Interpelacja w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Data wpływu: 2026-04-05
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Paweł Masełko pyta, dlaczego po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie zapewniono adekwatnego dostępu do rehabilitacji kardiologicznej, zwłaszcza w oddziałach dziennych, oraz jakie działania zostaną podjęte w celu poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie katastrofalnie niskim poziomem dostępu do tej rehabilitacji i domaga się pilnych działań interwencyjnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej Interpelacja nr 16377 do ministra zdrowia w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej Zgłaszający: Paweł Masełko Data wpływu: 05-04-2026 Szanowna Pani Minister, w dniu 2.07.2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779).
To jedna z ważniejszych ustaw w ochronie zdrowia uchwalonych na przestrzeni ostatnich lat w Polsce. Ustawa, tworząc struktury sieci kardiologicznej, definiuje między innymi gwarantowany i koordynowany dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej. Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 9 ust.
3 pkt 3 i 4 szpitalne ośrodki kardiologiczne drugiego i trzeciego poziomu, zakwalifikowane do sieci, muszą zapewnić pacjentom hospitalizowanym obligatoryjny dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej, w tym w szczególności do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej ambulatoryjnej, w trybie oddziału dziennego (obligatoryjnie, a nie alternatywnie wobec rehabilitacji w trybie stacjonarnym lub wcale, jak wcześniej, co jest istotną zmianą w systemie).
Realizacja świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej jest nie tylko formalnym wymogiem wynikającym z ustawy i wydanych do niej aktów wykonawczych, lecz także niezbędnym elementem leczenia i opieki nad pacjentem kardiologicznym, który zapewnia utrzymanie się długotrwałych pozytywnych efektów leczenia stanów ostrych w czasie hospitalizacji i wykonanych wtedy zabiegów interwencyjnych.
Rehabilitacja jest tania i efektywna kosztowo, zwłaszcza w kontekście drogich zabiegów inwazyjnych kardiologii interwencyjnej, których efekty są często marnotrawione w dłuższej perspektywie czasu z powodu braku faktycznego dostępu do świadczeń rehabilitacyjnych i długotrwałej opieki ambulatoryjnej. Dostęp do rehabilitacji, w świetle ustawy, zapewniony jest w większości przez ośrodki współpracujące, zgodnie z art. 12 ust. 4, a finansowanie świadczeń winno być zapewnione przez adekwatne kontraktowanie świadczeń przez NFZ w ramach zawartych umów z tego zakresu.
Nakłada to więc na oddziały wojewódzkie NFZ po wejściu w życie ustawy pośrednio dodatkowe obowiązki zakontraktowania ww. świadczeń na odpowiednim poziomie. Tymczasem, po analizie dostępnych danych, należy stwierdzić, że dostęp do rehabilitacji kardiologicznej, zwłaszcza w trybie oddziału dziennego, utrzymuje się w Polsce od wielu lat na katastrofalnie niskim poziomie. Co gorsze, po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie uległ on w roku 2026 poprawie, a nawet w większości województw jest gorszy niż w latach ubiegłych.
Zestawiając liczbę hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych z wielkością zakontraktowanych limitowanych świadczeń rehabilitacyjnych w trybie oddziału dziennego, należy stwierdzić, iż średnio w Polsce jedynie 2% hospitalizacji na tych oddziałach może zakończyć się skierowaniem pacjenta na pełny cykl rehabilitacji kardiologicznej w trybie dziennym (odpowiednio rocznie 540 610 hospitalizacji 1 , 11 381 zakontraktowanych cykli świadczeń 2 ).
Należy podkreślić, że odsetek ten nie uwzględnia hospitalizacji pacjentów ze wskazaniami do rehabilitacji kardiologicznej na oddziałach kardiochirurgicznych, internistycznych, angiologicznych, diabetologicznych i innych, w praktyce jest więc wielokrotnie niższy. Analizując dane dla poszczególnych województw, zauważyć należy także znaczne regionalne dysproporcje w dostępie do świadczeń.
Poseł Paweł Masełko interweniuje w sprawie braku środków krajowych Funduszu Pracy na rok 2026, co negatywnie wpłynie na aktywizację bezrobotnych i wsparcie pracodawców, szczególnie w województwie opolskim. Pyta o przyczyny tego braku oraz o plany ministerstwa dotyczące uzupełnienia środków i alternatywnych rozwiązań.
Poseł Paweł Masełko pyta o brak środków w Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych, który uniemożliwia realizację umów z samorządami w województwie opolskim, mimo pozytywnej weryfikacji wniosków. Interpelacja dotyczy także planowanych zmian w ustawie, aby priorytetowo traktować powiaty organizujące transport międzygminny.
Poseł Paweł Masełko pyta o zgodność z prawem doręczania decyzji administracyjnych za pośrednictwem urzędomatów, wskazując na wątpliwości dotyczące potwierdzenia odbioru i identyfikacji osoby odbierającej. Podnosi również kwestię wydawania dokumentów publicznych, takich jak prawo jazdy, przez urzędomaty.
Posłowie interweniują w sprawie jednostronnego zamknięcia przez Czechy przejścia granicznego w Skrbeńsku dla ruchu samochodowego, co narusza zasady strefy Schengen i powoduje utrudnienia dla mieszkańców. Pytają o reakcję ministerstwa i planowane działania w celu przywrócenia swobodnego przepływu.
Posłanka pyta o stan prac nad polsko-czeską umową o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, wyrażając zaniepokojenie brakiem postępów pomimo wcześniejszych zapowiedzi. Podkreśla znaczenie tej umowy dla bezpieczeństwa mieszkańców regionów przygranicznych i pyta o harmonogram dalszych działań.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.