Interpelacja w sprawie programu "Mieszkanie Plus"
Data wpływu: 2026-04-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Gosek-Popiołek pyta o działania ministerstwa w związku z problemami lokatorów programu "Mieszkanie Plus", którzy nie mogą dojść do własności mieszkań na obiecanych warunkach. Pyta także, czy rozważane jest wprowadzenie mechanizmu odszkodowań dla poszkodowanych najemców.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie programu "Mieszkanie Plus" Interpelacja nr 16333 do ministra finansów i gospodarki w sprawie programu "Mieszkanie Plus" Zgłaszający: Daria Gosek-Popiołek Data wpływu: 02-04-2026 Szanowny Panie Ministrze, wprowadzony przez rząd Prawa i Sprawiedliwości program „Mieszkanie Plus” miał być odpowiedzią na trudną sytuację rodzin, których dochód sytuował je w tzw. luce czynszowej. Na jego podstawie mogły ubiegać się o mieszkanie na preferencyjnych, dostosowanych do ich możliwości, czynszach.
Lokatorom obiecano regulowany czynsz i jasne zasady jego naliczania, stabilizację i przewidywalność związaną z programem rządowym, a także zapowiadano możliwość „dojścia do własności” (DDW), czyli możliwość wykupu wynajmowanych mieszkań w adekwatnych do możliwości rodzin cenach. Tymczasem lokatorzy byli miesiącami zwodzeni przez PFR Nieruchomości co do zamiaru zawarcia umów najmu z dojściem do własności oraz warunków i terminu zawarcia takich umów. Te problemy nadal nie zostały rozwiązane. Obecnie proponuje im się wykup, choć proponowane warunki odbiegają od tych, które były przedstawiane w publicznych założeniach programu.
W marcu 2023 roku Donald Tusk mówił: „»Mieszkanie Plus« był programem, który miał dawać ludziom nadzieję na tanie mieszkanie w niezłym standardzie, taka była obietnica. (...) Ci, którzy skorzystali z tego programu są jednak raczej jego ofiarami, a nie beneficjentami”. Obecnie jednak nie widać w działaniach rządu i instytucji państwowych (takich jak UOKiK) prób wsparcia rodzin będących uczestnikami programu.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy ministerstwo monitoruje obecnie sytuację lokatorów programu „Mieszkanie Plus”, którzy podejmują próby rozwiązania umów o najem instytucjonalny i zdania lokalu? Czy ministerstwo monitoruje działania PFR dotyczące przedstawianych najemcom umów wykupu w ramach tzw. ścieżki dojścia do własności? Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo w celu poprawy sytuacji osób, które skorzystały z programu „Mieszkanie Plus”? Czy prowadzone są jakiekolwiek prace legislacyjne odpowiadające na problemy zgłaszane przez najemców w programie „Mieszkanie Plus”?
Te pytania są o tyle istotne - zwłaszcza te dotyczące rozwiązań prawnych wzmacniających pozycję i poprawiających sytuację najemców, że bez wątpienia istniało i istnieje zobowiązanie (kontraktowe lub quasi-kontraktowe, wzmocnione obietnicami publicznymi) wobec mieszkańców wynajmujących w ramach programu „Mieszkanie Plus”. Nie wprowadzono żadnych mechanizmów ochrony najemców, nie otrzymali ani instytucji promesy, ani umowy administracyjnej na wzór instytucji niemieckich.
W dodatku są oni także poszkodowanymi: przez wybór programu zrezygnowali z innych realnych alternatyw mieszkaniowych, nie doszło też do normalnego następstwa prawidłowego wykonania umowy przez PFR, którym byłoby nabycie mieszkania na określonych, korzystniejszych (zapowiadanych w komunikatach płynących ze strony państwa polskiego) warunkach.
W świetle tych faktów zasadnym jest przygotowanie przez rząd mechanizmu prawnego umożliwiającego osobom - najemcom programu „Mieszkanie Plus” uzyskanie jednorazowego odszkodowania z tytułu niewykonania przez podmiot realizujący program zobowiązania do umożliwienia nabycia własności tego lokalu na warunkach określonych w publicznych założeniach programu. Odszkodowanie, o którym mowa, powinno odpowiadać wartości rynkowej lokalu mieszkalnego, którego dotyczyła umowa, przy spełnieniu dodatkowych warunków takich jak np. zamieszkiwanie lokalu nieprzerwanie przez określony czas przed dniem wejścia w życie ustawy.
Jest to potencjalne rozwiązanie i odpowiedź na problemy najemców - uczestników programu „Mieszkanie Plus”, umożliwiające im uzyskanie rekompensaty za niewykorzystaną, obiecaną drogę dojścia do własności mieszkania, zwłaszcza że art. 361 § 2 K.c. stanowi, że odszkodowanie obejmuje zarówno straty, jak i korzyści, które poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono, jak miało to miejsce w przypadku najemców - uczestników programu „Mieszkanie Plus”.
