów (art. 106a). Celem jest ochrona prawa dziecka do kontaktu z bliskimi i przeciwdziałanie alienacji rodzicielskiej, która ma negatywny wpływ na rozwój dziecka. Ponadto, możliwe będzie orzeczenie wobec sprawcy środka zabezpieczającego w postaci terapii.