Interpelacja w sprawie adekwatności reakcji państwa w kontekście użycia broni palnej

Szanowny Panie Ministrze,

w związku ze zdarzeniem z dnia 5 kwietnia 2026 r. w Ostrowi Mazowieckiej, w wyniku którego podczas próby ucieczki ze szpitala śmierć poniósł 51-letni mężczyzna konwojowany przez Policję, zwracam się z prośbą o udzielenie informacji.

Z dostępnych informacji medialnych wynika, że mężczyzna był osobą poszukiwaną do odbycia kary pozbawienia wolności, w tym m.in. w związku z nieopłaconymi grzywnami oraz alimentami. Do zdarzenia doszło w trakcie jego pobytu w szpitalu, gdzie został doprowadzony na badania.

Zdarzenie to rodzi pytanie nie tylko o przebieg konkretnej interwencji, lecz przede wszystkim o ramy prawne i proceduralne działania państwa. W sytuacji, w której dochodzi do utraty życia, nawet przy formalnym zachowaniu procedur, zasadne jest rozważenie, czy same procedury są właściwie skonstruowane.

Podkreślam, że niniejsza interpelacja nie jest wymierzona przeciwko funkcjonariuszom Policji, lecz stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy obowiązujące przepisy i procedury zapewniają adekwatność reakcji państwa w sytuacjach tego typu, w szczególności w kontekście użycia broni palnej. Celem niniejszej interpelacji jest uzyskanie rzetelnej informacji oraz, w razie potrzeby, zainicjowanie zmian systemowych.

Proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

Jakie konkretne przesłanki (ustawowe i wewnętrzne) dopuszczają użycie broni palnej wobec osoby:

Czy obowiązujące przepisy lub wytyczne nakładają obowiązek pierwszeństwa stosowania środków nieśmiercionośnych przed użyciem broni palnej? Jeśli nie – czy jest planowane ich wprowadzenie?

Czy w obecnym stanie prawnym użycie broni palnej wobec osoby uciekającej, która nie stwarza bezpośredniego zagrożenia życia, jest uznawane za środek proporcjonalny?

Ile przypadków użycia broni palnej przez Policję wobec osób podejmujących ucieczkę (bez użycia przemocy) odnotowano:

W ilu z tych przypadków doszło do:

Jakie są obowiązujące standardy konwojowania osób zatrzymanych w placówkach medycznych (w tym liczba funkcjonariuszy, zabezpieczenia, wyposażenie)?

Czy ministerstwo planuje przegląd procedur konwojowania w szpitalach w związku z tym zdarzeniem?

Jak wygląda system szkolenia funkcjonariuszy w zakresie:

Czy wszyscy funkcjonariusze realizujący konwoje mają dostęp do środków nieśmiercionośnych (np. paralizatorów)? Jeśli nie – jaki jest stopień ich dostępności?

Czy w Policji istnieje obowiązek rejestrowania interwencji tego typu (np. bodycam)? Jeśli nie – czy planowane jest jego wprowadzenie?

Czy ministerstwo planuje analizę tego zdarzenia pod kątem:

- adekwatności przepisów, - ewentualnej konieczności ich zmiany? Z poważaniem Marcin Józefaciuk Poseł na Sejm