Posłanka pyta o stanowisko MSZ wobec przyjęcia przez Kneset ustawy rozszerzającej stosowanie kary śmierci, wskazując na potencjalną sprzeczność z prawem międzynarodowym i standardami ochrony praw człowieka. Wyraża zaniepokojenie i oczekuje od MSZ potępienia tych rozwiązań oraz podjęcia działań dyplomatycznych.
Posłanka pyta o działania rządu RP na rzecz utworzenia korytarzy humanitarnych w Strefie Gazy i wsparcia polskich organizacji humanitarnych działających w tym regionie. Wyraża wątpliwości co do spójności polskiej polityki pomocowej wobec tego obszaru i pyta o konkretne działania i środki finansowe.
Posłanka Daria Gosek-Popiołek wyraża zaniepokojenie praktyką stosowania procedur wobec cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową na przejściu granicznym w Terespolu, szczególnie w kontekście osób wrażliwych i przepisów ograniczających dostęp do azylu. Pyta o statystyki dotyczące identyfikacji osób wrażliwych, szkolenia funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz mechanizmy nadzoru nad przestrzeganiem prawa.
Posłowie pytają o trudności w uzyskiwaniu stopni i tytułów naukowych przez osoby zajmujące się dydaktyką przedmiotową oraz o działania ministerstwa w celu rozwiązania tego problemu, w tym o stanowisko wobec propozycji zmiany przepisów. Interpelacja zwraca uwagę na negatywny wpływ obecnej sytuacji na rozwój dydaktyk przedmiotowych i kształcenie nauczycieli.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym wprowadza szereg zmian mających na celu uregulowanie kwestii odszkodowań, rekompensat i świadczeń dla właścicieli nieruchomości i lokali dotkniętych realizacją inwestycji kolejowych, zwłaszcza tych związanych z budową tuneli. Nowelizacja wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności oraz reguluje kwestie związane z najmem lokali zamiennych dla lokatorów. Dodatkowo ustawa przesuwa termin wprowadzenia kas rejestrujących dla przewoźników kolejowych i operatorów publicznego transportu zbiorowego. Celem zmian jest zapewnienie sprawiedliwego i efektywnego procesu inwestycyjnego w sektorze kolejowym, przy jednoczesnym uwzględnieniu praw i interesów osób poszkodowanych przez te inwestycje.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym ma na celu wprowadzenie mechanizmów prawnych, które ułatwią kontynuowanie inwestycji kolejowych w sytuacjach wystąpienia nieprzewidzianych trudności. Dodatkowo, projekt ma na celu ochronę osób dotkniętych skutkami decyzji lokalizacyjnych, zwłaszcza najemców, poprzez umożliwienie inwestorowi finansowania kosztów najmu lokalu zastępczego. Ustawa wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej przez wojewodę w przypadku wystąpienia okoliczności niemożliwych do przewidzenia, a mających istotny negatywny wpływ na otoczenie. Ponadto, reguluje kwestie związane z dostępem do nieruchomości w sytuacjach kryzysowych związanych z budową tuneli kolejowych.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy zmieniającej zasady karania zakładów ubezpieczeń za nieterminową likwidację szkód, nieterminowe odpowiedzi na żądania odszkodowawcze w sprawach zagranicznych oraz nieterminowe postępowania likwidacyjne na rzecz UFG. Ustawa ta znosi obowiązek, a wprowadza jedynie możliwość nakładania kar pieniężnych przez KNF za takie przewinienia. Prezydent argumentuje, że osłabia to ochronę poszkodowanych i ubezpieczonych, a także może prowadzić do negatywnych praktyk rynkowych. Uważa, że ustawa przerzuca ciężar walki o terminowe odszkodowania na poszkodowanych, którzy często nie mają zasobów na spory sądowe.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie przyrody oraz w ustawach o izbach rolniczych, jednostkach doradztwa rolniczego i Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa. Głównym celem jest rozszerzenie katalogu zwierząt, za szkody wyrządzone przez które przysługują rekompensaty, obejmując m.in. kormorany, żurawie, gęsi, łabędzie, kruki i czaple, jeśli szkody wystąpiły w określonych uprawach i stawach rybnych. Ustawa przenosi także odpowiedzialność za szacowanie szkód i wypłatę odszkodowań za szkody wyrządzone przez te nowo dodane gatunki na dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR), a izby rolnicze i jednostki doradztwa rolniczego mają uczestniczyć w oględzinach szkód.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o ochronie zwierząt, mających na celu doprecyzowanie i ujednolicenie terminologii, zapewnienie zgodności z zasadami techniki prawodawczej oraz uwzględnienie możliwości wypłaty odszkodowań na rachunki prowadzone przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe. Poprawki Senatu mają na celu poprawę precyzji przepisów i zapewnienie ich spójności z innymi aktami prawnymi. Dotyczą one m.in. redagowania skrótów, doprecyzowania zwrotów, odwołań do innych ustaw oraz kwestii odszkodowań. Nowelizacja ma na celu zapewnienie efektywnej ochrony zwierząt i sprawiedliwego traktowania podmiotów dotkniętych zmianami w przepisach.