Interpelacja w sprawie konieczności zmian legislacyjnych dotyczących prawa do świadczeń opieki zdrowotnej
Data wpływu: 2025-04-22
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Cieszyński interpeluje w sprawie problemów systemowych w przepisach dotyczących świadczeń opieki zdrowotnej, zgłoszonych przez Unię Metropolii Polskich, szczególnie w kwestii osób nieubezpieczonych, opłat za pobyt dzieci w zakładach opiekuńczo-leczniczych i finansowania badań stanu zdrowia psychicznego w DPS. Pyta ministerstwo o stanowisko w sprawie postulatów UMP i planowane działania legislacyjne w celu poprawy dostępu do świadczeń zdrowotnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie konieczności zmian legislacyjnych dotyczących prawa do świadczeń opieki zdrowotnej Interpelacja nr 9484 do ministra zdrowia w sprawie konieczności zmian legislacyjnych dotyczących prawa do świadczeń opieki zdrowotnej Zgłaszający: Janusz Cieszyński Data wpływu: 22-04-2025 Szanowna Pani Minister, Unia Metropolii Polskich, w ramach prac Komisji ds. Polityki Społecznej i Ochrony Zdrowia, przeprowadziła dogłębną analizę funkcjonowania przepisów dotyczących świadczeń opieki zdrowotnej.
W wyniku tych prac zidentyfikowano szereg istotnych problemów systemowych, które generują trudności dla samorządów oraz mieszkańców, zwłaszcza osób w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Komisja zaproponowała konkretne rozwiązania legislacyjne, które mogą przyczynić się do usprawnienia systemu ochrony zdrowia. Bazując na wieloletnim doświadczeniu dużych gmin miejskich w realizacji zadań z zakresu ochrony zdrowia, Unia Metropolii Polskich wskazuje na pilną potrzebę interwencji ustawodawczej szczególnie w trzech kluczowych obszarach. I.
Procedury potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób nieubezpieczonych Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. 2024 poz. 146 z późn. zm.) do zadań wójta, burmistrza lub prezydenta miasta należy wydawanie decyzji potwierdzających prawo do świadczeń zdrowotnych dla osób nieubezpieczonych, których dochód nie przekracza kryterium dochodowego określonego w przepisach o pomocy społecznej. Obecne przepisy generują jednak dwa zasadnicze problemy.
Zbyt wąski zakres upoważnień do wydawania decyzji oraz rozbieżności w ustalaniu właściwości miejscowej organu. Zgodnie z art. 54 ust. 11 ustawy zdrowotnej wójt (burmistrz, prezydent) może upoważnić do wydawania decyzji jedynie kierownika ośrodka pomocy społecznej lub dyrektora centrum usług społecznych. Brak możliwości upoważnienia innych pracowników tych jednostek powoduje obciążenie administracyjne, szczególnie w większych miastach, gdzie konieczne jest przeprowadzenie kilkuset postępowań rocznie.
Ponadto w przypadku osób bezdomnych, które często korzystają z tych świadczeń, właściwość miejscową ustala się na podstawie ogólnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podczas gdy w sprawach pomocy społecznej dla tych samych osób stosuje się przepisy szczególne zawarte w ustawie o pomocy społecznej. Prowadzi to do sytuacji, w której właściwy do udzielenia pomocy społecznej jest inny organ niż ten, który powinien potwierdzić prawo do świadczeń zdrowotnych. II. Opłaty za pobyt dzieci umieszczonych w zakładach opiekuńczo-leczniczych Aktualny stan prawny określony w art. 18 ust.
2 i 3 ustawy zdrowotnej budzi poważne wątpliwości interpretacyjne w zakresie ustalenia podmiotu zobowiązanego do ponoszenia opłat za pobyt dzieci umieszczonych w zakładach opiekuńczo-leczniczych na podstawie postanowienia sądu. Szczególne trudności występują w sytuacjach, gdy dziecko zostaje umieszczone w takim zakładzie w trybie zabezpieczenia na czas trwania postępowania o pozbawienie lub ograniczenie władzy rodzicielskiej. Przepisy ustawy posługują się pojęciem dziecka „pozbawionego opieki i wychowania rodziców“, co nie jest jednoznaczne i prowadzi do sporów kompetencyjnych między powiatami a rodzicami dzieci. III.
Finansowanie badań stanu zdrowia psychicznego mieszkańców domów pomocy społecznej Zgodnie z art. 38 ust. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz. U. 2024 poz. 917), osoby umieszczone w domu pomocy społecznej z powodu choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego podlegają okresowym badaniom stanu zdrowia psychicznego w zakresie uzasadniającym ich pobyt w DPS co najmniej raz na 6 miesięcy. Pomimo ustawowego obowiązku, badania te często nie są przeprowadzane z powodu odmowy ich wykonania przez podmioty lecznicze, które wskazują na brak jednoznacznych regulacji dotyczących ich finansowania.
W konsekwencji nie jest realizowany obowiązek wynikający z cytowanej ustawy oraz z wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 16.10.2012 r. w sprawie Kędzior przeciwko Polsce (skarga nr 45026/07). Pełna analiza i proponowane rozwiązania są dostępne na stronie Unii Metropolii Polskich: metropolie.pl. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: Jak ministerstwo odnosi się do postulatów Unii Metropolii Polskich? Czy ministerstwo dostrzega potrzebę nowelizacji art. 54 ust.
Poseł pyta Ministra Finansów o kryteria blokowania reform w ochronie zdrowia, argumentując to stabilizacją finansową NFZ. Kwestionuje brak analizy długoterminowych oszczędności wynikających z cyfryzacji i pyta o plan naprawczy NFZ.
Poseł Janusz Cieszyński pyta ministra spraw zagranicznych o możliwość umieszczenia w paszportach kodu QR z informacjami konsularnymi, podobnie jak w paszportach amerykańskich, w celu ułatwienia dostępu do pomocy konsularnej w sytuacjach zagrożenia za granicą. Poseł wyraża zaniepokojenie niską świadomością systemu Odyseusz i pyta o działania MSZ w tym zakresie.
Poseł pyta o efektywność i koszty stacjonarnego leczenia uzależnień od narkotyków finansowanego przez NFZ, zwracając uwagę na długi czas terapii i wysoki wskaźnik nawrotów w porównaniu z leczeniem uzależnień od alkoholu. Domaga się przedstawienia danych dotyczących liczby pacjentów, skuteczności leczenia, kosztów oraz analizy porównawczej z leczeniem uzależnień od alkoholu.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Przedstawiony dokument to zbiór uchwał Senatu dotyczących zmian w różnych ustawach. Obejmują one m.in. niekaranie obywateli walczących na Ukrainie, zmiany w obrocie towarami strategicznymi, zmiany w CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Uzasadnienie szczegółowo opisuje poprawkę Senatu do ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, mającą na celu doprecyzowanie zasad tworzenia zespołów parlamentarnych, by uniknąć wątpliwości interpretacyjnych i naruszenia autonomii regulaminowej Sejmu i Senatu.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu informujące o uchwałach podjętych przez Senat. Uchwały te dotyczą dwóch ustaw: zmiany Prawa o ruchu drogowym oraz innych ustaw, a także ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Pismo sygnalizuje możliwość konieczności dokonania zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w tekście ustaw w związku z przyjęciem poprawek Senatu, w celu zachowania spójności numeracji i odniesień.